Il mio obiettivo? La tua soddisfazione!
CHIAMA SUBITO!!!

Mój cel? Twoje zadowolenie! ZADZWOŃ TERAZ !!! 051.6447838 Rozwód i separacja za obopólną zgodą: koszty czasu, lepiej wybrać kompromisowego separację: adwokata do rozwodu trwania umowy separacji Bolonia koszt adwokat adwokat pismo konsensusie separacja separacja separacja adwokat adwokat separacji ugodowe separacji oddzielenie consensual jakie koszty i którego godzinach: czasy zmniejszona zmniejszonych kosztach jeśli nie jest “porozumieniem małżonków pytania i akcjami na przybranych dzieci. prawnik, który słucha klientów: call prawnika sergio armaroli 051/6447838 AS13 Ja nie mówię, że separacja i rozwód są proste rzeczy, dlaczego “NIE MIEĆ !! ROZWÓD PRAWNIK BOLOGNA

Mój cel? Twoje zadowolenie! ZADZWOŃ TERAZ !!! 051.6447838
Rozwód i separacja za obopólną zgodą: koszty czasu, lepiej wybrać kompromisowego separację: adwokata do rozwodu trwania umowy separacji Bolonia koszt adwokat adwokat pismo konsensusie separacja separacja separacja adwokat adwokat separacji ugodowe separacji
oddzielenie consensual jakie koszty i którego godzinach:
czasy zmniejszona zmniejszonych kosztach jeśli nie jest “porozumieniem małżonków
pytania i akcjami na przybranych dzieci.
prawnik, który słucha klientów: call prawnika sergio armaroli 051/6447838
AS13

Ja nie mówię, że separacja i rozwód są proste rzeczy, dlaczego “NIE MIEĆ !!
ROZWÓD PRAWNIK BOLOGNA

PRAWNIK BOLONIA ROZDZIELANIU

porady prawne dla separacji i rozwodu w bolonii

Rozwód i separacja za obopólną zgodą: koszty czasu, lepiej wybrać kompromisowego separację

DIVORZIO E SEPARAZIONE CONSENSUALE I TEMPI I COSTI, MEGLIO SCEGLIERE LA SEPARAZIONE CONSENSUALE
matrimonialista Bologna adwokat, prawnik separacji i rozwodu adwokat famigliarista Bologna adwokat Sergio Armaroli

wybierz KONSENSUSIE SEPARACJA jest niewątpliwie najbardziej gwałtowne i mniej traumatyczny sposób, aby zakończyć swój ZWIĄZEK MAŁŻEŃSKI.

UMOWA SEPARACJI jest przede wszystkim UMOWĄ Z MAŁŻONKÓW, który przejawia się w formie wyrażonej przed trybunałem.

średni czas na POLUBOWNE SEPARACJI (czyli czas od złożenia wniosku i za zgodą trybunału) wynosi około 3-6 miesięcy w obliczu znacznie dłuższy okres, aby osiągnąć SEPARACJI SĄDOWEJ, gdzie trzeba poczekać sędzia rządzącej i bardzo często różne rodzaje postępowań, że sąd pierwszej instancji, odwołania, sąd najwyższy.

po sześciu miesiącach, w przypadku separacji consensual a rok w przypadku separacji małżonkowie giudizilae może poprosić o rozwód
avvocato matrimonialista Bologna , avvocato per separazioni e divorzio , avvocato famigliarista Bologna avvocato Sergio Armaroli
matrimonialista Bologna adwokat, prawnik separacji i rozwodu adwokat famigliarista Bologna adwokat Sergio Armaroli

staranne separacja to prawo nie jest związany z pragnieniem zarówno coniudgi, więc nie jest to, że jeden z małżonków nie chce dać drugiej separacji, nawet w separacji sądowej na pierwszej rozprawie, przewodniczący wydać orzeczenie separacji wtedy będziemy omawiać kolejne przesłuchania dzieci lub aspekcie ekonomicznym lub utrzymania, ale jeśli jeden z małżonków chce separsi drugi nie może sprzeciwić się woli “do siebie żyć.

tylko ROZWÓD kończy małżeństwo, SEPARACJA jest sytuacja pośrednia. w kilku stanach nie ma rozdziału, ale małżonkowie mogą rozwieść się bezpośrednio.

wybierz WSPÓLNE ROZWODU, nie skraca

Pełnomocnik separacje Bolonia
zwolennikiem oddzielania Bologna, Bolonia na rozwód prawnika

evolmente harmonogram i koszty postępowania. SEPARACJI ROZDZIELANIU -AVVOCATO Bolonia

oddzielenie consensual jakie koszty i którego godzinach:

czasy zmniejszona zmniejszonych kosztach jeśli nie jest “porozumieniem małżonków

pytania i akcjami na przybranych dzieci.

AFOTOGRAFICA1

Bologna adwokata do rozwodu

Bologna konsensusie separacja

Prawnik Koszt konsensusie separacja

separacja adwokat

List separacji prawnika

separacja adwokat

Czas trwania ugodowe separacji

jeśli zaproponuje UMOWY SEPARACJI i powinny być podniesione przez odwołania i obowiązkowego pomocy prawnika, warunki, w których plan para oddzielają zwracając uwagę: PODZIAŁ MAŁŻEŃSKIEGO DOMU powinny być wymienione, OPIEKĘ NAD DZIEĆMI, konserwacji oraz tryb obecność tego samego, do okresowej kwoty wypłacane ewentualnie słabszego małżonka.

konsensusie separacja Bologna, Bolonia separacja sądowa, rozwód Bolonia, kontrolę zachowania, powierzyć wspólne małoletnie dzieci
consensual separacja bologna, bolonia separacja sądowa, rozwód bolonia, kontrolę zachowania, powierzyć wspólne małoletnie dzieci

WYBÓR postępowania ugodowe OCZYWIŚCIE WYKLUCZA WSZELKIE DOCHODZENIA I WSZELKIE ODNIESIENIA DO JEDNEGO I ZACHOWANIE DRUGIEGO MAŁŻONKA JEST DETERMINUJĄCYM NIEPOWODZENIE ZWIĄZKU MAŁŻEŃSKIEGO.

Segliendo umowy separacji nie ocenia się w sądzie przyczyn, które doprowadziły do rozdzielenia, nie są zainteresowani tym, co para już ustalona chęć oddzielenia i warunki rozdzielania CJI MAŁŻONKÓW.

Należy pamiętać, że wniosek o rozwód nie jest uzależnione od istnienia szczególnych powodów. Wystarczy wskazać nietolerancji kohabitacji pominięciem we wniosku powody separacji. Procedura Umowa separacji (a także, że wspólnych rozwód), utworzony ze złożeniem odwołania do Sądu.

evolmentecodice wspomina postępowania cywilnego z art 706 pkt 1 kpk,

“popyt na SEPARACJĘ dąży do SĄDU W miejscu ostatniego wspólnego miejsca zamieszkania małżonków lub, w przypadku jego braku, miejsce, w którym małżonek pozwany ma miejsce zamieszkania, poprzez złożenie wniosku, który musi zawierać zestawienie faktów, na których pytania jest uzasadnione. ”
Składając wniosek o separację za obopólną zgodą ustalono oficjalny plik i prezesa Trybunału z ustalonym rozporządzeniem rozprawy, na które muszą pojawić się małżonkowie osobiście (w wielkim dworze zwykle około trzech / czterech miesięcy od daty złożenia wniosku) , w trakcie tego przesłuchania będą esperirono próba rozliczenia małżonków, których powodzenie jest niezwykle rzadkie wydarzenie. w powyższej hipotezy byłby przygotowany raport pojednawczą w którym Należy zauważyć, że wolę. Znacznie częściej zamiast tego jest taki, w którym partie odnawiane chęć oddzielenia warunków użytkowania.

trybunał dokonał przeglądu spójności między tym, co jest wymagane we wniosku oraz obowiązującymi przepisami, ze zwróceniem szczególnej uwagi i opieki aspekt fa fidamento i utrzymania potomstwa. Powództwo o rozwód jest przedstawiony wspólnie przez małżonków, gdy minęły trzy lata od chwili aplikacji separazioneIl musi wskazać warunki związane z potomstwem i stosunków gospodarczych między małżonkami.

Avvocato a Bologna, separazione e divorzio
matrimonialista Bologna adwokat, prawnik separacji i rozwodu adwokat famigliarista Bologna adwokat Sergio Armaroli

ODDZIELENIE ODDZIELENIE -AVVOCATO Bolonia

oddzielenie consensual jakie koszty i którego godzinach:

czasy zmniejszona zmniejszonych kosztach jeśli nie jest “porozumieniem małżonków

pytania i akcjami na przybranych dzieci.
prawnik koszt konsensusie separacja
adwokat separacja darmo
jak długo jest na konsensusie separacja
najlepszym rozwód adwokat bologna
konsensusie obowiązkowe oddzielenie prawnikiem?
czas trwania ugodowe separacji
słuchu konsensusie separację jak rozwija
wskazówki separacji

CHIAMA CON FIDUCIA AVRAI LE RISPOSTE CHE CERCAVI!!! AVVOCATO MATRIMONIALISTA PER SEPARAZIONE? AVVOCATO MATRIMONIALISTA PER DIVORZIO? Avvocato matrimonialista divorzista Sergio Armaroli divorzista a Bologna
CALL Z zaufaniem TY uzyskać odpowiedzi szukałeś !!! MATRIMONIALISTA prawnik separacja? MATRIMONIALISTA o rozwód prawnika? Prawnik matrimonialista rozwód adwokat Sergio Armaroli rozwód w Bolonii

AS6

wyrok 9 do 11 lutego 2015, n. 11

istnienie, zakładana przez sąd krajowy, z “żywego prawa”, zgodnie z którą art grant divorzile. 5 akapit szósty z prawa n. 898 z 1970 roku “musi podać ekonomicznie słabszego małżonka taki sam standard życia cieszył się w trakcie trwania małżeństwa” nie jest w rzeczywistości, co znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sędzia nomofilachia (który jest głównym tworzący prawo dzienny), zgodnie z którym, z drugiej strony, poziom życia cieszył się w trakcie trwania małżeństwa nie jest jedynym punktem odniesienia dla celów rządzących na divorzile wyboru.

Sąd kasacyjny w egzegezie spornych przepisów, również niedawno, w tym celu, w rzeczywistości potwierdziła swoje “Skonsolidowane podejście”, w ramach którego parametr “standard życia cieszył się w trakcie trwania małżeństwa” wykrywa, ale, w celu ustalenia “w streszczenie […] limit pomiaru wyboru” (na odpowiedniości Outlook w celu utrzymania poziomu życia wcześniej), ale “beton”, to parametr wpływa, a następnie wyważony, w zależności od przypadku, ze wszystkimi innymi kryteriami określonymi w tym samym artykule zgłaszane. 5.

Te kryteria (warunek i małżonków dochodów, składka osobiste i gospodarcze podane przez każdego do tworzenia wspólnego dziedzictwa, czas trwania małżeństwa, przyczyny decyzji), “działają jako czynniki zmniejszenia i zmniejszyć ilość uważana w sposób abstrakcyjny”, a może “stosuje się również do zresetować “(dosłownie tak, ostatnio Sąd kasacyjny, pierwsza komora cywilnego, wyrok z dnia 5 lutego 2014, n 2546;. w zakresie, w wyroku 28 października 2013, n 24252;. 21 października 2013, n 23797;. 12 lipca 2007 n 15611;.. 22 sierpnia 2006, n 18241; 19 marca 2003, n 4040, byli plurimis)..

prawnik koszt konsensusie separacja
adwokat separacja darmo
jak długo jest na konsensusie separacja
najlepszym rozwód adwokat bologna
konsensusie obowiązkowe oddzielenie prawnikiem?
czas trwania ugodowe separacji
słuchu konsensusie separację jak rozwija
separacja przydatnych wskazówek prawnik oddzielenie bologna, bologna adwokata rozwód, rozwód adwokat bologna
Trybunał Konstytucyjny

Wyrok 9 do 11 lutego 2015, n. 11

Prezydent Criscuolo – Redaktor Morelli

orzeczenie

w wyroku w sprawie konstytucyjności art. 5 akapit szósty ustawy z dnia 1 grudnia 1970, n. 898 (dyscypliny przypadków rozpadu małżeństwa), zmienionego art. 10 ustawy z dnia 6 marca 1987 n. 74 (nowe zasady dotyczące regulacji przypadków rozpadu małżeństwa), promowane przez zwykłą tribunale di firenze w postępowaniu tymczasowego między fg i mp, postanowieniem z dnia 22 maja 2013, zarejestrowany pod nr. 239 rejestru święceń 2013 i opublikowane w dzienniku urzędowym n republiki. 46, pierwsza specjalna seria 2013.

Uwzględniając wpisu FG i interwencji przez Prezesa Rady Ministrów;

usłyszał wysłuchania publicznego z dnia 27 stycznia 2015 roku sędzia sprawozdawca Mario Rosario Morelli;

usłyszał prawnika Filippo Donati dla FG i prawnika Paula Marchini członkowskiego do Prezesa Rady Ministrów.

fakty

1.- W ramach powództwa cywilnego o rozwiązanie małżeństwa, wzrost Zwyczajne Court of Florence uznał za stosowne, a nie w sposób oczywisty bezzasadne, odnosząc się do sztuki. 2, 3 i 29 Konstytucji – i na tym, wypukłe, z zamówieniem w motto – kwestię konstytucyjności art. 5 akapit szósty ustawy z dnia 1 d ecember 1970, no. 898 (dyscypliny przypadków rozpadu małżeństwa), zmienionego art. 10 ustawy z dnia 6 marca 1987 n. 74 (nowe zasady dotyczące regulacji przypadków rozpadu małżeństwa), w interpretacji, która zakłada skonsolidowane w kategoriach prawa żywego, przy czym, w obecności różnic ekonomicznych między małżonkami “check divorzile […] musi zapewnić ekonomicznie słabszy małżonek ten sam standard życia cieszył się w trakcie trwania małżeństwa. ”

Zdaniem sądu krajowego, normą, więc ocenzurowane to powstają, w rzeczywistości, w przeciwieństwie do sztuki. 3 Konstytucji. W kategoriach racjonalności, ponieważ kontroli rozwód, mając wyłącznie celom charytatywnym, by skończyć przypisując obowiązek zapewnienia przez całe życie żywym bogatych na rzecz małżonka uważa się za ekonomicznie słabsze; ze sztuką. . 2 Konstytucji, chodzi o obowiązku solidarności, ponieważ ochrona słabszego małżonka nie spowodowałoby obowiązek pozwolić, daleko poza kontekście małżeństwa, utrzymanie tych samych warunkach ekonomicznych cieszył się podczas samego małżeństwa; ze sztuką. 29 Koszt., Jak byłoby anachronizmem przynieść czek divorzile do standardu życia cieszył się w czasie trwania małżeństwa, niezależnie od aktualnego zakresu rozwodu, rodziny i roli małżonków.

2.- W tym wyroku jest Prezes Rady Ministrów, za pośrednictwem Państwowej Prokuratora Generalnego, który podniosła zarzut niedopuszczalności, a w drugiej kolejności, a nie meritum sprawy.

3. Przeciwne wnioski (klej prospettazione Trybunałowi sądu) sformułowała jednak obrona małżonka FG, aktor w postępowaniu przed sądem krajowym.

Postępowanie sądowe

1.- Tribunale di Firenze Ordinario podnosi, odnosząc się do sztuki. 2, 3 i 29 Konstytucji, kwestia konstytucyjności art. 5 akapit szósty ustawy z dnia 1 grudnia 1970, n. 898 (Dyscypliny przypadków rozpadu małżeństwa), zmienionego art. 10 ustawy z dnia 6 marca 1987 n. 74 (Nowe zasady dotyczące regulacji przypadków rozpadu małżeństwa), “w interpretacji prawa życia, dla których […] sprawdzenie divorzile musi koniecznie zapewnić ekonomicznie słabszego małżonka taki sam standard życia cieszył się w trakcie trwania małżeństwa.”

Zdaniem sądu odsyłającego, “żywe prawo”, przedmiotem cenzury, naruszają, w rzeczywistości, sztuka. 3 Konstytucji. W kategoriach racjonalności, gdyż “logicznej sprzeczności”, że sędzia widzi “, między instytucją rozwodu, które ma na celu do rozwiązania małżeństwa i jego skutków, a także dyscypliny w pytaniu , które skutecznie wystaje poza horyzont “podwójnego standardu życia” w związku małżeńskim “; Byłoby to sprzeczne także “nadwyżka” z obowiązku solidarności w sztuce. 2 Konst., I byłoby naruszeniem Wreszcie, nawet sztukę. 29 koszt. “Wyrażając się” criptoindissolubilista “koncepcję małżeństwa, które jest anachroniczny dzisiaj”.

2.- W kwestii tak ulgę Sąd a quo został przekonująco umotywowane znaczenia, w odniesieniu do ich sytuacji ekonomicznej, przeszłości i teraźniejszości, z dwóch małżonków: dlaczego nie ma uzasadnienia z wyjątkiem niedopuszczalności tego profilu, podniesiony przez ” Prokurator ogóle.

3. Nadal na punkcie dopuszczalności pytania prejudycjalnego, nie można zarzucać, że nie nawracającą pierwszemu stwierdzenia możliwości interpretacji spornego uregulowania, zgodnie z zasadami konstytucyjnymi wywołanych przez niego.

obowiązek takiej kontroli jest w rzeczywistości nieuniknione jedynie sąd krajowy “w przypadku braku żywego prawa” (wyroki nr. 190 z 2000 r., nr 427 z 1999 roku, dla wszystkich). o ile w obecności interpretacji danych legislacyjnych konsolidowanej – jak w tym przypadku zakłada – w kategoriach “żywego prawa”, że sędzia ma prawo do przestrzegania lub nie (wyroki nr . 117 z 2012 roku oraz nr 91 z 2004 roku), a zatem pozostaje wolny, w drugim przypadku, aby przypuszczać, że bardzo “żywego prawa” na temat jego zarzutów (nr. 253 z 2012 roku).

4.- Na meritum, pytanie jest bezzasadne.

Istnienie, zakładana przez sąd krajowy, z “żywego prawa”, zgodnie z którą art grant divorzile. 5 akapit szósty z prawa n. 898 z 1970 roku “musi podać ekonomicznie słabszego małżonka taki sam standard życia cieszył się w trakcie trwania małżeństwa” nie jest w rzeczywistości, co znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sędzia nomofilachia (który jest głównym tworzący prawo dzienny), zgodnie z którym, z drugiej strony, poziom życia cieszył się w trakcie trwania małżeństwa nie jest jedynym punktem odniesienia dla celów rządzących na divorzile wyboru.

Sąd kasacyjny w egzegezie spornych przepisów, również niedawno, w tym celu, w rzeczywistości potwierdziła swoje “Skonsolidowane podejście”, w ramach którego parametr “standard życia cieszył się w trakcie trwania małżeństwa” wykrywa, ale, w celu ustalenia “w streszczenie […] limit pomiaru wyboru” (na odpowiedniości Outlook w celu utrzymania poziomu życia wcześniej), ale “beton”, to parametr wpływa, a następnie wyważony, w zależności od przypadku, ze wszystkimi innymi kryteriami określonymi w tym samym artykule zgłaszane. 5.

Te kryteria (warunek i małżonków dochodów, składka osobiste i gospodarcze podane przez każdego do tworzenia wspólnego dziedzictwa, czas trwania małżeństwa, przyczyny decyzji), “działają jako czynniki zmniejszenia i zmniejszyć ilość uważana w sposób abstrakcyjny”, a może “stosuje się również do zresetować “(dosłownie tak, ostatnio Sąd kasacyjny, pierwsza komora cywilnego, wyrok z dnia 5 lutego 2014, n 2546;. w zakresie, w wyroku 28 października 2013, n 24252;. 21 października 2013, n 23797;. 12 lipca 2007 n 15611;.. 22 sierpnia 2006, n 18241; 19 marca 2003, n 4040, byli plurimis)..

5.- Błędna wykładnia spornego przepisu, który przesuwa krajowy, przytłacza konsekwencji w korzeniu, wszystkie dolegliwości, z powodu tego założenia, to samo sformułowane.

Z tych powodów

Trybunał Konstytucyjny

zasady, że kwestia konstytucyjności art. 5 akapit szósty ustawy z dnia 1 grudnia 1970, n. 898 (Dyscypliny przypadków rozpadu małżeństwa), zmienionego art. 10 ustawy z dnia 6 marca 1987 n. 74 (Nowe przepisy regulujące przypadki rozpadu małżeństwa), wypukłe, z odniesieniem do sztuki. 2, 3 i 29 Konstytucji, zwykłą Tribunale di Firenze, według kolejności wskazanej w motto.

oddzielenie bologna, bologna prawnik oddzielenie

prawnik koszt konsensusie separacja
adwokat separacja darmo
jak długo jest na konsensusie separacja
rozwód adwokat bologna
konsensusie obowiązkowe oddzielenie prawnikiem?
czas trwania ugodowe separacji
słuchu konsensusie separację jak rozwija
wskazówki separacji
prawnik słuchająca klientów: call prawnika sergio armaroli 051/6447838
Rozwód i separacja za obopólną zgodą: koszty czasu, lepiej wybrać kompromisowego separację

ROZWÓD PRAWNIK BOLOGNA

sąd przedstawił szczegółowe i wiarygodne powody jego przekonaniu co do istnienia związku przyczynowego pomiędzy wnioskodawcą a niewierności małżeńskiej relacji wraku w pytaniu, rysunek spokojny środowiska życia i zamożnej rodziny aż do początku afery m.,
oraz, w szczególności, do czasu gdy decyzja samo dzieje się w długą podróż z nowym towarzyszem, a jego żona, jego żoną od 1962 roku, przeszedł delikatną przeciwnowotworowe terapii.

takie zachowanie, uważany za poważne naruszenie obowiązków małżeńskich, skłoniły sąd odwoławczy potwierdza decyzję pierwszego sędziego do naliczenia separację do m., w destrukcyjny skutek przekonania, że jest on produkowany sprawdzony równowagi momentu obrotowego.
SĄD NAJWYŻSZY

sekcja I

wyrok z dnia 29 stycznia 2014, n. 1893

fakty

– W wyroku z dnia 9 maja 2010 roku Sąd Milan wyraźne oddzielenie MML i PM małżonków, z ładunkiem do pierwszego, z czego stwarza obowiązek zapłaty miesięcznego zasiłku 8000,00 EUR na rzecz P. ,
– Sąd Apelacyjny w Mediolanie, z wyroku z dnia 15 lipca 2011 roku, oddalił apelację M ..
Odrzucił wstępne wnioski, które zostanie złożony wniosek przez stronę skarżącą nie kwalifikują się do niejasności i nieistotności przegubowych rozdziałów i zbędnych dodatkowych zaawansowanych przypadkach dowód z zeznania świadka, obserwuje się do sądu, w stosunku do skargi dotyczące separacji ładunku w M. , że pary, żonaty od 1962 roku, żył wygodne życie, jej mąż jest udana przemysłowiec i P. są dedykowane do wspólnego wyboru wyłącznie do rodziny, a także investendone zarządzania zasobami finansowymi, dopóki M. zaczął związek z inną kobietą, z którą udał się w długą podróż, podczas gdy jego żona była zaangażowana w delikatnej terapii choroby nowotworowej, a z którą następnie przeniesiono do ….

W odniesieniu do zarzutu dotyczącego zatytułowany a kwota alimentów, Sąd zauważył o tym M. zawsze odbywa się działalność gospodarczą, który gwarantowany dochód przypuszczalnie nawet wyższe niż już podwyższone, zgłoszone do celów podatkowych, i miał udziałów w zagranicznych firm i funduszy za granicą, jak pokazano na zakup domu w Londynie dla jego syna.

Ani M. okazał zmiany na gorsze od swojego standardu życia, a brak wiarygodności były jego wypowiedzi ostatniego dochodu, który ostatecznie wskazany jest roczny dochód brutto w wysokości 30.000,00 Euro tylko, będąc nadal aktywny teraz że był wykonany z bratem, który zajął 120 pracowników, nawet w obliczu wypowiedzi M. dotyczące rzekomego obniżenia wartości jego udziałów w tej samej firmy o rzekomym kryzysie samo.

Decyzja nawet wnoszącego, przyjętej podczas oddzielania, aby rozwiązać umowę najmu z tej spółki dotyczącego nieruchomościami stanowiącymi własność, z roczną opłatą Euro 190,000.00, by wymienić go na zasadach wolnej pożyczki, było interpretowane jako próba stawienia pozbawiony dochodów, zamiast być nadana trudności spółki.

W ten sposób Trybunał potwierdził ambrozjańskiej podmioty świadczenia na rzecz P., już nie młody i chory, posiadacza emerytury tylko kwoty brutto 5.000,00 € rocznie, nie jest wystarczająca, aby utrzymać wysoki standard życia cieszył się w trakcie małżeństwa z zaledwie własności papierów wartościowych z podziału między małżonków wspólnej dokumentacji, do której M. wspominał.

– Do kasacji wyroku używa Członkowskie na podstawie siedmiu powodów. On jest odporny na wzajemne pani P ..
Postępowanie sądowe

– W pierwszym zarzucie podnosi ona naruszenie i błędne zastosowanie art. 2697 kodeksu cywilnego. i sztuki. 115 cod.proc.civ ..
Sąd popełnił błąd, odrzucając M. wstępne wnioski, bezpośredni – i uznane przez zasadniczy cel Wnioskodawca – spróbować zarówno gaszenia lub zmiany stanu faktycznego z prawej pani P. dostrzec alimentów, zarówno fakty gaszenia ładunek przyczyn separacji. W szczególności wówczas, wydajność wymagana od wszystkich wyciągów bankowych rachunków bankowych i obligacji należne im wspólnie lub w inny sposób związane z P. pozwoliłoby na pełną rekonstrukcję kapitale samo. Sąd drugiej instancji, odrzucając wstępne majtki zaproponowane przez M., by obradować wyłącznie na podstawie oświadczenia P., bez oceny prawdziwości.

– Powodem jest nie do przyjęcia.
To rzutować na uznaniowych wyborów sędziego prowadzącego rozprawę, że w tym przypadku, uznała, co do zeznań świadków, generycznych lub nieistotnych przegubowy rozdziałów i ocenione zbędnych dodatkowych przypadkach samo jak nabycie dowodów na płycie. Reklamacja zostanie rozwiązany ostatecznie we wniosku do sądu o ponowną ocenę co do trafności wymaganych badań, hamował sędzia legitymacji.

– Drugi zarzut dotyczy naruszenia i niewłaściwego zastosowania art. 143 i 151 akapit drugi Kodeksu Cywilnego. Trybunał zasługę będzie pobierana separację małżonków w M. bez porównał zachowanie zarówno w celu ustalenia, czy zarzucane zachowanie było nie tylko efektem już miejsce Panna rozłam. W związku z tym niniejszy skarżąca wskazała szereg postępowania przyjętym przez żonę z naruszeniem obowiązków małżeńskich, w którym sąd nie prowadzonych żadnej analizy, gdyż byłby żadne badanie dotyczące istnienia związku przyczynowego między pozamałżeński M. i małżeńskiego kryzysu.
– Trzeci zarzut dotyczy braku i / lub niedostateczną motywację spornego faktu reprezentowanego przez zachowanie małżonków, które doprowadziły do niemożności kontynuowania współżycia, dla celów orzeczenia w sprawie odpowiedzialności separacji. Sąd, odnotowując istnienie ulg M. w odniesieniu do postępowania wyświetlanego przez żonę w trakcie małżeństwa, niezdolny do naruszania obowiązków małżeńskich i zrobić kontynuację pożycia nie do zniesienia, nie udało mu się uzasadnić w odniesieniu do niej, zaniedbując wskazania powodów, które doprowadziły do wykluczenia znaczenia dla celów wsadu, takiego postępowania.
– Skargi, które, uwzględniając ścisły związek, który wiąże, ponieważ są one przeznaczone zarówno zaskarżenia orzeczenia o odpowiedzialności separacji M., są nieuzasadnione.
sąd przedstawił szczegółowe i wiarygodne powody jego przekonaniu co do istnienia związku przyczynowego pomiędzy wnioskodawcą a niewierności małżeńskiej relacji wraku w pytaniu, rysunek spokojny środowiska życia i zamożnej rodziny aż do początku pozamałżeński związek m., oraz, w szczególności, do czasu gdy decyzja samo dzieje się w długą podróż ze swoim nowym towarzyszem, a jego żona, jego żoną od 1962 roku, przeszedł delikatną terapię przeciwnowotworową ,
Takie zachowanie, uważany za poważne naruszenie obowiązków małżeńskich, skłoniły sąd odwoławczy potwierdza decyzję pierwszego sędziego do naliczenia separację do M., w destrukcyjny skutek przekonania, że jest on produkowany sprawdzony równowagi momentu obrotowego.

Decyzja ucieka cenzurze, zwłaszcza, że zarzucane naruszenia obciążających P. są bardzo ogólne, a także brak w jakiejkolwiek informacji zwrotnej.

– Czwarty zarzut dotyczy naruszenia art. 156 akapit pierwszy i drugi kodeksu cywilnego. w odniesieniu do uznawania i oszacowanie wysokości alimentów na rzecz pani P .. Trybunał terytorialna nie uwzględniać drastycznego obniżenia wartości aktywów M. interweniował w ostatnich latach i stopniowe zwiększenie majątku żony, ani jedynym celem trendu charakter zapewnienie utrzymania małżonkowi o tej samej treści uprawomocnieniu życie, którego odniósł w trakcie małżeństwa.
– Zarzut piąty dotyczy naruszenia art jeszcze. 156 Kodeksu Cywilnego. mieć sąd zatwierdził ilościowe utrzymania wyboru dokonywanego przez sąd pierwszej instancji w sposób abstrakcyjny i hipotetycznych, w przeciwnym razie doprowadzić go z powrotem do konkretnych czynników, które connoted sprawę. Brak oceny byłyby wykonane na rzeczywistej równowagi zarówno sytuacji małżonków: Trybunał ograniczył się do ogólnej rekonstrukcji sukcesu M. minionym przedsiębiorczej bez dochodzenia, a nawet bez konieczności dostosowania się do jego wniosku o wydanie nakazu występ wypowiedzi wszystkich kont bankowych i obligacji płatne P ..
– Zarzut szósty oparty jest sprzeczne uzasadnienie na spornej fakt pogarszających się warunków ekonomicznych M ..
Substancja zrobił Sąd, z jednej strony, odrzuciła żądania tego ostatniego to udowodnić pogorszeniu, a po drugie, uważa się, że sama nie próbowała.

– Zarzut siódmy jest oparty na naruszeniu i błędnym zastosowaniu art. 2727 i 2729 Kodeksu cywilnego. Sąd odwoławczy naruszył zasadę praesumptio de praesumpto nie admittitur, zakładając, że M. trzymał poprzedni bilans – nie zostały oparte na sprawdzonych faktach, ale elementy przypuszczalnego i domysły.
– Powody, być rozpatrywane łącznie, ponieważ są one ściśle powiązane, a każdy bezpośrednie wyzwanie zainteresowanie i zakres konserwacji obciążyć wnioskodawcę są nieuzasadnione.
Terytorialny Sąd potwierdził obowiązek zapłaty oraz kwantyfikacji czeku na rzecz pani P. już poczynione przez pierwszy sędzia na podstawie przejętych materiałów dowodowych, przebudowa bilansie M. w ten sam sposób z działalnością gospodarczą prowadzoną przez niego inwestycji w firmach zagranicznych, przydziały zagraniczne, a także pojawiające się od zakupu domu w Londynie dla jego syna.

Jeśli chodzi o opinię wyrażoną przez sąd apelacyjny dotyczącej untruthfulness z ostatnich wypowiedziach samych M. dochodów, to znalazła konkretne wyjaśnienie, między innymi, z kontynuowanej działalności firmy rodzinnej, która, pomimo ” rzekomy kryzys, który będzie przelana, ma około 120 pracowników, a także w M. zwolnienia, z powodu rozwiązania umowy dzierżawy nieruchomości będącej własnością, przy wynajmowaniu 190,000.00 € rocznie.

Ostatecznie Ambrosiana orzeczenie Trybunału potwierdza decyzję w pierwszej instancji, a firma ma prawo i utrzymanie podmiotu zgodna z przepisami, których naruszenie jest powołanych przez wnioskodawcę i całkowicie uzasadnione.

– Podsumowując, należy oddalić skargę. Stosując zasadę niekorzystnego wyniku, koszty tych postępowań, które oddalić je od urządzenia, należy obciążyć wnioskodawcę.
PQM

Sąd odrzuca odwołanie. Skazanie skarżącego kosztami postępowania, że płyn w sumie € 4,200.00, z czego 200,00 € wypłat, jak również akcesoria do prawa. Na mocy dekretu. N. 196 z 2003 roku, art. 52 pkt 5, w przypadku rozpowszechniania tego wyroku będzie musiał pominąć tożsamości i inne informacje umożliwiające identyfikację stron.

ROZWÓD BOLOGNA

Wstępnie należy zauważyć, że likwidacja zlecenia lub ustanie skutków cywilnych małżeństwa operacyjnego ex nunc z skazujący przejścia, nie pociąga za sobą zaprzestanie sprawy sporne w postępowaniu separacji prawnej, które rozpoczęły się wcześniej i są nadal w toku, tam, gdzie jest dobro osób z eksploatacją środków wyrok i kapitałowych pośrednie (zob. Cass. civ. sekcja i nr. 19555 z dnia 26 sierpnia 2013).
W przypadku, gdy istnieje takie zainteresowanie do dnia wydania tymczasowego i pilnych działań prezydenckiej w wyroku rozwodowym, wprowadzonego przez aplikację z dnia 7 lipca 2009, biorąc pod uwagę, że takie środki, gdy wydane, nie można zmienić z decyzją podjętą w czasie orzeczenie separacji (.. cf .. Cass CIV sekcja VI-1, nr 17825 z dnia 22 lipca 2013 r.); Jednakże środki prezydenckie powielana warunki ekonomiczne określone w trakcie separacji.
Rozwód i separacja za obopólną zgodą: koszty czasu, lepiej wybrać separację consensualeSuprema z Kasacyjnego

sekcja I

Wyrokiem z dnia 14 marca 2014, n. 6017

Fakty i prawa

Stwierdzono, że:

Sąd w Rzymie, w zdaniu nr. 1590/2008, powiedział, że separacja małżonków i HMG PA odrzucając żądania, aby naładować separację oraz ustalania należnej kwoty na Euro 4800 przez Ojca tytułem alimentów ma być wypłacona do H. od lutego 2008 roku oraz roczny wzrost od lutego 2009 roku.
On odwołał się od orzeczenia PA twierdząc, że jego warunki dochodowe zostały drastycznie pogorszyła się w wyniku ustania funkcji ambasadora w Bratysławie i jej ostatecznym powrocie z Ministerstwa Spraw Zagranicznych, które doprowadziły do gwałtownego kurczenia się jego miesięcznego wynagrodzenia i utraty istotnych korzyści związanych z przydzielaniem prowadzone za granicą. Dodał, że nie może cieszyć się, dla opozycji H., wspólnym domu w Rzymie, że nauczył się, po ogłoszeniu wyroku w pierwszej instancji, że H. jest właścicielem nieruchomości i ruchomości granicą szacowana w około 2.450.000 i $ 500,000 Australijczycy. Dlatego wezwał do wycofania kontroli zakwestionowania zachowaniu warunków podanych że jego aktywa nieruchomości, istniejące wcześniej małżeństwo, nie jest w stanie albo osiągnąć wartość jednego H. lub osiągnięcia pozycji parytetu gospodarczego.
Składa się z H., i ma przekrój zaapelował w celu uzyskania oświadczenia o separacji opłat, aby mieć P. spowodowane trwającym pozamałżeńskiego romansu kryzysu małżeństwa i podniesienie kwoty czeku do $ 10,000 w miesięcznego rachunku dochodów ustalonej wielkości jest znacznie większa niż ta reprezentowana przez ks
Sąd Apelacyjny w Rzymie częściowo uwzględniła odwołanie poprzez zmniejszenie głównym Euro 2500 miesięcznych alimentów i oddalił odwołanie wzajemne. Składa się na trzecią kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym wymagając H. natomiast pozostała część potwierdził pełne odszkodowanie z pierwszych opłat instancji.
Odwołanie się do Sądu Najwyższego HMG opierając się na pięciu zarzutach.
To chroni swoją obronę Pensylwania.
Strony rozliczają majtki.
Stwierdził, że:

Wstępnie należy zauważyć, że likwidacja zlecenia lub ustanie skutków cywilnych małżeństwa operacyjnego ex nunc z skazujący przejścia, nie pociąga za sobą zaprzestanie sprawy sporne w postępowaniu separacji prawnej, które rozpoczęły się wcześniej i są nadal w toku, tam, gdzie jest dobro osób z eksploatacją środków wyrok i kapitałowych pośrednie (zob. Cass. civ. sekcja i nr. 19555 z dnia 26 sierpnia 2013). W przypadku, gdy istnieje takie zainteresowanie do dnia wydania tymczasowego i pilnych działań prezydenckiej w wyroku rozwodowym, wprowadzonego przez aplikację z dnia 7 lipca 2009, biorąc pod uwagę, że takie środki, gdy wydane, nie można zmienić z decyzją podjętą w czasie orzeczenie separacji (.. cf .. Cass CIV sekcja VI-1, nr 17825 z dnia 22 lipca 2013 r.); Jednakże środki prezydenckie powielana warunki ekonomiczne określone w trakcie separacji.
W pierwszej zarzutu opiera się na naruszeniu art. 342 kodeksu postępowania cywilnego i zaniechania, porażki i sprzecznego rozumowania na sporny fakt, decydujące znaczenie dla wydania orzeczenia. Wnioskodawca uważa, że Sąd Rejonowy powinien był uznać odwołanie za niedopuszczalne, ponieważ nie opiera się na odpowiednich i konkretnej krytyki zaskarżonej decyzji.
Zarzut jest bezzasadny. w dużej mierze odpowiedział Sąd Apelacyjny do zarzutu niedopuszczalności odwołania w oparciu o te same argumenty o motywacji, która wyjaśnia szczegółowo, co zostało kontrast wniesione przez odwołującego się do motywacji Pierwszej Instancji, na którym został oparty wniosek o wykluczenie z obowiązku przyczynia się do utrzymania, a mianowicie nieodpowiedniej oceny warunków ekonomicznych stron wynikających z testów już nabytych w pierwszym stopniu, a także dalszych dowodów nie acquirable w pierwszej instancji, ponieważ nie dostępne i nowe okoliczności.
W drugim zarzucie podnosi naruszenie i błędne zastosowanie art. 143, 144, 145, 151 i 115 cc CPC i porażka, niewystarczające, wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie w spornej rzeczywistości decydujące znaczenie dla wydania orzeczenia. Skarżąca kwestionuje brak zadeklarować rozdzielenie ładunków jest w odniesieniu do prywatnej umowy zawartej w dniu 11 lutego 2002 przez małżonków, w której ten raport potwierdził pozamałżeńskich romans którego był bohaterem Ojcze, oraz w odniesieniu do późniejszego zachowania polegała ona na kontynuowanie tego raportu, nawet po rozpoczęciu orzeczenia separacji i porzucenia małżeńskiego domu w lipcu 2002 roku.
Powodem jest niedopuszczalna, gdyż powtarza zarzuty odnoszące się do treści decyzji w obecności pełnego uzasadnienia i bez wad logicznych, z którym Sąd Apelacyjny uznał, że sprawa Ojca nie można uznać za przyczyną małżeńskiego kryzysu, gdyż małżonkowie chcieli dalej żyć razem i nie dążyć do rozdzielenia choć było wiadomo, że raport, jako prywatnej umowy z lutego 2002 roku, a następnie usunięcie P został zinterpretowany przez sąd okręgowy jako potwierdzenie tego niedopuszczalności kohabitacja z pisaniem lutego został uznany jako jedynie formalnego zachowania stanu cywilnego. Taka ocena Sądu Apelacyjnego wydaje zainspirowany odniesieniu wielokrotnie zasadą ustaloną w orzecznictwie, że naruszenie obowiązków małżeńskich nie jest wystarczające do założenia zapłaty rządzącej separacji, jeśli Istnieją również dowody, że naruszenie miało konkretną efektywność przyczynowego w określaniu kryzys małżeński i nietolerancji kohabitacji (Cass. civ. rozdz. i, n. 2059 z dnia 14 lutego 2012) i ​​odnoszące się do tych dowodów, sąd odwoławczy. uznane za istotne treść piśmie z którego przedstawiła skonsolidowane formalnego systemu współistnienia.
W trzecim zarzucie podnosi naruszenie i błędne zastosowanie art. 1321 i 1362 cc i porażka, niewystarczające, wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie w spornym rzeczywistości decydujące znaczenie dla wydania orzeczenia. i wprowadzenie w błąd, który skutkuje brakiem uzasadnienia dawnej sztuki. 360 n. 5 kodeksu postępowania cywilnego. Wnioskodawca uważa, że Sąd Apelacyjny dokonał błędnej wykładni często cytowane pismo prywatny wierząc, że z nim strony wyraziły jedynie gotowość do “umieścić pokrywę na aferę”, podczas gdy Konwencja została umieszczona w pozycji autonomii ponieważ nie był związany z systemem separacji i wspólnym zamiarem stron to było regulować swoje stosunki gospodarcze, bez przechodzenia do sądu.
Powodem wydaje się niedopuszczalne, gdyż nie wskazują konkretnych naruszeń reguł interpretacji przypisuje motywacji oraz, z drugiej strony, nie pojąć stosunek decidendi zaskarżonej decyzji słusznie zinterpretować zapis w tym sensie, że strony, starając się utrzymać więź małżeńską, chcieli regulować swoje stosunki gospodarcze ze względu na separację, ale perspektywa małżeństwa kontynuowana.
Interpretacja którymi przychodzi na braku takich umów, w wyniku braku proseguibilità znalezienie współistnienia i podjęcia decyzji o separacji.

W czwartym zarzucie podnosi naruszenie i błędne zastosowanie art. 156 cc, 115 cc i CPC 2697 i porażka, niewystarczające, wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie w spornym rzeczywistości decydujące znaczenie dla wydania orzeczenia. Skarżący podnosi, że Sąd Apelacyjny nie przeprowadził cel jaki jej prawa do alimentów, rzeczywistej przebudowy bilansach obojga małżonków, rodziny żyjącej w czasie trwania małżeństwa dochodów małżonków oraz kwalifikowalność dochodowego H. zapewnienie standardu życia cieszył się w trakcie trwania małżeństwa.
Zarzut jest bezzasadny. Sąd Apelacyjny w jego teren robi rekonstrukcję dochodów P., aż do emerytury miało miejsce w październiku 2009 roku, w okresie, z którego strona przeciwna otrzymuje dochód 6000 euro miesięcznie, a średni tygodniowy dochód w wysokości $ 450 H. Australijczycy, w porównaniu do własnego rachunku do H. Family Court of Australia, która pokazuje, że dochody z inwestycji i bazę kapitałową $ 2.968.856 Australijczyków. Trybunał odnotowuje również z niezdolności H. dostrzec dochodów z pracy, wiek i brak poziomu zatrudnienia wynikającą z jego poprzedniego życia i działają wreszcie gotowość na części domu H. Stan w XXXX, podczas gdy P. nie ma własnego mieszkania i jest zmuszony do podjęcia go wynajęła. Na podstawie wszystkich tych elementów i porównanie z normami ustanowionymi w pierwszej instancji, Sąd Apelacyjny podjął taką przeliczenie czeku na 2500 euro od października 2009 roku ze względu na gwałtowny spadek dochodów z pracy poniesione przez P ..
2 7. Piąty zarzut jest wywnioskować dalsze naruszenie i błędne zastosowanie art. 143 i 146 cc, a awaria, niewystarczające i wewnętrznie sprzeczne uzasadnienie kluczowy i kontrowersyjnego punktu wyroku. Skarżąca kwestionuje ocenę Sądu Apelacyjnego, że usunięcie z domu rodzinnego przez P. nie kwalifikuje się jako naruszenie cła specyficznego wynikającego z niemożności określenia małżeństwa kontynuację współistnienia.

Zarzut jest bezzasadny. Sąd Apelacyjny został przebudowany, jak wspomniano wcześniej, kontynuację, po wpisaniu w lutym 2002 roku, współistnienie jako próba zachować teraz żyje formalnego przymusu i opisane rezygnację z rodzinnego domu przez ks jako potwierdzenie braku takiej próbie, więc ładowanie kryzys małżeński z istniejącymi czynnikami, które doprowadziły do końca czasu conlugalls dell’affectio.
Wniosek musi zostać oddalona i obciążenie skarżącej ponosić koszty sądu kasacyjnego.
PQM

Sąd odrzuca odwołania i obciążenie wnoszącej odwołanie kosztami sąd kosztów kasacji zapłacił 3200 euro, z czego 200 euro na wydatki. Przewiduje on, że w przypadku rozpowszechniania tego przepisu dane są pomijane i inne informacje identyfikujące, zgodnie z art. 52 dekretu ustawodawczego n. 196/2003.

oddzielenie oddzielenie bolonia -avvocato odróżnieniu od umowy separacji, spór dotyczy zawarcia sporu sądowego. Specyfika separacji sądowej, jest możliwość oddzielenia wsadu do jednego z coniugi.E “może w sądzie poprosić sąd uzna, że realne dochody małżonka. Jest możliwe, że jeden z małżonków wyraźnie zwraca się do Trybunału o stwierdzenie, drugi małżonek jako wyłączną odpowiedzialność za niepowodzenie cywilnego. Art. 151 kodeksu cywilnego stanowi, że “sędzia oświadcza, gdzie niezbędne okoliczności, a on jest wymagany, w których separacja małżonków jest wymagalny w związku z jej zachowaniem sprzecznym z obowiązków wynikających z małżeństwa.”
Kilka jest zachowanie lub działania, które mogą prowadzić nałożenie separacji. Z hipotezy przemocy lub popełnienie przestępstwa przez jednego małżonka wobec drugiego (które w niektórych przypadkach sprawiają, że kwalifikują się natychmiastowego rozwodu), istnieją inne zachowania, które, mimo że nie znalezienie konkretnego odniesienia w podporach regulacyjnych, są oceniane przez sądy ładunek separazio
Anzola EMILIA separacji i rozwodu PRAWNIK 2. ARGELATO separacji i rozwodu PRAWNIK Baricella 3. Separacja i rozwód PRAWNIK 4. BENTIVOGLIO separacji i rozwodu PRAWNIK 5. Separacja i rozwód PRAWNIK 6. BOLOGNA Borgo Tossignano separacji i rozwodu PRAWNIK 7. BUDRIO separacji i rozwodu 8. CALDERARA pRAWNIK separacji i rozwodu pRAWNIK RENO 9. Camugnano separacji i rozwodu AVVOCATO10. ODDZIELENIE Casale i ROZWÓD AVVOCATO11. Casalfiumanese separacji i rozwodu AVVOCATO12. ODDZIELENIE Castel D’aiano i rozwód AVVOCATO13. Castel del Rio separacji i rozwodu AVVOCATO14. ODDZIELENIE Castel di Casio i rozwód AVVOCATO15. CASTEL DI Guelfo B. Separacja i rozwód AVVOCATO16. ODDZIELENIE CASTEL WIĘKSZA I ROZWÓD AVVOCATO17. Castel San Pietro Terme separacji i rozwodu AVVOCATO18. ZAMEK separacji lub rozwodu Argile AVVOCATO19. ODDZIELENIE CASTENASO i rozwód AVVOCATO20. CASTIGLIONE Pepoli separacji lub rozwodu AVVOCATO21. ODDZIELENIE CREVALCORE i rozwód AVVOCATO22. Dozza separacji i rozwodu AVVOCATO23. Fontanelice separacji i rozwodu AVVOCATO24. ODDZIELENIE Gaggio Montano i rozwód AVVOCATO25. GALLIERA separacji i rozwodu AVVOCATO26. Granaglione separacji i rozwodu AVVOCATO27. ODDZIELENIE GRANAROLO DELL’EMILIA i rozwód AVVOCATO28. ODDZIELENIE Grizzana Morandi i rozwód AVVOCATO29. IMOLA separacji i rozwodu AVVOCATO30. Lizzano Belvedere w separacji i rozwodu AVVOCATO31. LOIANO32. Malalbergo separacji i rozwodu AVVOCATO33. ODDZIELENIE Marzabotto i rozwód lawyers34. MEDYCYNA separacji i rozwodu AVVOCATO35. ODDZIELENIE Minerbio i rozwód AVVOCATO36. ODDZIELENIE Molinella i rozwód AVVOCATO37. ODDZIELENIE Monghidoro i rozwód AVVOCATO38. ODDZIELENIE Monte San Pietro i rozwód AVVOCATO39. ODDZIELENIE Monterenzio i rozwód AVVOCATO40. ODDZIELENIE Monzuno i rozwód AVVOCATO41. ODDZIELENIE Mordano i rozwód AVVOCATO42. ODDZIELENIE ozzano dell’emilia i rozwód AVVOCATO43. ODDZIELENIE PIANORO i rozwód AVVOCATO44. ODDZIELENIE Pieve di Cento i rozwód AVVOCATO45. Porretta Terme separacji i rozwodu AVVOCATO46. Sala Bolognese separacji i rozwodu AVVOCATO47. San Benedetto VAL DI S. separacji i rozwodu AVVOCATO48. San Giorgio di Piano separacji i rozwodu AVVOCATO49. SAINT JOHN P. separacji i rozwodu AVVOCATO50. San Lazzaro SAVENA separacji lub rozwodu AVVOCATO51. ODDZIELENIE San Pietro in Casale i rozwód AVVOCATO52. Sant’Agata Bolognese separacji i rozwodu AVVOCATO53. ODDZIELENIE Sasso Marconi i rozwód AVVOCATO54. Valsamoggia separacji i rozwodu PRAWNIK – Zobacz więcej: http://www.avvocatoabologna.it/articoli-sentenze/1102-separazione-coniugi-consigli.html#sthash.D4R7CdBX.dpuf CALL 051/6447838
anzola emilia separacji i rozwodu prawnik 2. argelato separacji i rozwodu prawnik baricella 3. separacja i rozwód prawnik 4. bentivoglio separacji i rozwodu prawnik 5. separacja i rozwód prawnik 6. bologna borgo tossignano separacji i rozwodu prawnik 7. budrio separacji i rozwodu 8. calderara prawnik separacji i rozwodu prawnik reno 9. camugnano separacji i rozwodu avvocato10. oddzielenie casale i rozwód avvocato11. casalfiumanese separacji i rozwodu avvocato12. oddzielenie castel d’aiano i rozwód avvocato13. castel del rio separacji i rozwodu avvocato14. oddzielenie castel di casio i rozwód avvocato15. castel di guelfo b. separacja i rozwód avvocato16. oddzielenie castel większa i rozwód avvocato17. castel san pietro terme separacji i rozwodu avvocato18. zamek separacji lub rozwodu argile avvocato19. oddzielenie castenaso i rozwód avvocato20. castiglione pepoli separacji lub rozwodu avvocato21. oddzielenie crevalcore i rozwód avvocato22. dozza separacji i rozwodu avvocato23. fontanelice separacji i rozwodu avvocato24. oddzielenie gaggio montano i rozwód avvocato25. galliera separacji i rozwodu avvocato26. granaglione separacji i rozwodu avvocato27. oddzielenie granarolo dell’emilia i rozwód avvocato28. oddzielenie grizzana morandi i rozwód avvocato29. imola separacji i rozwodu avvocato30. lizzano belvedere w separacji i rozwodu avvocato31. loiano32. malalbergo separacji i rozwodu avvocato33. oddzielenie marzabotto i rozwód lawyers34. medycyna separacji i rozwodu avvocato35. oddzielenie minerbio i rozwód avvocato36. oddzielenie molinella i rozwód avvocato37. oddzielenie monghidoro i rozwód avvocato38. oddzielenie monte san pietro i rozwód avvocato39. oddzielenie monterenzio i rozwód avvocato40. oddzielenie monzuno i rozwód avvocato41. oddzielenie mordano i rozwód avvocato42. oddzielenie ozzano dell’emilia i rozwód avvocato43. oddzielenie pianoro i rozwód avvocato44. oddzielenie pieve di cento i rozwód avvocato45. porretta terme separacji i rozwodu avvocato46. sala bolognese separacji i rozwodu avvocato47. san benedetto val di s. separacji i rozwodu avvocato48. san giorgio di piano separacji i rozwodu avvocato49. saint john p. separacji i rozwodu avvocato50. san lazzaro savena separacji lub rozwodu avvocato51. oddzielenie san pietro in casale i rozwód avvocato52. sant’agata bolognese separacji i rozwodu avvocato53. oddzielenie sasso marconi i rozwód avvocato54. valsamoggia separacji i rozwodu prawnik – Zobacz więcej: http://www.avvocatoabologna.it/articoli-sentenze/1102-separazione-coniugi-consigli.html#sthash.D4R7CdBX.dpuf
CALL 051/6447838
Przypomnijmy, mobbingu, odmowa wykonywania aktu seksualnego, ekstremalną zazdrość, postawa zamożniejszej małżonka brakuje innych źródeł utrzymania, etc.
Nawet jeśli chodzi o rozwód jest umożliwienie małżonkom ustanowienie procedury wspólnego typu, oszczędzając znacząco pod względem czasu i pieniędzy. Trybunał oceni zgodność warunkach uzgodnionych wspólnie przez strony w interesie dzieci. Jeżeli treść wniosku nie zostały uznane za zgodne z prawem lub interesem dzieci, Trybunał, po wydaniu odpowiednich środków tymczasowych wyznaczyć sędzia śledczy, którzy przez zwykłego sądu, należy zapewnić zgodność z prawem uzgodnionych klauzul.
Postępowanie dotyczące prawa rodzinnego są obecnie przedmiotem płatności jednolitego podatku w wysokości 37,00 EUR (w przypadku separacji za porozumieniem stron) i EUR 85,00 (w przypadku separacji sądowej). Oczywiście będzie dodać koszty zastępstwa procesowego, które sprawia, że akt separacji i małżonków do separacji.
vvocato -avvocato oddzielenie oddzielenie bolonia z ufnością zwraca liczba 051/6447838
ROZWÓD prawnik BOLOGNA

PRAWNIK Bolonia ROZDZIELANIU

Ch IAMA adwokat Sergio Armaroli tel 051/6447838 wpisana na prawników Bolonia, będę pomóc do separacji lub rozwodu w korzystaniu Włoszech.

oddzielenie consensual jakie koszty i którego godzinach:

czasy zmniejszona zmniejszonych kosztach jeśli nie jest “porozumieniem małżonków

pytania i akcjami na przybranych dzieci.

prawnik, który słucha klientów: call prawnika sergio armaroli 051/6447838
rozwód prawnik bologna

CHARGE ODDZIELENIE BOLO0GNA- ODDZIELENIE ODDZIELENIE Bolonia-PRAWNICY
W odniesieniu do pierwszego aspektu, wyłącznej eksploatacji braku chronologicznej przyczynowości pomiędzy zachowaniem przerwy kwestionowane rodzicielstwa projektu bez wiedzy żony i popytu na oddzieleniu prowadził Terytorialnej Sądowi pominięcie uznać, że doszło z G . najpierw w rozwikłania być jedyną przyczyną niepłodności w pary i nie dzielić się z żoną trudności z przyjęciem projektu prokreacyjnego świadkami ciągłego naruszania wzajemnej lojalności, która charakteryzuje się nie tylko w odniesieniu do sfery seksualnej, afektywne komunii umieszczone u podstawy więzi małżeńskiej.
Frustracja, który następuje po powtarzanych disconfirm zależność od spełnienia wzajemnych zobowiązań podjętych przez małżonków ma być wymagania ‘przyczyną niemożliwości kontynuowania w małżeństwie. W niniejszym przypadku jednak wskazana frustracji występowały również na froncie niepotwierdzony uzależnienia od alkoholu i zyskał siłę po opiekę i pomoc natychmiast dallaP., Jak donosi zaskarżonego wyroku. Również w odniesieniu do tego profilu nie można condividersi argument podniesiony przez Sąd Apelacyjny do orzekania w sprawie związku przyczynowego. Ponieważ jest to tylko “poważna choroba”, twierdzi, że Sąd terytorialna, LAP. Był związany obowiązkiem pomocy Bsolidaristica własnego węzła małżeńskiego, tak aby być w stanie do profilowania addebitabilità separacji do zapłacenia przez ten obowiązek ucieczki.
Należy zauważyć w tym względzie, że uzależnienie od alkoholu i narkotyków, nie może być utożsamiane z pełnym patologii, na którym nie przeszkadza woli czy zaangażowania pacjenta.
Wręcz przeciwnie, gdy rozsądnie można założyć, że w przeciwieństwie do charakteru organicznego uczucia jest przezwyciężyć jedynie chorobom poprzez udział i samostanowienia osoby, która jest chora.
Wychodząc z tego założenia, w tym przypadku, nawet w związku z tym naruszenie obowiązku lojalności i solidarności dzieląc projekt życia we wspólnocie był podwójny, składający się zarówno o zatajenie taką zależność, a następnie w które przerwał przeregulowanie i odzyskiwanie podjęto także przy wsparciu i współpracy z żoną.
Udostępniać na zakończenie ustaloną zasadę legalności Trybunału, zgodnie z którym wymowa reklamacji nie może opierać się jedynie na naruszenie obowiązków małżeńskich (zob. Wśród najnowszych Cass. 18074 z 2014 roku), ale w tym przypadku naruszenie obowiązku lojalności wyróżniona dalsze postępowanie i jednostronne decyzje i nie jest dzielona G., a także naruszyć zasadniczy rdzeń wzajemnego zaufania, które musi charakteryzować więź małżeńską.

SUPREME Sądu Apelacyjnego
SEKCJA I SPRAW
Wyrok 22 stycznia do 9 kwietnia 2015 roku, n. 7132
(Prezes Forte – Sprawozdawca Acierno)
Przebieg sprawy
W zaskarżonym wyroku Sąd Apelacyjny we Florencji, w reformie decyzji w pierwszej instancji, wykluczyła addebitabilità separacji między małżonkami FG LMP i jej mężem, uznanym w pierwszej instancji.
W uzasadnieniu tej decyzji, bo to jeszcze interesów, Trybunał podkreślił:
opłata popytu była oparta na dwóch aspektach, po pierwsze, w odniesieniu do bezpłodności w G., a zwłaszcza jednostronnej decyzji, przekazanych do żony, a nie w celu dalszego postępowania w cyklu reprodukcyjnego wspomaganego wcześniej zdecydowaliśmy wspólnie, pomimo LAP. Poddano go inwazyjnych zabiegów; drugi uzależnienie od alkoholu, które małżonek nie poinformował żonę i od którego nie została wydana pomimo solidarności i wsparciu żony raz scopertolo;
nie zostało udowodnione w tym przypadku dowód na istnienie związku przyczynowego między zachowaniem dobrowolności przypisanej G. i nieodwracalnego kryzysu małżeńskiego, ponieważ zachowanie związane przerwaniu wspomaganego zapłodnienia projektu datuje się na cztery lata przed działaniem dla separacji i to nawet nie wspomniano dwa podstawowe aspekty dla pokojowego współistnienia: niepłodność, która zmusiła wnioskodawcę najpierw do niepotrzebnego leczenia i po początkowym dzielenia projektu wychowawczego uczestniczyli równie niepotrzebne inwazyjne terapie ten nieoczekiwany jednostronnej decyzji d “przerwane przez G. i wreszcie, alkoholizm ukrywane i nie przekroczyła pomimo pomocy i solidarności z żoną.
Jeśli chodzi o niewystarczających uzasadnienia wnioskodawca stwierdził, że Sąd Apelacyjny, orzekając w sprawie związku przyczynowego nie udało całościowej oceny życia małżeńskiego i wyłącznej występowaniem jednostronnego naruszenia wzajemnego zaufania, które musi obsługiwać związek małżeński.
Skarga jest zasadna. Jak słusznie wskazano w skardze, Sąd Apelacyjny, aby wykluczyć związku przyczynowego między zachowaniem subiektywnie związanej całości do G. i nieodwracalnego pogorszenia relacji przyczynowej bada oddzielnie profil niepłodności i zatrzymał projektu wspomaganej prokreacji i profil alkoholizmu, których uznaje, że zarówno dokonać ramy przebiciem całkowicie jednostronny ufności w wierność drugiego małżonka, który charakteryzuje duchowe i materialne komunii pocztowych opartych coniugalis dell’affectio.
W odniesieniu do pierwszego aspektu, wyłącznej eksploatacji braku chronologicznej przyczynowości pomiędzy zachowaniem przerwy kwestionowane rodzicielstwa projektu bez wiedzy żony i popytu na oddzieleniu prowadził Terytorialnej Sądowi pominięcie uznać, że doszło z G . najpierw w rozwikłania być jedyną przyczyną niepłodności w pary i nie dzielić się z żoną trudności z przyjęciem projektu prokreacyjnego świadkami ciągłego naruszania wzajemnej lojalności, która charakteryzuje się nie tylko w odniesieniu do sfery seksualnej, afektywne komunii umieszczone u podstawy więzi małżeńskiej. Frustracja, który następuje po powtarzanych disconfirm zależność od spełnienia wzajemnych zobowiązań podjętych przez małżonków ma być wymagania ‘przyczyną niemożliwości kontynuowania w małżeństwie. W niniejszym przypadku jednak wskazana frustracji występowały również na froncie niepotwierdzony uzależnienia od alkoholu i zyskał siłę po opiekę i pomoc natychmiast dallaP., Jak donosi zaskarżonego wyroku. Również w odniesieniu do tego profilu nie można condividersi argument podniesiony przez Sąd Apelacyjny do orzekania w sprawie związku przyczynowego. Ponieważ jest to tylko “poważna choroba”, twierdzi, że Sąd terytorialna, LAP. Był związany obowiązkiem pomocy Bsolidaristica własnego węzła małżeńskiego, tak aby być w stanie do profilowania addebitabilità separacji do zapłacenia przez ten obowiązek ucieczki. Należy zauważyć w tym względzie, że uzależnienie od alkoholu i narkotyków, nie może być utożsamiane z pełnym patologii, na którym nie przeszkadza woli czy zaangażowania pacjenta. Wręcz przeciwnie, gdy rozsądnie można założyć, że w przeciwieństwie do charakteru organicznego uczucia jest przezwyciężyć jedynie chorobom poprzez udział i samostanowienia osoby, która jest chora. Wychodząc z tego założenia, w tym przypadku, nawet w związku z tym naruszenie obowiązku lojalności i solidarności dzieląc projekt życia we wspólnocie był podwójny, składający się zarówno o zatajenie taką zależność, a następnie w które przerwał przeregulowanie i odzyskiwanie podjęto także przy wsparciu i współpracy z żoną.
Udostępniać na zakończenie ustaloną zasadę legalności Trybunału, zgodnie z którym wymowa reklamacji nie może opierać się jedynie na naruszenie obowiązków małżeńskich (zob. Wśród najnowszych Cass. 18074 z 2014 roku), ale w tym przypadku naruszenie obowiązku lojalności wyróżniona dalsze postępowanie i jednostronne decyzje i nie jest dzielona G., a także naruszyć zasadniczy rdzeń wzajemnego zaufania, które musi charakteryzować więź małżeńską.
Zaskarżony wyrok musi w końcu zostać uchylony. dalsze badania jest wymagana w rzeczywistości musi być przekazana do separacji między małżonkami LP i FG i naładować męża z kosztami usuwania wszystkich klas, biorąc pod uwagę charakter sporu i osobistymi problemami przeciwko skarżącemu.
QM
Trybunał, 
 Przyznaje on odwołanie i decydując zasługi przypadku zaskarżonego wyroku i stwierdzenie obciążających FG separacji prawnej. Kompensuje kosztów wszystkich klasach.
W przypadku rozprzestrzeniania pominąć ogólności.
dom stan oddzielenie allowance divorzile prawnik bologna stan separacje

Odpowiedź na pierwsze i drugie zarzutów skarżącego może jednak dostrzec na pierwszy rzut oka, w kontynuacji zaskarżonego wyroku.
Sąd terytorialna, po ogłosił, że “powinny być również wykonane dalsze rozważenie”, dodaje, że “w tym przypadku, wykorzystując niepewną kredytu, ustalenie efektywnej trwania Juris Vinculum pozostaje do wyłącznej woli Bailor który ma moc manifestować nutum z prostego wniosku o zwrot towaru, bez wchodzenia ulgą fakt, że nieruchomość została wykorzystana do użytku rodzinnego i przypisany w chwili zastępczych dzieci separacji “.
To powinno nauczyć orzecznictwo Sądu Najwyższego, że sąd odwoławczy zwraca (Cass. Rozdz. 3, 7 lipca 2010 n. 15986, co jest zgodne z massimate Cass.2007 / 22001 i Cass. 2007/3179), co objawia zakładamy, że cel jest bez znaczenia dla użytku rodzinnego, pozostając na Bailor może wypowiedzieć nutum umowy (motywacja, strony 4-5).
Pozycja wyraźnie sprzeciwia się, że wcześniej przyjęte, podczas gdy w rzeczywistości sąd pod opieką (w granicach zwięzłość, która charakteryzuje całą swoją motywacyjny tkanki), aby podświetlić i wykazać istnienie pożyczki dla usprawiedliwienia rozpuszczania na podstawie art 1809 akapit drugi, cc.
Ponadto, nie można nie zauważyć, że orzecznictwo przywołane przez sąd odwoławczy jest inna orientacja orzecznictwie tej przytłaczającej Sądu Najwyższego, a także niedawno potwierdzone przez Zjednoczone sekcjami.
SSE. 3, 7 lipca 2010 n. 15986 rzeczywiście stwierdza, że ​​”niepewna pożyczka charakteryzuje się tym, że określenie okresu skuteczności iuris Vinculum utworzonej między stronami w lewo w Via potestative własnej woli z Bailor, który jest uprawniony do uzewnętrzniania nutum z prostego wniosku do powrotu dobra, bez tej tarczy przymocowanej do faktu, że obiekt był wykorzystywany jako dom rodzinny i został przydzielony w trakcie separacji małżonków, przybranego dziecka “.
Mając na contractualist zamiast familist ten areszt przyjmuje interpretację przepisów kredytu naznaczonym wyraźnym dosłowności (treść wcześniejszego orzecznictwa, jak zawsze u massimati aresztowań, Cass. Rozdz. 3, 30 października 1997, a Cass. Sez . 3, 18 stycznia 1985 n. 133) oraz w ograniczonym stopniu hermeneutyki systemowych w stosunku do orientacji który następnie powstałe od czasu rysunek limfę z 21 lipca 2004 n. 13603.
Ta znana akcja Zjednoczonych Sekcje właśnie pracujący na linii korelacji pomiędzy instytucjami i równowagi między jego praw (w tym praw związanych rezonansów dziennikarskie instytutu rodzinny), pochodzi od finalizacji, w konkluzji, że potrzeby mieszkaniowe członkowie rodzin pożyczki nieruchomości bez wyraźnego określenia terminie nie z natury niepewna charakteru umowy, ograniczając w artykule 1809, akapit drugi kodeksu cywilnego prawo do zwrotu przez Bailor ( “Gdzie pożyczka o nieruchomości została zawarta na czas nieokreślony na rzecz jednostki rodzinnej (w tym przypadku rodzica jednego z małżonków) już utworzonego lub tworzonej, wlewa w przypadku charakteryzuje się nieprzewidywalnością kredytu na czas nieokreślony, gdy docelowym dobra ustanie. w rzeczywistości, w tym przypadku, ze względu na wzajemne woli stron, to jest wybity w tym samym celu więzów potrzeb mieszkaniowych rodzin (a więc nie tylko i nie tyle do osobista zdolność kredytobiorcy) mogą przyznawać zastosowanie – w którym należy się zająć – ukrytą naturę trwania związku, nawet poza małżeńskiego kryzysu i nie może zależeć od ustania więzi wyłącznie na woli, na przyczynę wygaśnięcia Bailor. Uszczerbku dla prawa tego ostatniego żądać zwrotu w razie zaistnienia potrzeby, zgodnie z art. 1809, przecinek 2 cc, naznaczone wymogów pilności i brak przewidywania “).
Skrajna Większość przestrzeganie Zjednoczonych odcinków rzeczywiście stało się całkiem odizolowany orzecznictwo przywołane przez sąd odwoławczy (w słowach nomofilattico ustawiono Cass. Rozdz. 3, 13 lutego 2006 n. 3072, a wkrótce po wyrok cytowany przez sąd terytorialnego, Cass sekcji 3, 21 czerwca 2011 n 13592 -.. że oprócz de facto hipotezy rodzinnym “resetuje” linię w tym sensie, że “pożyczka, weszła bez Termin prefixion, właściwość później wykorzystywany do jednoznacznej i wspólnej woli umawiających się stron, do domu rodzinnego w rzeczywistości składa się z konkubinacie i młodszego syna, nie może być rozwiązany dzięki zwykłym wyrazem woli nutum wyrażone przez Bailor na podstawie art. 1810, pierwszy akapit, ostatniej części, cC, ponieważ musi być traktowane z nadrukiem kontrakcie mowy o jakimkolwiek potrzeb mieszkaniowych rodzin, takich jak przyznać zastosowanie, do których został przeznaczony na niejawny charakter celu czas trwania związku, nawet po kryzysie rodziny wśród konkubinacie.
Wynika stąd, że rifascio nieruchomości, dopóki nie przestanie potrzeb mieszkaniowych rodzin, które było przeznaczone, mogą być wymagane na podstawie art. 1809, akapit drugi, DC, tylko w przypadkach konieczności naznaczonych pilności i nieprzewidywalności “. – A Cass. SSE. 1, 2 października 2012 n. 16769 – co potwierdza, że ​​pożyczka udzielona przez osobę trzecią, z domu rodzinnego przeznaczenia, do szczególnego charakteru tego celu, pod wrażeniem zgodnej woli stron “jest niezgodna z jouissance naznaczonym provvisorità i niepewności, które charakteryzują kredytu tzw niepewna, a uzasadniając przyczynę kończenia po wygaśnięciu sprawozdania z inicjatywy Bailor, w związku z czym są, w przypadku korzystania udzielonego na czas nieokreślony, jest wymagane, aby umożliwić kontynuację ponad wszelką małżeńskiego kryzysu, z wyjątkiem przypadków zajścia pilnych i nieprzewidzianych potrzeb “-; i nie powinno być pretermesso sąsiedniej orientacji, który podkreśla, jak zastrzeżenie konkretnego wykorzystania dobro pochodzi określenie czasu trwania kredytu, która nie ma związku z tym, w tym przypadku zakwalifikowana jako niebezpieczna i dlatego jest niezgodna z nutum topnienia (Cass .. sekta 3, 20 stycznia 1984 n 491;… Cass sect 3, 08 październik 1997 n 9775;. w dniu 9 lutego 2011 n 3168;.. Cass sez.6-3, ord 11 marzec 2011 n 5907..; Cass sect 3, 14 lutego 2012 n 2103;…… Cass sect 3, 25 czerwca 2013 n 15877).
Istnienie jednak trendu – choć nie tak intensywne, jak już widzieliśmy – w bezpośredniej legitymacji do odrodzenia tradycyjnej okolicy ochronę właściciela praw własności spotkaniu przeciwko familistic koncentruje się na prawach człowieka umowy i przekazywane przez ” nauczanie Zjednoczonych sekcji, wyznaczając mające co najmniej na wyjątkowy charakter wartości familistic oceniana jako uciążliwą konotacji w sklepie (zob. Cass. rozdz. 6-3, 21 listopada 2014 n. 24838, że “kredyt na nieruchomości, weszła bez wyznaczania Termin, wola poddania studni do szczególnie intensywnego użytkowania ograniczeń, takich jak miejsce zamieszkania rodziny przeznaczenia, nie można domniemywać, lecz musi być pozytywnie stwierdzić, mające, w przypadku jego braku, które mają zostać przyjęte rozwiązanie bardziej korzystne dla jej rozwiązania “), To doprowadziło do dalszej interwencji przez Stany odcinków skierowanych zgasić wszelkich wątpliwości na temat skutków rodzinnego domu docelowego w sensie niezgodności z przyczyny rozpuszczania przy upływie Bailor porozumienia umownego. Wyrokiem z dnia 29 września 2014 n. 20448, w rzeczywistości, Zjednoczonych sekcje, przy odpuszczaniu nadmiar ‘familistic’ (między innymi, w rzeczywistości, podkreślają, że cesjonariusz małżonek wcześniej przypisany do kredytu mieszkaniowego, który sprzeciwia się wniosek o zwolnienie Bailor istnienie o cel “dom rodzinny nieruchomości spoczywa ciężar dowodu, że takie było powierzenie Zastrzeżenia osobistego prawa do korzystania z nich, a także twierdzą, że potrzeba, która uzasadnia wniosku Bailor zwrotu towarów nie musi być poważna, ale po prostu beton, i nieoczekiwane pilne, i że w każdym przypadku sąd będzie musiał ostrożnie przynieść proporcjonalności i adekwatności kontroli porównując szczególne potrzeby ochrony dzieci i przeciwstawnych potrzeb Bailor) podtrzymał swoje zdecydowane działanie docelowe rodziny domu nawet w ‘ hipoteza cywilny separacji (tak naucza maksimum już znaczenia dla niniejszej sprawy z tych interwencji sorties nomofilattico: “rodzic opieki nad małoletnimi dziećmi lub wiek nie jest samowystarczalny, cesjonariusz domu rodzinnym, przeciwstawiając się Bailor, która powołuje się na zwolnienie nieruchomość, istnienie aktu cesji, wymawiane w orzeczeniu separacji lub rozwodu, tylko wtedy, gdy między Bailor i co najmniej jeden z małżonków (oszczędność koncentracji w związku cesjonariuszem, nawet jeśli inny) umowę wcześniej uważał za cel powstańczym dobrego domu rodzinnego.
Wynika z tego, że w takich przypadkach, sprawozdanie, ze względu na rodzaj uregulowane w art. 1803 i 1809 cc, stojaki dla konkretnego zastosowania i ma – w przypadku braku wyraźnego wskazania terminu zapadalności – okres ustalony przez odniesienie, przy zastosowaniu zasad regulujących przyznawanie rodzinnego domu, niezależnie od tego, w związku z tym wystąpienie kryzysu cywilny, i prawdopodobnie utrzyma się lub znikną z możliwością przeżycia lub rozwiązania do potrzeb rodzin, które legitymacji przypisanie własności “).
Orzecznictwo przywołane przez zaskarżonego wyroku, w związku z tym, nie może jednak zwrócić uwagę, że jest sprzeczna z nauczaniem nomofilattico sędzia, jak to zostało powtórzone w drugiej interwencji zjednoczonych odcinków tego sądu najwyższego w kwestii kredytu nieruchomości podpisany i przypisane do domu rodzinnego ,
Jednakże, jak widzieliśmy, sąd terytorialna dodał tego wskaźnika decidendi błędną all’inequivoco poprzedniego uznania przez jej wpływ na miejsce przeznaczenia nieruchomości do użytku rodzinnego w odniesieniu do umowy w celu rozpuszczenia umowy, żądając przejęcia Artykuł 1809, akapit drugi, CO, sąd przeanalizował również zalety.
W związku z tym istnieją dwa różne i autonomiczne rationes decidendi, a ponieważ oba działka zapytania cenzora tylko błędne, ale pozostawiając drugą (oczywiście biorąc pod uwagę interes wnioskodawcy do kwalifikacji kredytu odpowiadającej tej, jaką przyjmuje), które uznawane stosowalność artykułu 1809, akapit drugi Kodeksu cywilnego, powody nie mogą jednak prowadzić do odrzucenia.
Jak zaobserwowano pozostałości wchłania zarzutu trzeciego, który w istocie twierdzi, że zaskarżony wyrok za to, że zakwalifikował umowę pożyczki sporne jako niepewną pożyczki bez padania rodzinnym przeznaczenie i odkryli, że kredytobiorca dopiero LB, to stwierdzenie ” Ostatnia znaczenia nie mając sąd apelacyjny zaprzeczyć, że wnioskodawca był cesjonariusz z domu rodzinnego.
Czwarty i piąty zarzut cenzurowania w zakresie motywacji imadle o sąd apelacyjny uznał, że nie było konieczności stan na Bailor podstawie art 1809, akapit drugi, CC, i że ten stan można było przewidzieć w chwili zawarcia umowa.

SUPREME SĄDU APELACYJNEGO

SEKCJA III

WYROK 17 GRUDNIA 2015, N. 25356

FAKTY

Wyrokiem z dnia 27 Open 2011, Sąd Taranto sekcji oddziału Grottaglie, podtrzymał wniosek, złożony przez LC i FA przeciwko LB i MA, rozdzielczością umowy pożyczki na mieszkania nieruchomości powoda, zgodnie z prospettazione skarżącym przyznane LB – syn aktorów – BO TO BYŁO PRZEZNACZONE DLA DOMÓW JEDNORODZINNYCH, A NASTĘPNIE PRZYDZIELONY PRZEZ POSTANOWIENIA PREZESA TRYBUNAŁU W WYROKU W SPRAWIE SEPARACJI DO NIEZNANEGO MU ŻONĘ MA , co w konsekwencji nakazał wydanie tego wyroku potępienia także do zapłaty odszkodowania za bezprawne przetrzymywanie w dniu, w którym toczy się postępowanie sądowe i potępiając aktorów zapłacić 50% kosztów robót wykonanych do mieszkanie do zamieszkania – wypożyczony nieobrobionego -, w wyniku częściowej rekompensaty. Po odwołaniu z MA, jak również wzajemnej atrakcyjności LC i FA, Sądu Apelacyjnego w Lecce, sekcji oddziału Taranto w wyroku z dnia 12 października do 5 listopada 2011, no. 260, odrzucił kapitał i uznane za niedopuszczalne odwołanie wzajemne, zdolną do kompensowania kosztów między stronami. 2. Zaapelowała MA, potępiając Siedem powodów. 2.1 Pierwszy zarzut na podstawie art 360 3 kodeksu postępowania cywilnego oraz naruszenia pominięte lub błędnego zastosowania art 329 i 346 kpk, również w odniesieniu do art 343 i 436 kodeksu postępowania cywilnego oraz art 1809 i 1810 cc. Wnioskodawca twierdzi, że w wyroku pierwszej instancji, umowa nie została zakwalifikowana pożyczki niepewna, zaprojektowany w celu zapewnienia ci, którzy byli młodzi w momencie zawarcia małżonków – LB i MA – domu rodzinnym. Sąd odwoławczy będzie zamiast przekwalifikowane niepewnej umowy kredytu, o którym mowa, pomimo faktu, że kwalifikacje główny sprawiedliwości, które zostały uznane za niedopuszczalne odwołanie wzajemne, to nie tworzą wewnętrzny osądzony. 2.2 Drugi zarzut na podstawie art 360 n. Naruszenie 3 CPC lub niewykonanie lub niewłaściwe zastosowanie art 112 kpc w związku z art 1372 i 1809 cc. Przy stosowaniu pierwszej kolejności zaproponowanej przez aktorów, został poproszony w testach, że umowa pożyczki została uznana rozwiązanych za obopólną zgodą na zwolnienie comodanti i, ewentualnie, że został uznany za zgodny z prawem o “unieważnieniu umowy” utworzony pomiędzy aktorami i ex art LB 1809, akapit drugi, cC. Wnioskodawca twierdzi, że sąd terytorialna, niepewna kwalifikacyjna kredytu, daje byłego rozdzielczość cc Artykuł 1810, mimo że nie został zaproponowany wniosek w tej sprawie. 2.3 Trzeci powód wypowie naruszenie lub pominięcie lub błędne zastosowanie art 1809 i 1810 cc, a także w związku z art 329, 346 i 436 kpk, dawny artykuł 360 3 kodeksu postępowania cywilnego, a także, zgodnie z art 5 360 cc, motywacja niewystarczające i sprzeczne w decydującej profilu sporu. W ramach tego zarzutu skarżąca proponuje kwestię klasyfikacji kredytu, zauważając, że po zakwalifikowane jako niepewne, sąd terytorialna zaprzecza sobie przyznając istnienie ograniczenia do celu rodzinnego. Wnioskodawca zwraca również uwagę, że sąd apelacyjny uznał, że pojedynczy kredytobiorca był LB, gdzie Trybunał znalazł którym powierzono ładunek mówi się, że jego żona. Nawet jeśli chodzi o określenie kredytobiorcy sąd terytorialna zatem naruszona wewnętrzna oceniać, biorąc pod uwagę brak odwołania od wyroku pierwszej instancji. Do tego należy dodać takie nielogiczne i sprzeczne uzasadnienie zaskarżonego wyroku. 2,4 Zarzut czwarty zarzut motywacyjny jeszcze wice podstawie art 360 n. 5 kodeksu postępowania cywilnego, aby stwierdzić istnienie potrzeb, które legitymizuje żądanie natychmiastowego zwrotu pożyczki udzielonej dobrze w artykule 1809, akapit drugi, CC. Zdaniem skarżącego, Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu milczy o zażalenia wnoszącego odwołanie oparte na fakcie, że LC właściciel mieszkania podobna do spornych nieruchomości, że pierwszy sąd uznane za nieistotne, ponieważ mieszkanie nie będzie został on żyje i nie podlegają opodatkowaniu do aktorów wydatki niezbędne do jego zakończenia. Jednak wnioskodawca wykazał, że mieszkanie nie było w stanie surowym, a nie stanowiący siedzibę zamieszkania bratanka LC, który będzie sprzedawany przez jego dziadka w akcie sprzedaży z dnia 25 maja 2011 wyprodukowanego przez respondentów. Sąd odwoławczy, a potem narzeka wnioskodawcy, nie byłoby rozważyć ani czynem, ani certyfikacji rejestru, ograniczając się do stwierdzenia, że ​​obiekt był w stanie surowym, choć rzeczywista sytuacja nieruchomości będzie mieć wpływ na istnienie stanu trzeba LC. 2,5 Piąty zarzut dalsze motywacyjny wice dawny artykuł 360 n. 5 kpc co do nieprzewidywalności w chwili zawarcia umowy pożyczki, stan potrzebie LC zamiast wspierać natychmiastowego uwolnienia tego wniosku pożyczone. Wnioskodawca twierdzi, że gdy umowa pożyczki została podpisana należałoby oczekiwać stanu konieczności, że druga strona nie powołany, ponieważ trudno jest LC spacery, które już przed zawarciem byłyby wszczepiane wymiany stawu biodrowego, które później To spowodowało takie trudności. Nawet byłoby to brak motywacji, nie ma znaczenia wzmianki przez sąd apelacyjny ocena istnienia trudności z chodzeniem w styczniu 2005 roku, czyli ponad dwadzieścia lat po zawarciu umowy, zamiast do sądu o ustalenie, czy trudność została zaplanowana lub przewidywalne, kiedy została ona zawarta. W potwierdzając nieprzewidywalność choroby, jednak sąd apelacyjny, na zakończenie, byłoby logicznym krokiem, który wpływa na ich motywację. 2,6 Zarzut szósty potępia naruszenia lub została pominięta lub błędne zastosowanie art 1458 kc w związku z art 343, 329 i 436 kpk, dawny artykuł 360 n. 3 kodeksu postępowania cywilnego, a także wice motywacyjny dawny artykuł 360 n. 5 kodeksu postępowania cywilnego. W trzecim zarzucie wnosząca odwołanie realizowanego zakwestionował szef orzeczenia pierwszej instancji, że potępił ją do odszkodowania za bezprawne przetrzymywanie w mieszkaniu, na podstawie faktu, że w posiadaniu ze względu na tytuł, a także negocjowania decyzji sądowej przypisanie, nie ukończył żadnej winy. Wierząc, że wniosek pochodzący była warta jako wniosek o refundację, sąd terytorialnym naruszył zatem art 1458 cc, ponieważ pożyczka była absolutnie za darmo i że orzeczenie rozdzielczości, gdyby było zgodne z prawem, nadal charakter konstytutywny i nie cieszyć skuteczne z mocą wsteczną – z realizacją umowie dotyczącej kontynuował – na już realizowane. 2,7 Zarzut siódmy potępia naruszenia lub niestosowania artykułów 1292 i nast. cc w związku z art 329, 346 i 436 kodeksu postępowania cywilnego, a także braku uzasadnienia w decydujący profil. Z czwartym i szóstym zarzutów obecny skarżący zarzucił, że odszkodowanie za uszkodzenie zatrzymania apartamentami oraz zwrot kosztów CTU prowadzone w celu ustalenia choroby LC początek wieku zostały umieszczone wyłącznie jego ładunek, a nie ponosi również LB solidarnie, ponieważ on sam był darmowy kredyt. Sąd terytorialna była świadoma tego problemu, należy ponownie nie biorąc pod uwagę fakt, że oboje małżonkowie byli którym powierzono ładunek. 2.8 złożyli LC oraz FA zażądał oddalenia skargi oraz obciążenie kosztów w stosunku do drugiej. Następnie złożył również krótki, podkreślając, że efekt.

Powody decyzji

Skarga jest zasadna w stopniu będzie wykazującego.

3.1. 1, pierwszy i drugi zarzutu, mogą być połączone w sito. pierwszym powodem, sporna umowa jest rzeczywiście zarzut naruszenia przez sąd apelacyjny wewnętrznego oceniana mieć kwalifikacje pożyczki niepewna, ponieważ, pomimo faktu, że w wyroku pierwszej instancji nie był kwalifikowany pożyczki niepewna i że odwołania od tymczasowy LC FA został uznany za niedopuszczalny przez Sąd ze względu na opóźnienia. Drugi powód wraca, z ​​innego punktu widzenia w kwestii klasyfikacji do sądu apelacyjnego byłaby nadana zamówieniu kredytu, o którym mowa, opartego na naruszeniu ART 112 KPC W ZWIĄZKU Z ART 1372 I 1809 CC WŁAŚNIE TO, ŻE SĄD ZAKWALIFIKOWAŁ NIEPEWNA DAWNY ARTYKUŁ 1810 KODEKSU CYWILNEGO, UMOWA I OGŁOSIŁ UCHWAŁĘ O TYM, JAKI KIEDYKOLWIEK S Ensi Artykuł 1810 cc, choć aktorzy w aplikacji został poproszony w tezie, że umowa została uznana rozwiązana za obopólną zgodą na zwolnienie, które oraz pomocniczo, że został uznany za uzasadniony jego “revoke ‘dawny artykuł 1809, akapit drugi, cc.

Trzeba przyznać, że w rzeczywistości stwierdzono wyrokiem pierwszej instancji uznanym wewnętrzną relację z klasyfikacją danej umowy jako niepewnej umowy, ale zdyscyplinowany, będącej własności do których się odnosi się do potrzeby rodziny skierowany którym powierzono ładunek, połączony efekt artykułów 1803 i 1809 cc. Ponadto, prawdziwa treść zaskarżonego wyroku nie potwierdza wystarczająco co narzeka zarzutu pierwszego, jak równie, co zarzut drugi.

W jego – bardzo zwięzłe – motywacja sąd terytorialnej przyznaje, że przy stosowaniu pierwszej instancji aktorzy prosił “został uznany za rozwiązany i nadal skończyło” umowę pożyczki na mieszkania ich własności “, ponieważ została przyznana do syna B. Jest przeznaczone do domów jednorodzinnych “i przypisane do oddzielenia żonę syna, mA, w drodze decyzji Prezesa Trybunału; a sąd uznaje również, że po opór w przypadku zastosowania tylko M., sąd pierwszej instancji ” s dla ex rozdzielczości sztuki. 1809, II CO., DW “, nakazując wydanie tego. Powstała wówczas spóźnienie zażalenie, sąd odwoławczy stwierdza, że ​​głównym Odwołanie musi zostać odrzucona, po prostu dając argument, że teraz będzie się transkrypcji i logicznie, nie może być rozumiane jako podstawa, która odrzucenie: “CTU potwierdziło występowanie deficytu spaceru przez LC, który nie jest obecnie w stanie samodzielnie chodzić i wspinać się po schodach niedobór już w styczniu 2005 roku: jest to dyskomfort, który kojarzy się pytanie w sensie nieprzewidywalność i pilność potrzeby niż dzień podpisania kredytu; druga właściwość dostępna jest wynikiem, jednak w stanie surowym “(motywacji, strona 4).

Jest oczywiste, że w ten sposób sąd drugiej instancji nie różni się od klasyfikacji kredytu na podstawie art 1809 cc, co uzasadnia istnienie pilnych i nieprzewidywalnych potrzeb w drugim ustępie tego artykułu odrzucenie odwołania proponowanej Menem przez M .. W rzeczywistości, w sądzie “urządzenie odrzuca podstawową odwołania”, potwierdzając tym samym decisum pierwszy sędzia.

3.1.2 Potwierdzenie do pierwszego i drugiego zarzutu skarżącego może jednak dostrzec na pierwszy rzut oka, w kontynuacji zaskarżonego wyroku.

Sąd terytorialna, po ogłosił, że “powinny być również wykonane dalsze rozważenie”, dodaje, że “w tym przypadku, wykorzystując niepewną kredytu, ustalenie efektywnej trwania Juris Vinculum pozostaje do wyłącznej woli Bailor który ma moc manifestować nutum z prostego wniosku o zwrot towaru, bez wchodzenia ulgą fakt, że nieruchomość została wykorzystana do użytku rodzinnego i przypisany w chwili zastępczych dzieci separacji “. To powinno nauczyć orzecznictwo Sądu Najwyższego, że sąd odwoławczy zwraca (Cass. Rozdz. 3, 7 lipca 2010 n. 15986, co jest zgodne z massimate Cass.2007 / 22001 i Cass. 2007/3179), co objawia zakładamy, że cel jest bez znaczenia dla użytku rodzinnego, pozostając na Bailor może wypowiedzieć nutum umowy (motywacja, strony 4-5). Pozycja wyraźnie sprzeciwia się, że wcześniej przyjęte, podczas gdy w rzeczywistości sąd pod opieką (w granicach zwięzłość, która charakteryzuje całą swoją motywacyjny tkanki), aby podświetlić i wykazać istnienie pożyczki dla usprawiedliwienia rozpuszczania na podstawie art 1809 akapit drugi, cc.

Ponadto, nie można nie zauważyć, że orzecznictwo przywołane przez sąd odwoławczy jest inna orientacja orzecznictwie tej przytłaczającej Sądu Najwyższego, a także niedawno potwierdzone przez Zjednoczone sekcjami.

CASS. SSE. 3, 7 LIPCA 2010 N. 15986 RZECZYWIŚCIE STWIERDZA, ŻE “NIEPEWNA POŻYCZKA CHARAKTERYZUJE SIĘ TYM, ŻE OKREŚLENIE OKRESU SKUTECZNOŚCI IURIS VINCULUM UTWORZONEJ MIĘDZY STRONAMI W LEWO W VIA POTESTATIVE WŁASNEJ WOLI Z BAILOR, KTÓRY JEST UPRAWNIONY DO UZEWNĘTRZNIANIA NUTUM Z PROSTEGO WNIOSKU DO POWROTU DOBRA, BEZ TEJ TARCZY PRZYMOCOWANEJ DO FAKTU, ŻE OBIEKT BYŁ WYKORZYSTYWANY JAKO DOM RODZINNY I ZOSTAŁ PRZYDZIELONY W TRAKCIE SEPARACJI MAŁŻONKÓW, PRZYBRANEGO DZIECKA “. IN UN’OTTICA CONTRATTUALISTA ANZICHÉ FAMILISTA, QUESTO ARRESTO ADOTTA UNA INTERPRETAZIONE DELLA DISCIPLINA DEL COMODATO IMPRONTATA A UNA ACCENTUATA LETTERALITÀ (DEL TENORE DI UNA GIURISPRUDENZA PRECEDENTE COME, SEMPRE TRA GLI ARRESTI MASSIMATI, CASS. SEZ. 3, 30 OTTOBRE 1997 E CASS. SEZ . 3, 18 gennaio 1985 n. 133) ea un grado limitato di ermeneutica sistemica rispetto all’orientamento che all’epoca era da tempo insorto traendo linfa da SU 21 luglio 2004 n. 13603. Questo noto intervento delle Sezioni Unite, operando appunto su una linea di correlazione tra gli istituti e di bilanciamento tra i diritti (incluse le risonanze pubblicistiche dei diritti connessi all’istituto familiare), aveva desunto dalla finalizzazione, in sede di stipula, alle esigenze abitative familiari di un comodato immobiliare senza espressa determinazione dei limiti di durata una natura intrinsecamente non precaria del contratto, confinando nell’articolo 1809, secondo comma, cc il diritto alla restituzione da parte del comodante (‘Ove il comodato di un bene immobile sia stato stipulato senza limiti di durata in favore di un nucleo familiare (nella specie: dal genitore di uno dei coniugi) già formato o in via di formazione, si versa nell’ipotesi del comodato a tempo indeterminato, caratterizzato dalla non prevedibilità del momento in cui la destinazione del bene verrà a cessare. Infatti, in tal caso, per effetto della concorde volontà delle parti, si è impresso allo stesso un vincolo di destinazione alle esigenze abitative familiari (e perciò non solo e non tanto a titolo personale del comodatario) idoneo a conferire all’uso – cui la cosa deve essere destinata – il carattere implicito della durata del rapporto, anche oltre la crisi coniugale e senza possibilità di far dipendere la cessazione del vincolo esclusivamente dalla volontà, ad nutum, del comodante. Salva la facoltà di quest’ultimo di chiedere la restituzione nell’ipotesi di sopravvenienza di un bisogno, ai sensi dell’art. 1809, comma 2, cc, segnato dai requisiti della urgenza e della non previsione’).

L’adesione decisamente maggioritaria all’insegnamento delle Sezioni Unite, invero, ha reso alquanto isolata la giurisprudenza invocata dal giudice d’appello (sulla scia dell’intervento nomofilattico si sono poste Cass. sez. 3, 13 febbraio 2006 n. 3072, nonché, poco dopo la pronuncia richiamata dalla corte territoriale, Cass. sez.3, 21 giugno 2011 n. 13592 – che, per di più in una ipotesi di famiglia di fatto, ‘riassetta’ la linea nei senso che “il comodato, stipulato senza prefissione di termine, di un immobile successivamente adibito, per inequivoca e comune volontà delle parti contraenti, ad abitazione di un nucleo familiare di fatto, costituito dai conviventi e da un figlio minore, non può essere risolto in virtù della mera manifestazione di volontà ad nutum espressa dal comodante ai sensi dell’art. 1810, primo comma, ultima parte, cc, dal momento che deve ritenersi impresso al contratto un vincolo di destinazione alle esigenze abitative familiari idoneo a conferire all’uso cui la cosa è destinata il carattere implicito della durata del rapporto, anche oltre la crisi familiare tra i conviventi. Ne consegue che il rifascio dell’immobile, finché non cessano le esigenze abitative familiari cui esso è stato destinato, può essere richiesto, ai sensi dell’art. 1809, secondo comma, cc, solo nell’ipotesi di un bisogno contrassegnato dall’urgenza e dall’imprevedibilità’. – e Cass. SSE. 1, 2 ottobre 2012 n. 16769 – la quale ribadisce che un comodato concesso da un terzo con destinazione a casa familiare, per la specificità di tale destinazione, impressa dalla concorde volontà delle parti, ‘è incompatibile con un godimento contrassegnato dalla provvisorità e dall’incertezza, che caratterizzano il comodato cosiddetto precario, e che legittimano la cessazione ad nutum del rapporto su iniziativa del comodante, con la conseguenza che questi, in caso di godimento concesso a tempo indeterminato, è tenuto a consentirne la continuazione anche oltre l’eventuale crisi coniugale, salva l’ipotesi di sopravvenienza di un urgente ed imprevisto bisogno’ -; e non va pretermesso il contiguo orientamento che rimarca come dalla pattuizione di un uso specifico del bene scaturisce la determinazione della durata del comodato, il quale non è, quindi, in tal caso qualificabile come precario ed è pertanto incompatibile con lo scioglimento ad nutum (Cass. sez. 3, 20 gennaio 1984 n. 491; Cass. sez. 3, 8 ottobre 1997 n. 9775; SU 9 febbraio 2011 n. 3168; Cass. sez.6-3, ord. 11 marzo 2011 n. 5907; Cass. sez. 3, 14 febbraio 2012 n. 2103; Cass. sez. 3, 25 giugno 2013 n. 15877).

L’esistenza, comunque, di un trend – pur non intenso come si è appena visto – in sede di legittimità diretto alla reviviscenza di una impostazione tradizionalmente contrattualistica di tutela della sfera patrimoniale del proprietario contro quella familistica incentrata sui diritti della persona e veicolata dall’insegnamento delle Sezioni Unite, impostazione mirante quantomeno alla eccezionalità della valenza familistica in quanto valutata come connotazione gravosa nel negozio (cfr. Cass. sez. 6 – 3, 21 novembre 2014 n. 24838 per cui ‘nel comodato di bene immobile, stipulato senza determinazione di termine, la volontà di assoggettare il bene a vincoli d’uso particolarmente gravosi, quali la destinazione a residenza familiare, non può essere presunta ma va positivamente accertata, dovendo, in mancanza, essere adottata la soluzione più favorevole alla sua cessazione’), ha condotto ad un ulteriore intervento delle Sezioni Unite diretto a spegnere ogni incertezza sulle conseguenze della destinazione a casa familiare nel senso della incompatibilità con lo scioglimento ad nutum del comodante del vincolo contrattuale. Con la sentenza 29 settembre 2014 n. 20448, infatti, le Sezioni Unite, pur temperando ogni eccesso ‘familistico’ (tra l’altro, infatti, rimarcano che il coniuge assegnatario dell’abitazione già attribuita in comodato che oppone alla richiesta di rilascio dei comodante l’esistenza di una destinazione dell’immobile a casa familiare ha l’onere di provare che tale era la pattuizione attributiva del diritto personale di godimento, e altresì affermano che il bisogno che giustifica la richiesta del comodante di restituzione del bene non occorre sia grave, ma semplicemente concreto, imprevisto ed urgente, e che comunque il giudice dovrà con massima attenzione esperire un controllo di proporzionalità e adeguatezza nel comparare le particolari esigenze di tutela della prole e il contrapposto bisogno del comodante), hanno ribadito in modo inequivoco gli effetti della destinazione a casa familiare anche nell’ipotesi di separazione coniugale (così insegna la massima più pertinente al caso in esame tra quelle sortite dall’intervento nomofilattico: ‘il coniuge affidatario della prole minorenne, o maggiorenne non autosufficiente, assegnatario della casa familiare, può opporre al comodante, che chieda il rilascio dell’immobile, l’esistenza di un provvedimento di assegnazione, pronunciato in un giudizio di separazione o divorzio, solo se tra il comodante e almeno uno dei coniugi (salva la concentrazione del rapporto in capo all’assegnatario, ancorché diverso) il contratto in precedenza insorto abbia contemplato la destinazione del bene a casa familiare. Ne consegue che, in tale evenienza, il rapporto, riconducibile al tipo regolato dagli artt. 1803 e 1809 cc, sorge per un uso determinato ed ha – in assenza di una espressa indicazione della scadenza – una durata determinabile per relationem, con applicazione delle regole che disciplinano la destinazione della casa familiare, indipendentemente, dunque, dall’insorgere di una crisi coniugale, ed è destinato a persistere oa venir meno con la sopravvivenza o il dissolversi delle necessità familiari che avevano legittimato l’assegnazione dell’immobile’).

L’orientamento giurisprudenziale invocato dalla sentenza impugnata, dunque, non può non rilevarsi che contravviene all’insegnamento del giudice nomofilattico, come è stato ribadito nel secondo intervento delle Sezioni Unite di questa Suprema Corte sulla tematica del comodato di immobile stipulato per destinarlo a casa familiare.

Tuttavia, come si è visto, la corte territoriale ha affiancato questa ratio decidendi erronea all’inequivoco precedente riconoscimento da parte sua dell’incidenza della destinazione ad uso familiare dell’immobile su un rapporto contrattuale ai fini dello scioglimento del contratto, esigendo il presupposto di cui all’articolo 1809, secondo comma, co, che la corte ha infatti valutato nel merito.

Sussistono dunque due diverse e autonome rationes decidendi, e poiché i due motivi in questione censurano solo quella erronea, lasciando integra l’altra (ovviamente, in considerazione dell’interesse della ricorrente alla qualificazione del comodato corrispondente a quella che essa adotta) che ha riconosciuto l’applicabilità dell’articolo 1809, secondo comma, cc, tali motivi non possono non comportare il rigetto.

3.2 Per quanto si è osservato rimane assorbito il terzo motivo, che sostanzialmente censura la sentenza impugnata per avere qualificato il contratto di comodato de quo come comodato precario privo di incidenza della destinazione a uso familiare e per avere ritenuto che comodatario fosse soltanto LB , asserto quest’ultimo inconferente non avendo il giudice d’appello negato che la ricorrente fosse assegnataria della casa familiare.

3.3 Il quarto e il quinto motivo censurano sotto il profilo del vizio motivazionale l’avere il giudice d’appello ritenuto che sussistesse lo stato di bisogno della parte comodante ex articolo 1809, secondo comma, cc, e che tale stato fosse imprevedibile al momento della stipulazione del contratto.

Anche questi due motivi possono essere vagliati congiuntamente, in quanto condividono una conformazione inammissibile, perché priva di autosufficienza: la ricorrente adduce che LC era proprietario di un appartamento dotato delle stesse caratteristiche di quello oggetto del comodato e pienamente abitabile, limitandosi peraltro a riferirsi a una asserita certificazione anagrafica riguardante il nipote di LC ea un rogito di vendita dell’appartamento dal nonno al nipote. Sempre su un piano di mera asserzione, che non consente quindi di integrare il motivo sotto il profilo dell’autosufficienza, la ricorrente adduce che le condizioni di salute di L. erano prevedibili all’epoca della stipulazione del contratto, limitandosi pure in questa doglianza ad una generica constatazione di ciò ‘sulla scorta delle risultanze della Consulenza Tecnica d’Ufficio’. L’impostazione del quarto e del quinto motivo, dunque, non consente di attestarsi, per valutarne la fondatezza, sul contenuto del ricorso, obbligando invece il giudice di legittimità, in chiaro conflitto con il dettato dell’articolo 366, primo comma, n.6 cpc, ad attingere dai fascicoli d’ufficio e di parte dei gradi di merito gli atti processuali ei documenti che siano pertinenti, nel senso che possano dare riscontro a quello che la ricorrente espone, il che conduce alla inammissibilità dei motivi (ex multis, da ultimo, Cass. sez. 2, 20 agosto 2015 n. 17049; Cass. sez. 1^, n. 19 agosto 2015 n. 16900; Cass. sez. 5, 15 luglio 2015 n. 14784; Cass. sez.6-3, ord. 3 febbraio 2015 n. 1926).

3.4 Il sesto motivo lamenta, sia sotto il profilo della violazione/erronea applicazione dell’articolo 1458 cc (in rapporto agli articoli 343, 329 e 436 cpc), sia come vizio motivazionale, che, nonostante l’attuale ricorrente con il terzo motivo di appello avesse impugnato il capo della sentenza di primo grado che l’aveva condannata al risarcimento del danno da illegittima detenzione dell’appartamento dalla data della domanda giudiziale fino a quella della pronuncia che aveva risolto il contratto, la corte territoriale ha confermato la decisione sul punto del primo giudice. Richiama la ricorrente – che già nella premessa ai motivi aveva adeguatamente riassunto lo svolgimento del processo di primo grado e la relativa sentenza -, in modo sufficientemente dettagliato, il contenuto del gravame di merito al riguardo, e in particolare – tra l’altro – la contestazione di avere ella compiuto alcun atto illecito in quanto aveva posseduto l’appartamento in virtù di un titolo negoziale e del provvedimento di assegnazione pronunciato nell’ambito del processo civile per la separazione giudiziale tra i coniugi, nonché il rilievo che, trattandosi di contratto a titolo gratuito e di pronuncia costitutiva (risoluzione del contratto), nulla sarebbe stato da lei dovuto per il periodo anteriore alla sentenza del Tribunale giacché nei contratti ad esecuzione continuata l’articolo 1458 cc statuisce che l’effetto della risoluzione non investe le prestazioni già eseguite.

Effettivamente il Tribunale, nella sentenza di primo grado, quale presupposto dell’accoglimento delle ulteriori domande restitutoria e risarcitoria, ha dichiarato ‘la risoluzione del contratto di comodato’, come gli stessi LC e FA hanno opposto al motivo in esame nel controricorso, argomentando i controricorrenti proprio nel senso che ‘la domanda di restituzione del bene implica la risoluzione del contratto per inadempimento’, la quale ‘ha effetto retroattivo così come prevede la prima parte dell’art. 1458 cc’. La questione viene affrontata in motivazione dal giudice di secondo grado esclusivamente con la seguente frase: ‘Il ricorso introduttivo…operava di fatto come richiesta di restituzione del bene e dunque l’illegittima detenzione decorreva da tale data’.

È evidente l’erroneità del conciso argomento della corte territoriale: il motivo d’appello era stato prospettato in punto di diritto, in relazione ad una dichiarazione di risoluzione pronunciata dal giudice di prime cure. Nessuna incidenza, pertanto, poteva assumere un preteso ‘operare di fatto’ del ricorso di primo grado, giacché oggetto dell’impugnazione era la sentenza, non certo il ricorso. E la sentenza, sotto questo profilo, non è stata impugnata, d’altronde, per avere violato la necessaria corrispondenza, ex articolo 112 cpc, con le domande veicolate nell’atto introduttivo, bensì per la giuridica incompatibilità, evincibile dall’articolo 1458 cc, tra la dichiarazione di risoluzione di un contratto a esecuzione continuata e la condanna al risarcimento di danni con effetto retroattivo dalla proposizione della domanda.

L’articolo 1458 cc, invero, conferisce effetto retroattivo alla risoluzione del contratto per inadempimento, potenziando così gli effetti di una pronuncia costitutiva – che, secondo i principi generali, non avrebbe altrimenti potuto retroagire – e salvaguardando però i contratti ad esecuzione continuata o periodica, per cui ‘l’effetto della risoluzione non si estende alle prestazioni già eseguite’. Invero, un inadempimento, pur di gravità sufficiente a giustificare la risoluzione contrattuale, non può far venir meno gli effetti giuridici di tutti gli adempimenti pregressi tramite i quali l’esecuzione del contratto in precedenza è stata correttamente posta in essere concretizzandone così l’equilibrio sinallagmatico (cfr. da ultimo Cass. sez. 6-1, ord. 3 marzo 2015 n. 4267; Cass. sez. 3, 13 dicembre 2012 n. 22902; Cass. sez. 3, 15 maggio 2012 n. 7550). Nel caso di specie, a tacer d’altro, si tratta di un contratto a esecuzione continuata, per cui non è configurabile una illecita detenzione che abbia come dies a quo la data della notifica della domanda giudiziale, come invece ritenuto dal primo giudice e confermato nella sentenza di appello. A ciò non osta, si rileva, il fatto che il contratto è a titolo gratuito, e non quindi a prestazioni corrispettive, dal momento che la pronuncia che costituisce il presupposto del risarcimento del danno, facendo riferimento all’articolo 1809, secondo comma, cc, è una dichiarazione di risoluzione (a prescindere dalla correttezza della scelta del genere di pronuncia da parte del giudice di merito, non rientrando questo nell’ambito del motivo in esame) che, tra le species del genus risolutorio ex articoli 1453 ss. cc, non può che ricondursi alla risoluzione per inadempimento, con conseguente applicazione proprio dell’articolo 1458 cc, il quale ne disciplina gli effetti e al quale, significativamente, come si è visto, si sono richiamati per difendersi dal presente motivo gli stessi controricorrenti.

Da quanto rilevato, discende la fondatezza del motivo, che impone – non necessitando sul punto ulteriori accertamenti di fatto – la decisione nel merito ex articolo 384, secondo comma, cpc nel senso della eliminazione della condanna risarcitoria e della conseguente dichiarazione di compensazione del debito risarcitorio – in quanto appunto accertato come inesistente – con il controcredito per la realizzazione di opere nell’appartamento che ti Tribunale ha riconosciuto alla ricorrente M. .

Ciò comporta, altresì, l’assorbimento del settimo motivo attinente alla omessa condanna risarcitoria in via solidale a carico di LB , mentre l’ulteriore doglianza racchiusa in tale motivo a proposito della condanna della ricorrente al pagamento delle spese della ctu – rilevandosi, per inciso, che LB è rimasto contumace e solo MA ha resistito alle pretese attoree, conducendo così alla disposizione della ctu – viene assorbita logicamente dal quinto motivo, già più sopra esaminato.

L’accoglimento di uno soltanto sui sette motivi presentati nel ricorso integra i presupposti per la compensazione delle spese del grado.

PQM

Rigetta i primi due motivi; dichiara assorbito il terzo motivo; dichiara inammissibili il quarto e il quinto motivo; accoglie il sesto motivo e in relazione ad esso decidendo nel merito annulla la sentenza impugnata nella parte in cui ha confermato la condanna di MA al risarcimento dei danni nonché nella parte in cui compensa i contrapposti crediti. Dichiara assorbito il settimo motivo. Compensa le spese del presente grado.

ASSEGNO DIVORZILE SEPARAZIONI CASA CONIUGALE AVVOCATO SEPARAZIONI BOLOGNA

Ove l’accordo (o il contratto) sia nullo, tale nullità potrebbe essere fatta valere da chiunque vi abbia interesse, e dunque anche da chi abbia dato causa a tale nullità. Ed esso potrebbe essere oggetto di annullamento da parte del soggetto incapace o la cui volontà risulti viziata (ad es. da un errore pure sulla sussistenza dell’interesse del minore, ma si dovrebbe ricordare che se nell’accordo sia preminente una causa transattiva, non rileverebbe ai sensi dell’art. 1969 cc, errore di diritto). Ma nullità o annullamento non potrebbero costituire motivo di impugnazione dei soggetti dell’accordo da cui essi sono vincolati, ma dovrebbero essere fatti valere in un autonomo giudizio di cognizione (In termini generali n. 17607 del 2003).

Vi sono peraltro alcuni equivoci da chiarire, in relazione alla fattispecie dedotta in giudizio. È vero che l’accordo (o il contratto) collegato alla crisi familiare, potrebbe violare diritti indisponibili.

Si pensi ad es. ad una clausola che escluda in perpetuo la possibilità, per il coniuge, di un assegno di mantenimento o divorzile ovvero che impedisca, sempre e comunque, un controllo del genitore sull’esercizio della potestà (oggi “responsabilità”) esercitata dall’altro, o magari, addirittura, che limiti la possibilità o vincoli le parti al divorzio.

Ma aldilà di tali clausole “estreme”, che ben difficilmente nella prassi vengono stipulate, i coniugi possono, con reciproche concessioni, raggiungere un accordo sull’affidamento dei figli e modalità di visite genitoriali nonché su ogni altra questione (personale o patrimoniale) della vita familiare.

Altrimenti… non vi sarebbe spazio alcuno per separazioni consensuali, divorzi congiunti o conclusioni comuni.

Quanto all’interesse del minore, si è detto che la giurisprudenza conosce e ha ritenuto pienamente valida la clausola di trasferimento immobiliare da un coniuge al figlio, anche a scopo di mantenimento, utilizzando lo schema del contratto a favore di terzo e/o di quello con obbligazione per il solo proponente, ai sensi dell’art. 1333 cc. (Cass. n. 2500 del 1987). Ne rileverebbe la circostanza che l’immobile in questione non sia di proprietà del genitore obbligato.

Suprema Corte di Cassazione

sezione I

sentenza 20 agosto 2014, n. 18066

Svolgimento del processo

Con sentenza non definitiva in data 03.11.2010, il Tribunale di Treviso dichiarava la cessazione degli effetti civili del matrimonio concordatario tra RG e FE .

Con sentenza definitiva in data 16.05.2012, su conclusioni comuni delle parti, il Tribunale affidava il figlio minore Ri. ad entrambi i genitori, con collocazione presso la madre, determinava il regime di visita del padre, disponeva che la casa coniugale venisse trasferita in proprietà al figlio, con obbligo per il R. di procedere al trasferimento stesso, e di corrispondere alla moglie la somma di Euro 2.500 mensili di cui Euro 700, quale assegno divorzile ed Euro 1800 per contributo al mantenimento del figlio.

Con ricorso depositato in data 11.07.2012, il R. impugnava la sentenza definitiva, chiedendo, in parziale riforma, l’aumento delle possibilità di visita al minore, la riduzione del contributo per il mantenimento del figlio e l’esclusione dell’assegno divorzile.

Costituitosi il contraddittorio, la F. eccepiva la inammissibilità dell’appello e ne chiedeva il rigetto, con conferma della sentenza di primo grado; in subordine, proponeva appello incidentale condizionato, chiedendo la riduzione delle visite paterne e l’aumento dell’assegno divorzile.

La Corte di Appello di Venezia, con sentenza in data 23.01.2013, dichiarava inammissibile l’appello principale e quello incidentale.

Ricorre per cassazione il R. , che pure deposita memoria difensiva.

Resiste con controricorso la F. .

Motivi della decisione

Con il primo motivo, il ricorrente lamenta violazione degli artt. 5 L. Divorzio, 100, 112 cpc, in quanto la sentenza poteva essere impugnata, anche indipendentemente dalla soccombenza delle parti.

Con il secondo, violazione degli artt. 100, 112, 132 cpc in ragione della sussistenza di diritti indisponibili, per i quali l’interesse ad impugnare prescinderebbe dalla condotta processuale delle parti.

Con il terzo, violazione degli artt. 100, 112, 132 cpc, in quanto il trasferimento immobiliare a favore del figlio delle parti, non assicurava il suo interesse alla conservazione dell’habitat domestico.

Con il quarto, violazione degli artt. 155 quater, 1021, 1022, 2643, 2645 cc, non essendo stata disposta la assegnazione della casa coniugale al genitore, collocatario del figlio.

Con il quinto, violazione degli artt. 1173, 1174, 1321, 1325, 1987 cc, per nullità della clausola relativa al trasferimento della abitazione al figlio, essendo l’impegno del padre giuridicamente irrilevante .

Con il sesto, violazione dell’art. 1478 cc, per nullità della predetta clausola, stante la necessità di una delibera assembleare della società proprietaria, per autorizzare la vendita.

La sentenza impugnata dichiara inammissibile l’appello principale, sostenendo che, ai sensi dell’art. 100 cpc, per far valere una domanda in giudizio e per proporre impugnazione, occorre avervi interesse, e che difetta totalmente in capo al R. tale interesse, non essendo egli risultato soccombente per alcuna delle domande proposte nel primo grado, con le conclusioni definitive da lui rassegnate. Non rinviene il giudice a quo clausole nulle nell’accordo raggiunto tra le parti, non essendovi violazione alcuna di diritti indisponibili, né contrasto con l’interesse del minore: valido il trasferimento immobiliare a suo favore della casa coniugale, con impegno del padre all’acquisto della proprietà e al predetto trasferimento, che garantirebbe al minore stesso la permanenza nell’habitat domestico.

Va condivisa, seppur con alcune doverose precisazioni, l’affermazione della pronuncia impugnata, per cui non è ammessa impugnazione se la parte o entrambe le parti, a seguito di accordo, risultino soccombenti.

La fattispecie in esame (conclusioni comuni nell’ambito di un procedimento di divorzio originariamente contenzioso) è assimilabile a quella inerente ad un procedimento di divorzio congiunto. È bensì vero, come afferma il ricorrente, che l’art. 5, comma 5, L. Divorzio prevede, apparentemente senza eccezione, la possibilità di impugnazione, da parte di ciascun coniuge, ma, per il divorzio congiunto, tale previsione riguarda situazioni particolari: il primo giudice non ha recepito o ha recepito solo parzialmente l’accordo tra le parti, magari precisando che erano in questione diritti indisponibili o l’accordo stesso appariva in contrasto con l’interesse del minore, ovvero non era “congrua” la corresponsione una tantum di somma, escludente, per il futuro l’assegno divorzile.

In tali casi ovviamente, ciascuno dei coniugi od entrambi potrebbero impugnare la sentenza.

Il Pubblico Ministero, ai sensi del art. 5, comma 5, predetto, può impugnare limitatamente agli interessi patrimoniali dei figli.

Va interpretata in senso lato tale previsione, con riferimento al patrimonio del minore, al suo mantenimento, ai trasferimenti (immobiliari o mobiliari) che lo riguardano, ecc. E impugnazione potrebbe esservi, da parte di un curatore speciale del minore, in caso di conflitto di interessi con i genitori (questione estranea alla presente fattispecie, non essendovi stata, in corso di causa, istanza alcuna di nomina di un curatore).

Si diceva della affermazione condivisibile, per cui non vi è interesse ad impugnare, senza soccombenza, ma, nella specie, vi è una ragione ulteriore per escludere l’impugnazione.

Nella separazione consensuale, cosi come nel divorzio congiunto, ma pure in caso di precisazioni comuni che concludano e trasformino il procedimento contenzioso di separazione e divorzio, si stipula un accordo, di natura sicuramente negoziale (tra le altre, Cass. n. 17607 del 2003), che, frequentemente, per i profili patrimoniali si configura come un vero e proprio contratto. Non rileva che, in sede di divorzio, esso sia recepito, fatto proprio dalla sentenza: all’evidenza tale sentenza è necessaria per la pronuncia sul vincolo matrimoniale, ma, quanto all’accordo, si tratta di un controllo esterno del giudice, analogo a quello di separazione consensuale.

Com’è noto, nell’accordo tra le parti, in sede di separazione e di divorzio, si ravvisa un contenuto necessario (attinente all’affidamento dei figli, al regime di visita dei genitori, ai modi di contributo al mantenimento dei figli, all’assegnazione della casa coniugale, alla misura e al modo di mantenimento, ovvero alla determinazione di un assegno divorziale per il coniuge economicamente più debole) ed uno eventuale (la regolamentazione di ogni altra questione patrimoniale o personale tra i coniugi stessi).

Tradizionalmente gli accordi “negoziali” in materia familiare, erano ritenuti del tutto estranei alla materia e alla logica contrattuale, affermandosi che si perseguiva un interesse della famiglia trascendente quello delle parti, e l’elemento patrimoniale, ancorché presente, era strettamente collegato e subordinato a quello personale. Oggi, escludendosi in genere che l’interesse della famiglia sia superiore e trascendente rispetto alla somma di quelli, coordinati e collegati, dei singoli componenti, si ammette sempre più frequentemente un’ampia autonomia negoziale, e la logica contrattuale, seppur con qualche cautela, là dove essa non contrasti con l’esigenza di protezione dei minori o comunque dei soggetti più deboli, si afferma con maggior convinzione .

Nei verbali di separazione consensuale o in quelli recepiti dalla sentenza di divorzio congiunto, sono assai frequenti le clausole contenenti promesse di trasferimenti, ma pure trasferimenti effettivi di proprietà o altri diritti reali su beni immobili o mobili da un coniuge all’altro. Intenti modalità, contenuti possono essere i più diversi: regolamentazione di tutti o di alcuni rapporti reciproci tra i coniugi, magari anche al fine di prevenire possibili controversie, con un sistema più o meno complesso di concessioni, compromessi, risarcimenti, riconoscimenti, ecc, attribuzioni ed assegnazioni reciproche, talora anche di portata divisoria, ma pure di adempimento dell’obbligo ex lege di mantenimento (o comunque di assistenza) a favore del coniuge economicamente più debole.

Questa Corte da tempo ritiene che la clausola di trasferimento di immobile tra i coniugi, contenuta nei verbali di separazione o recepita dalla sentenza di divorzio congiunto o magari, come nella specie, sulla base di conclusioni uniformi, è valida tra le parti e nei confronti dei terzi, essendo soddisfatta l’esigenza della forma scritta (tra le prime pronunce al riguardo, Cass. 11 novembre 1992, n.12110 e, ancora recentemente, Cass. n. 2263 del 2014), cosi come il trasferimento o la promessa di trasferimento di immobili, mobili o somme di denaro, quale adempimento dell’obbligazione di mantenimento (o assistenziale) da parte di un coniuge nei confronti dell’altro (tra le altre, Cass. 17 giugno 1992 n. 7470). Ma pure questa Corte ha sostenuto la ammissibilità, a titolo di contributo per il mantenimento del figlio minore, del trasferimento di un immobile a suo favore, quale contratto atipico e gratuito, che si perfeziona per effetto del mancato rifiuto (Cass. 21 dicembre 1987, n. 9500).

Va altresì precisato che gli accordi omologati (ovvero recepiti dalla sentenza di divorzio) non esauriscono necessariamente ogni rapporto tra i coniugi) o tra genitori e figli). Si potrebbero ipotizzare (e nella prassi ciò accade frequentemente) accordi anteriori, contemporanei o magari successivi alla separazione o al divorzio, nella forma della scrittura privata o dell’atto pubblico.

Al riguardo, la giurisprudenza di questa Corte è variamente intervenuta, con particolare riferimento agli accordi extragiudiziali, in occasione della separazione, attraverso una complessa evoluzione verso una più ampia autonomia negoziale dei coniugi. Dapprima si affermava che tutti i patti intercorsi tra i coniugi, in vista della separazione, anteriori, coevi o successivi, indipendentemente dal loro contenuto, dovevano essere sottoposti al controllo del giudice che, con il suo decreto di omologa, conferiva ad essi valore ed efficacia giuridica . Successivamente si cominciò ad effettuare distinzione sul contenuto necessario ed eventuale delle separazioni consensuali, sui rapporti tra i genitori e figli, riservati al controllo del giudice, e tra coniugi, che, almeno tendenzialmente, rimanevano nell’ambito della loro discrezionale ed autonoma determinazione, in base alla valutazione delle rispettive convenienze, fino a sostenere successivamente l’autonomia negoziale dei genitori, anche nel rapporto con i figli, purché si pervenga ad un miglioramento degli assetti concordati davanti al giudice (tra le altre, Cass. 22 gennaio 1994 n. 657; n. 23801 del 2006).

Al contrario, la giurisprudenza di questa Corte è rimasta tradizionalmente orientata a ritenere gli accordi assunti prima del matrimonio o magari in sede di separazione consensuale, in vista del futuro divorzio, nulli per illiceità della causa, perché in contrasto con i principi di indisponibilità degli status e dello stesso assegno di divorzio (tra le altre Cass. N. 6857 del 1992).

(Sono stati invece ritenuti validi accordi in vista di una dichiarazione di nullità del matrimonio, in quanto correlati ad un procedimento dalle forti connotazioni inquisitorie, volto ad accertare l’esistenza o meno di una causa di invalidità matrimoniale, fuori da ogni potere negoziale di disposizione degli status: tra le altre Cass. N. 348 del 1993). Giurisprudenza più recente ha sostenuto che tali accordi non sarebbero di per sé contrari all’ordine pubblico: più specificamente il principio dell’indisponibilità preventiva dell’assegno di divorzio dovrebbe rinvenirsi nella tutela del coniuge economicamente più debole, e l’azione di nullità (relativa) sarebbe proponibile soltanto da questo (al riguardo, Cass. n. 8109 del 2000).

Questa Corte più recentemente (Cass. n.23713 del 2012; ma v. pure Cass. n. 19304 del 2013), pur escludendo che nella specie si trattasse di accordi prematrimoniali in vista del divorzio, ha avuto modo di precisare che tali accordi sono molto frequenti in altri Stati, segnatamente quelli di cultura anglosassone, dove essi svolgono una proficua funzione di deflazione delle controversie familiari e divorzili, e pure ha sottolineato le critiche di parte della dottrina all’orientamento tradizionale, che trascurerebbe di considerare adeguatamente non solo i principi del diritto di famiglia ma la stessa evoluzione del sistema normativo, ormai orientato a riconoscere sempre più ampi spazi di autonomia ai coniugi nel determinare i propri rapporti economici, anche successivi alla crisi coniugale, ferma ovviamente la tutela dell’interesse dei figli minori .

Come si è detto, l’accordo delle parti in sede di separazione o di divorzio (e magari quale oggetto di precisazioni comuni in un procedimento originariamente contenzioso) ha natura sicuramente negoziale, e talora da vita ad un vero e proprio contratto.

Ma, anche se esso non si configurasse come contratto, all’accordo stesso sarebbero sicuramente applicabili alcuni principi generali dell’ordinamento come quelli attinenti alla nullità dell’atto o alla capacità delle parti, ma pure alcuni più specifici (ad es. relativi ai vizi di volontà, del resto richiamati da varie norme codicistiche in materia familiare dalla celebrazione del matrimonio al riconoscimento dei figli nati fuori di esso) (al riguardo, ancora, Cass. n. 17607 del 2003).

Tornando alla fattispecie in esame, si deve affermare che i coniugi, in quanto parti dei predetti accordi, non possono impugnare un decreto di omologa o la sentenza che li abbia recepiti.

Lo potrebbero, come si diceva, il Pubblico Ministero per gli interessi patrimoniali dei minori ovvero un curatore speciale, nominato dal giudice, in nome e per conto dei minori stesso.

Ove l’accordo (o il contratto) sia nullo, tale nullità potrebbe essere fatta valere da chiunque vi abbia interesse, e dunque anche da chi abbia dato causa a tale nullità. Ed esso potrebbe essere oggetto di annullamento da parte del soggetto incapace o la cui volontà risulti viziata (ad es. da un errore pure sulla sussistenza dell’interesse del minore, ma si dovrebbe ricordare che se nell’accordo sia preminente una causa transattiva, non rileverebbe ai sensi dell’art. 1969 cc, errore di diritto). Ma nullità o annullamento non potrebbero costituire motivo di impugnazione dei soggetti dell’accordo da cui essi sono vincolati, ma dovrebbero essere fatti valere in un autonomo giudizio di cognizione (In termini generali n. 17607 del 2003).

Istnieją również pewne niejasności należy wyjaśnić w odniesieniu do zawartego w tym przypadku. Prawdą jest, że umowa (lub umowy) połączony z kryzysem rodziny, może stanowić naruszenie prawa niezbywalne. Pomyśl np. klauzula, która wyklucza możliwość na zawsze, bo małżonka, o alimenty lub divorzile lub że zapobiega, w każdym razie, rodzicem sprawowania władzy (dzisiejszy “odpowiedzialność”) wywierany na drugi lub Być może nawet, co ogranicza zdolność i wiążące dla stron na rozwód. Ale poza tymi klauzulami “ekstremalnych”, które trudno się w praktyce są wyjęte, małżonkowie mogą w drodze wzajemnych ustępstw, osiągnięcie porozumienia w sprawie opieki nad dziećmi i rodzicielskich trybach wizyt i we wszystkich innych sprawach (osobiste lub salda) życia rodzina.

W przeciwnym razie … nie byłoby miejsca dla dobrowolnych separacji, wspólnych lub wspólnych wniosków rozwodów.

Jako dziecka, mówiło się, że orzecznictwo zna i nie czuł pełną siłą klauzuli nabycia nieruchomości przez małżonka dla dziecka, nawet w celu utrzymania przy użyciu zarys umowy za trzecie i / lub że z obowiązku wyłącznie wnioskodawcy, zgodnie z art. 1333 cc. (Cass, N. 2500, 1987). Byłoby wykryć fakt, że przedmiotowa nieruchomość jest własnością przez obowiązanego rodzica.

Byłoby to w istocie przypadek podobny do sprzedaży, co inni, zgodnie z art. 1478 cc i nast. Obowiązek będzie musiał kupić nieruchomość i przenieść go do beneficjenta; w przypadku niedotrzymania warunków, będzie on zobowiązany do zapłaty odszkodowania. Przeniesienie nieruchomości przekracza potrzebę podziału małżeńskiego domu do collocatario rodzica dziecka. Z drugiej strony, będąc posiadaczem R. umowy dzierżawy małżeńskiego domu, rozwód, nie może być następstwo małżonka, mieszkająca z młodszym synem, w raporcie locatizio, na podstawie art. 6 L. n. 392 z 1978 roku, w sprawie dzierżawy mienia komunalnego. A jeśli właściciel nie dochodzić swoich praw na nieruchomości, to zawsze będzie można zapytać, gdy zmieniające warunki rozwodu, podwyższenie czeku na rzecz syna collocatario małżonka, aby umożliwić mu znalezienie nowej aranżacji życiowej.

Nie można zagwarantować, ani naruszenie praw niezbywalnych, ani jakiejkolwiek sprzeczności z interesem dziecka.

Należy zatem odrzucić roszczenie. Koszty ponoszone przez stronę przegrywającą.

PQM

Sąd odrzuca odwołanie; skazanie skarżącego kosztami postępowania sądowe, które likwiduje w Euro 6000 do rekompensaty, 200 € na wydatki, plus opłaty ryczałtowe i opłat sądowych.

Zgodnie z art. 13 pkt 1 c DPR. 115 w 2002 roku, udziela absolutorium z braku warunków płatności jednolitego podatku, zgodnie z ustępem 1a, wspomniany art.

W przypadku rozpowszechniania tego środka, należy pominąć tożsamości i inne dane identyfikacyjne, zgodnie z art. 52 Dekret ustawodawczy. N. 196 z 2003 roku, zgodnie z wymogami prawa.

CHEQUE divorzile ODDZIELENIE prawnik BOLOGNA STAN SEPARACJE
Maintenance Allowance i rozwód
Ile zasiłek dla małżonka, z utrwalonym orzecznictwem, ~ powinno być ukierunkowane na utrzymanie standardu życia cieszył się przez to w ciągu życia małżeńskiego, a jednocześnie wskazują, że poziom życia może być obecna rozbieżność stanowisk gospodarczych między małżonkami (Cass. nr 2156 z 2010 roku).
Pomimo odmiennego charakteru, celu i delloassegno założeniami separacji i rozwodu, separacji może być swobodnie widoczne i doceniane przez sąd rozwodu (Cass.?`’20582 2010).
W istocie, wnioskodawca proponuje profile i sytuacje, kontrola zniewolonej tu od wyroku charakteryzuje się odpowiednim uzasadnieniem i nie nielogiczne. Orzeczenie pokazuje znaczącą lukę między dochodami małżonków. Gdy niezdolność do uzyskania odpowiednich środków, przez pozwanego, to określa sąd krajowy, że nie pozostanie obojętny, ale uczestniczących w kursie uniwersyteckim i znajduje się w Hiszpanii w ramach projektu, trasmus.
Kontynuuje zaskarżonego wyroku, stwierdzając, że zobowiązanie w studiach, które dadzą żonie później kolejne miejsca pracy, to byłoby tylko kompatybilny z okazjonalnych i ograniczonych zawodów, takich jak nie dopuścić, żeby utrzymać poprzedni standard życia.
Nawet kosztów sądowych, sąd krajowy zapewnia odpowiednie uzasadnienie: wniosek o dotację przez żonę, choć w mniejszym stopniu, został dobrze przyjęty, a zainteresowana w istocie kwestii, czy zasiłek opiekuńczy sporów.
Sąd Najwyższy

sekcja VI

Postanowieniem z dnia 5 lutego 2015, n. 2164

W postępowaniu rozwodowym pomiędzy GM i bprm Sąd Apelacyjny w Palermo na 30/03/2011 z wyroku, utrzymał w mocy wyrok Sądu Sciacca, wydanej 31/3/2010, który naładowany do męża miesięczny dodatek w wysokości 300,00 dla żony.

Odwołanie się do męża Sądu Najwyższego. On jest odporny na roszczenie wzajemne żonę.

nie jest uważana za naruszenie prawa.

Ile zasiłek dla małżonka, z utrwalonym orzecznictwem, ~ powinno być ukierunkowane na utrzymanie standardu życia cieszył się przez to w ciągu życia małżeńskiego, a jednocześnie wskazują, że poziom życia może być obecna rozbieżność stanowisk gospodarczych między małżonkami (Cass. nr 2156 z 2010 roku). Mimo różnych znaków, zakres i delloassegno założeniami separacji i rozwodu, separacji może być swobodnie widoczne i doceniane przez sąd rozwodu (Cass.?`’20582 2010).

W istocie, wnioskodawca proponuje profile i sytuacje, kontrola zniewolonej tu od wyroku charakteryzuje się odpowiednim uzasadnieniem i nie nielogiczne. Orzeczenie pokazuje znaczącą lukę między dochodami małżonków. Gdy niezdolność do uzyskania odpowiednich środków, przez pozwanego, to określa sąd krajowy, że nie pozostanie obojętny, ale uczestniczących w kursie uniwersyteckim i znajduje się w Hiszpanii w ramach projektu, trasmus. Kontynuuje zaskarżonego wyroku, stwierdzając, że zobowiązanie w studiach, które dadzą żonie później kolejne miejsca pracy, to byłoby tylko kompatybilny z okazjonalnych i ograniczonych zawodów, takich jak nie dopuścić, żeby utrzymać poprzedni standard życia.

Nawet kosztów sądowych, sąd krajowy zapewnia odpowiednie uzasadnienie: wniosek o dotację przez żonę, choć w mniejszym stopniu, został dobrze przyjęty, a zainteresowana w istocie kwestii, czy zasiłek opiekuńczy sporów.

Va odrzucił apelację.

Koszty ponoszone przez stronę przegrywającą.

PQM

Sąd odrzuca odwołanie; skazanie skarżącego do uiszczenia kosztów sądowych, że płyn w €. 2,100.00, włącznie z €. 100,00 wypłat, a także standardowych kosztów i opłat sądowych. W przypadku rozpowszechniania tej decyzji, pomijając ogólną identyfikację i aktów zgodnie z art. 52 Leg. 196/03, zgodnie z wymogami prawa

Zmieniające się warunki rozwodu i separacji

naruszenie lub błędne zastosowanie prawa artykułu 360 kpk, n. 3, w stosunku do 1362 artykułów, 1363, 1367 cc, a także “naruszenie i błędne zastosowanie przepisów prawa, art 360 kpk, N. 3, w stosunku do 1322 artykułów, 158 i 160 ml, a articoli710 i 711 kpk i / lub alternatywnie, nie badając o jeden istotny fakt dla zaskarżonego dyskusji między stronami. ”
Skarży się (zaniechania) z dwóch powodów, że orzeczenie sędziów zasług i “złym kiedy stosowanych zasad Sądu odnoszące się do wcześniejszych umów między małżonkami lub współczesnych dobrowolnych separacji i, w konsekwencji, w umowach podpisanych przez małżonków uznawanych za nieważne z pisania w 2002 roku, ponieważ “nie spłukiwane wnioski z wyroku Apelacyjnego.
W zarzucie trzecim skarżąca zarzuca o “nieważności” w Ankonie wyroku Sądu Apelacyjnego lub przystąpieniem do extrapetizione lub ultrapetizione dawny artykuł 112 Kodeksu postępowania cywilnego (art 160 kpk, n. 4), a także “naruszenie artykułu 100 kpk (Artykuł 360 kpk, n. 3) do błędnej interpretacji pytań i zarzutów, które prowadzi sędzia wyjść poza granice takie same, jak w treści i będzie “propozycje i sprzeczne z interesem danego deducente oraz naruszenie art 1421 cc”.
Wnoszący odwołanie podnosi, że Sąd Apelacyjny błędnie, ponieważ “nigdy nie zapytał, że pismo zostało uznane za nieważne, ale dokładnie odwrotnie, jak to widać przez popytu autonomicznego głównego wzajemnego założone bezpośrednio na ważność” prywatnej umowy. Zażalenie altresi “, że Sąd Apelacyjny w wyniku dell’accoglimento niedopuszczalności” Powodem uważane wchłania inne skargi.
W zarzucie czwartym, że potępia “naruszenie lub błędne zastosowanie prawa artykułu 360 kpk, n. 3, w odniesieniu do art 1242 cc i articolo112 CPC.
W zarzucie piątym, że potępia “naruszenie i błędne zastosowanie art 1242 kc oraz artykuły 112 i 115 kpk, art 94 dacpc (art 360 kpk, n. 3, a także” pominięto badanie decydujący fakt (art 360 kpk, n = 5). “:
W ciągu ostatnich dwóch powodów zarzuca, że ​​Sąd Apelacyjny w stosunku do wniosku o zwrot niektórych kwot odszkodowania dokonane w przypadku braku popytu lub wyjątku. Następnie, jeśli chodzi o zwrot mienia dzierżawionego do kanonów aptecznych uważali, że “nic i” dano wiedzieć nieruchomości lub opłaty “. Ten “wbrew sobie został zidentyfikowany tam, od wnioskodawcy, jego odwołania.
Dwa pierwsze zarzuty mogą być rozpatrywane razem i są uzasadnione.
Jak “wiadomo, w umowie między stronami w trakcie separacji i rozwodu, stanowi niezbędną zawartość (odnoszące się do opieki nad dzieckiem, system dostępu rodziców do sposobów przyczynia się do utrzymania dzieci, przydział małżeńskiego domu, w zakresie i na trybie konserwacji lub przy ustalaniu kontroli divorziale dla najbardziej ekonomicznie “słabszego małżonka) i jednym z możliwych (regulacji niż każdej innej kwestii gospodarczych lub osobistych między samymi małżonkami). Tradycyjnie, “negocjacje” umów w sprawach rodzinnych, zostały uznane za całkowicie niezwiązane z materii i logiki umownego, twierdząc, że prowadziła interes w transcendentnej rodziny, która ze stron, a element kapitałowy samego “To było ściśle powiązane i zależne do pracowników. Dziś, na ogół wyklucza, że ​​interesy rodziny jest większy i transcendentny niż suma tych, skoordynowane i połączone, poszczególne elementy, jest coraz bardziej konsensus “często szerokie negocjacje autonomii i logika umowne, choć z pewną ostrożnością The “jeżeli nie jest to sprzeczne z koniecznością ochrony osób małoletnich lub przynajmniej większość” słabych obiektów, stwierdza z większym przekonaniem.
Sąd ten od dawna uważa, że ​​przeniesienie majątku między małżonkami klauzuli zawartej w protokole separacji lub rozwodzie realizowanego przez Wspólne lub nawet, jak w tym przypadku, na podstawie jednolitych wyników i ‘ważnej między stronami i przeciw po trzecie, że spełniony wymóg formy pisemnej (pomiędzy początkowych orzeczeń w tej sprawie, Cass. 11 listopada 1992, n.12110 i do niedawna Cass. n. 2263 z 2014 roku), a także przekazanie lub obietnica przeniesienie własności, meble lub sum pieniędzy, takich jak zobowiązania do utrzymania (lub opieki) przez jednego małżonka wobec drugiego (między innymi, Cass. 17 czerwca 1992 n. 7470). Należy również “wyjaśnić, że zatwierdzone umowy nie muszą wyczerpać wszystkie relacje między małżonkami.
można wyobrazić (i praktykować to co dzieje się częściej) wcześniejsze umowy, nowoczesne, a nawet późniejszych do separacji lub rozwodu w postaci prywatnej umowy lub autentyczny. W tym względzie orzecznictwo Sądu i “różnie interweniował, ze szczególnym odniesieniem do pozasądowych porozumień, podczas oddzielania, za pomocą skomplikowanego rozwoju w kierunku bardziej” kompleksowego autonomii negocjacji z małżonków.
Początkowo stwierdzono, że wszystkie umowy pomiędzy małżonkami, w związku z przodu separacji, współczesna czy później, niezależnie od ich treści, miały być poddane kontroli sądowej, która z homologicznego dekret dał im wartość i skuteczność prawnym. Potem zaczynają “zrobić różnicę w zawartości niezbędnych i możliwych dobrowolnych separacji, na temat relacji między rodzicami i dziećmi, zastrzeżonych dla sądów, a między małżonkami, które, przynajmniej w tendencji, pozostawały w ich uznaniowy i autonomicznego określania, na podstawie oceny ich wygody, do tej pory wspierać negocjacyjną autonomię rodziców, nawet w relacjach z dziećmi, tak długo, jak “jego przyjście do poprawy uzgodnionych w sądzie (między innymi, Cass. n. 657 / 1994;. Cass n 23801/2006)..
Wręcz przeciwnie, z orzecznictwa Sądu i pozostawały przez długi czas, tradycyjnie zorientowanych wierzyć ich zgodę przed ślubem lub nawet w trakcie umowy separacji, w świetle przyszłego rozwodu, zerowej do nielegalności “przyczynę, bo sprzeczne z zasadami niedostępności “tego samego dodatku stanu i rozwód (między innymi Cass. n. 6857/1992). Prawo bardziej “niedawno twierdził, że umowy te nie są per se” sprzeczne z porządkiem publicznym.
Jak już powiedział, porozumienie stron w trakcie separacji lub rozwodu (i być może jako przedmiot wspólnych specyfikacji w postępowaniu spornym pierwotnie) zdecydowanie negocjuje naturę, a czasami życie daje prawdziwy umowy (Cass. n 18066/2014;… Cass n 19304/2013;. Cass n 23713/2012)..
Ale nawet jeśli nie to było w istocie umowa, sama umowa pewno stosują pewne ogólne zasady, jak te odnoszące się do nieważności “instrumentu lub studentów zdolności stron, ale także niektóre bardziej” konkretne (np. odnoszącą się do wad woli “).
Sąd terytorialna, robiąc tylko zastosowanie zasady ale “kompromisowy separacji hipotezę (Cass. 9 kwietnia 2008 n. 9174), w związku z tym źle, uznając, że strony nie mogły skutecznie regulują zakresie dziedziczenia interesy skraju postępowania rozwodowego, odchodzących właśnie na odwołania i precyzyjnie w odniesieniu do składu jego kontrast; a zatem było nieskuteczne w ugoda osiągnięty w trakcie samego działania, opuszczone w wyniku tego.
Sąd Najwyższy

sekcja III

Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2015, n. 24621

REPUBLIKA WŁOSKA

W IMIĘ Włochów

NAJWYŻSZY Sądu Apelacyjnego

CZĘŚĆ TRZECIA CYWILNEGO

Złożony przez panów Ill.mi sędziów:

Dott Alberto RUSSO Libertine. – Przewodniczący

Dr PETTI Giovanni Battista – Dyrektor

Dr Armano Uliana – Dyrektor

Dott Marco Rossetti. – Dyrektor

Dr Pellecchia Antonella – rel. doradca

On daje, co następuje:

WYROK

w sprawie odwołania wniesionego przez 3863/2013:

(Pominięcie) (pominięcie), miejsce zamieszkania ex lege w Rzymie na dworze Naczelnego Sądu reprezentowana i bronił adwokat (zaniechania), prawy margines pełnomocnictwa do odwołania;

– Cykliczne –

przeciwko

(Pominięcie), adresu do doręczeń w (ZANIECHANIA), w biurach (zaniechania), reprezentowana przez adwokata (opuszczenie), u podnóża specjalnego pełnomocnictwa do obrony;

– Strona przeciwna –

i przeciw

(Pominięcie);

– Zleceniodawca –

przeciwko rządzącej nie ma. 558/2012 z Sądu Apelacyjnego w Ankona, zgłoszonego w dniu 25/09/2012, RGN 725/2007;

po wysłuchaniu sprawozdania przypadku miała miejsce w dniu 23.09.2015 wysłuchania publicznego przez dyrektora Antonella Pellecchia.;

Słysząc prawnika (zaniechania);

Usłyszałem PM w osobie Zastępca Prokuratora Generalnego dr Fennels GHERSI Renato, który złożył wniosek o oddalenie odwołania.

PROCESU

Spór ten pochodzi z podpisanym transakcji w styczniu 2002 roku przez dwóch małżonków, (zaniechania) i (opuszczenie), w oczekiwaniu na orzeczenie w sprawie odwołania w separacji.
W rzeczywistości stało się to, że w 1999 roku ten sam sąd w Ankonie miał wyraźne rozdzielenie małżonków, przewidując również alokacji kapitału wnioskowanych przez strony. Zaskarżoną decyzję odbiegały w odniesieniu do tego ostatniego, w toku postępowania odwoławczego strony zostały addivenute do ugody, opracowanie szczegółowego planu zadań towarów. Wyrok Odwołanie zostało więc porzucone.

W 2005 roku (pominięcie) zgodził się na rozprawę byłego męża, aby zadeklarować rozdzielczość ugody zawartej między stronami za niewykonanie i wyłącznej winy (ZANIECHANIA).

Bronił pozwanej, wnosząc o odrzucenie przeciwnego zastrzeżenia i wzajemnego który rządził właściwości wyłącznej towarów wskazanych w wyglądzie i rekompensaty za szkody wszystkim do transkrypcji cytowania szkodzące i utrudnić do ewentualnego dochodzenia swoich praw na szkoda egzystencjalne. Przedmiotem wzajemne zapytała aktorka potępia zwrotu wszystkich wpłaconych przez prowadzenie prywatnych i uznawania własności ‘z’ Property meta miejscu (zaniechania) ilościach.

Trybunał Ancona zdanie no. 1117 09 czerwca 2006 przyjął roszczenie powoda, oświadczam ‘rozdzielczość ugody między stronami do wyłącznego niewykonania dużym znaczeniu dla respondenta i potępiać “kosztów.

Decyzja “został zreformowany przez Sąd Apelacyjny w Ankonie, a orzeczenie nie. 558 z dnia 25 września 2012 roku Sąd Terytorialny został uznany za niedopuszczalny wniosek o rozliczenia projektu uchwały (zaniechania) i (opuszczenie), spadkobiercy (ZANIECHANIA) Oczekując zmarłego.
Sąd zauważył, że porozumienie między stronami w odniesieniu do regulacji warunków separacji małżonków nie ma znaczenia, jeśli nie przetoczono w akt przedłożonych sędziego do zatwierdzenia. Nie mając stronom w tej sprawie prowadził transakcję rozpatrywany przez odwołań wniesionych do sądu, a to “określił decyzję sądu przejście w pierwszej instancji, po zakończeniu postępowania odwoławczego za nieaktywność” stron i wykluczenia popyt na rozmiar.

Przeciwko tej decyzji (pominięcie) wniesie skargę do Sądu Najwyższego na podstawie pięciu powodów.
3.1 Resists z obrony (zaniechania), zilustrowany pamięci.

4.1. W ramach pierwszego zarzutu skarżąca podnosi “naruszenie i błędne zastosowanie przepisów prawa, art 360 kpk, n. 3, w stosunku do 1322 artykułów 158 i 160 cc i artykułów 710 i 711 kodeksu postępowania cywilnego “.

4.2. W drugim zarzucie, że potępia “naruszenie lub błędne zastosowanie prawa artykułu 360 kpk, n. 3, w stosunku do 1362 artykułów, 1363, 1367 cc, a także “naruszenie i błędne zastosowanie przepisów prawa, art 360 kpk, N. 3, w stosunku do 1322 artykułów, 158 i 160 ml, a articoli710 i 711 kpk i / lub alternatywnie, nie badając o jeden istotny fakt dla zaskarżonego dyskusji między stronami. ”

Skarży się (zaniechania) z dwóch powodów, że orzeczenie sędziów zasług i “złym kiedy stosowanych zasad Sądu odnoszące się do wcześniejszych umów między małżonkami lub współczesnych dobrowolnych separacji i, w konsekwencji, w umowach podpisanych przez małżonków uznawanych za nieważne z pisania w 2002 roku, ponieważ “nie spłukiwane wnioski z wyroku Apelacyjnego.

4.3. W zarzucie trzecim skarżąca zarzuca o “nieważności” w Ankonie wyroku Sądu Apelacyjnego lub przystąpieniem do extrapetizione lub ultrapetizione dawny artykuł 112 Kodeksu postępowania cywilnego (art 160 kpk, n. 4), a także “naruszenie artykułu 100 kpk (Artykuł 360 kpk, n. 3) do błędnej interpretacji pytań i zarzutów, które prowadzi sędzia wyjść poza granice takie same, jak w treści i będzie “propozycje i sprzeczne z interesem danego deducente oraz naruszenie art 1421 cc”.

Wnoszący odwołanie podnosi, że Sąd Apelacyjny błędnie, ponieważ “nigdy nie zapytał, że pismo zostało uznane za nieważne, ale dokładnie odwrotnie, jak to widać przez popytu autonomicznego głównego wzajemnego założone bezpośrednio na ważność” prywatnej umowy. Zażalenie altresi “, że Sąd Apelacyjny w wyniku dell’accoglimento niedopuszczalności” Powodem uważane wchłania inne skargi.

4.4. W zarzucie czwartym, że potępia “naruszenie lub błędne zastosowanie prawa artykułu 360 kpk, n. 3, w odniesieniu do art 1242 cc i articolo112 CPC.

4.5. W zarzucie piątym, że potępia “naruszenie i błędne zastosowanie art 1242 kc oraz artykuły 112 i 115 kpk, art 94 dacpc (art 360 kpk, n. 3, a także” pominięto badanie decydujący fakt (art 360 kpk, n = 5). “:

W ciągu ostatnich dwóch powodów zarzuca, że ​​Sąd Apelacyjny w stosunku do wniosku o zwrot niektórych kwot odszkodowania dokonane w przypadku braku popytu lub wyjątku. Następnie, jeśli chodzi o zwrot mienia dzierżawionego do kanonów aptecznych uważali, że “nic i” dano wiedzieć nieruchomości lub opłaty “. Ten “wbrew sobie został zidentyfikowany tam, od wnioskodawcy, jego odwołania.

Dwa pierwsze zarzuty mogą być rozpatrywane razem i są uzasadnione.
Jak “wiadomo, w umowie między stronami w trakcie separacji i rozwodu, stanowi niezbędną zawartość (odnoszące się do opieki nad dzieckiem, system dostępu rodziców do sposobów przyczynia się do utrzymania dzieci, przydział małżeńskiego domu, w zakresie i na trybie konserwacji lub przy ustalaniu kontroli divorziale dla najbardziej ekonomicznie “słabszego małżonka) i jednym z możliwych (regulacji niż każdej innej kwestii gospodarczych lub osobistych między samymi małżonkami). Tradycyjnie, “negocjacje” umów w sprawach rodzinnych, zostały uznane za całkowicie niezwiązane z materii i logiki umownego, twierdząc, że prowadziła interes w transcendentnej rodziny, która ze stron, a element kapitałowy samego “To było ściśle powiązane i zależne do pracowników. Dziś, na ogół wyklucza, że ​​interesy rodziny jest większy i transcendentny niż suma tych, skoordynowane i połączone, poszczególne elementy, jest coraz bardziej konsensus “często szerokie negocjacje autonomii i logika umowne, choć z pewną ostrożnością The “jeżeli nie jest to sprzeczne z koniecznością ochrony osób małoletnich lub przynajmniej większość” słabych obiektów, stwierdza z większym przekonaniem.

Sąd ten od dawna uważa, że ​​przeniesienie majątku między małżonkami klauzuli zawartej w protokole separacji lub rozwodzie realizowanego przez Wspólne lub nawet, jak w tym przypadku, na podstawie jednolitych wyników i ‘ważnej między stronami i przeciw po trzecie, że spełniony wymóg formy pisemnej (pomiędzy początkowych orzeczeń w tej sprawie, Cass. 11 listopada 1992, n.12110 i do niedawna Cass. n. 2263 z 2014 roku), a także przekazanie lub obietnica przeniesienie własności, meble lub sum pieniędzy, takich jak zobowiązania do utrzymania (lub opieki) przez jednego małżonka wobec drugiego (między innymi, Cass. 17 czerwca 1992 n. 7470). Należy również “wyjaśnić, że zatwierdzone umowy nie muszą wyczerpać wszystkie relacje między małżonkami. można wyobrazić (i praktykować to co dzieje się częściej) wcześniejsze umowy, nowoczesne, a nawet późniejszych do separacji lub rozwodu w postaci prywatnej umowy lub autentyczny. W tym względzie orzecznictwo Sądu i “różnie interweniował, ze szczególnym odniesieniem do pozasądowych porozumień, podczas oddzielania, za pomocą skomplikowanego rozwoju w kierunku bardziej” kompleksowego autonomii negocjacji z małżonków. Początkowo stwierdzono, że wszystkie umowy pomiędzy małżonkami, w związku z przodu separacji, współczesna czy później, niezależnie od ich treści, miały być poddane kontroli sądowej, która z homologicznego dekret dał im wartość i skuteczność prawnym. Potem zaczynają “zrobić różnicę w zawartości niezbędnych i możliwych dobrowolnych separacji, na temat relacji między rodzicami i dziećmi, zastrzeżonych dla sądów, a między małżonkami, które, przynajmniej w tendencji, pozostawały w ich uznaniowy i autonomicznego określania, na podstawie oceny ich wygody, do tej pory wspierać negocjacyjną autonomię rodziców, nawet w relacjach z dziećmi, tak długo, jak “jego przyjście do poprawy uzgodnionych w sądzie (między innymi, Cass. n. 657 / 1994;. Cass n 23801/2006)..

Wręcz przeciwnie, z orzecznictwa Sądu i pozostawały przez długi czas, tradycyjnie zorientowanych wierzyć ich zgodę przed ślubem lub nawet w trakcie umowy separacji, w świetle przyszłego rozwodu, zerowej do nielegalności “przyczynę, bo sprzeczne z zasadami niedostępności “tego samego dodatku stanu i rozwód (między innymi Cass. n. 6857/1992). Prawo bardziej “niedawno twierdził, że umowy te nie są per se” sprzeczne z porządkiem publicznym.

Jak już powiedział, porozumienie stron w trakcie separacji lub rozwodu (i być może jako przedmiot wspólnych specyfikacji w postępowaniu spornym pierwotnie) zdecydowanie negocjuje naturę, a czasami życie daje prawdziwy umowy (Cass. n 18066/2014;… Cass n 19304/2013;. Cass n 23713/2012).. Ale nawet jeśli nie to było w istocie umowa, sama umowa pewno stosują pewne ogólne zasady, jak te odnoszące się do nieważności “instrumentu lub studentów zdolności stron, ale także niektóre bardziej” konkretne (np. odnoszącą się do wad woli “).

Sąd terytorialna, robiąc tylko zastosowanie zasady ale “kompromisowy separacji hipotezę (Cass. 9 kwietnia 2008 n. 9174), w związku z tym źle, uznając, że strony nie mogły skutecznie regulują zakresie dziedziczenia interesy skraju postępowania rozwodowego, odchodzących właśnie na odwołania i precyzyjnie w odniesieniu do składu jego kontrast; a zatem było nieskuteczne w ugoda osiągnięty w trakcie samego działania, opuszczone w wyniku tego.

Odwołanie musi zostać uwzględniony w stosunku do dwóch pierwszych powodów, pozostając wchłaniane innych, w tym trzecim, niezależnie od zarzutów extrapetizione również istotna w odniesieniu do niepełnosprawności “nie uznanego przez strony.
Sąd apelacyjny powinien mieć, provvedendovi teraz w sądzie, bada zasadność skarg kierowanych przez (ZANIECHANIA) od wyroku w pierwszej instancji w odniesieniu do ugody między stronami użytecznie w trakcie postępowania i odpowiednie do produkcji autonomiczne efekty obbligatoli.

6.1. Sąd krajowy zapewni “także w odniesieniu do kosztów całego postępowania, w tym kasacyjnego.

PQM

Trybunał z zadowoleniem przyjmuje pierwsze dwa zarzuty z mocy prawa, uważa wchłaniane inni odnoszą się nawet do wydatków do Sądu Apelacyjnego w Ankonie w innej formacji.

Na temat rozwodu, próba pojednania przez prezesa sądu, gdy nabiera kształtu jako akt niezbędnych do dochodzenia w sprawie nieodwracalności duchowego złamania i materialnej relacji między małżonkami, nie jest jednak niezawodną warunkiem wyroku rozwiązanie lub wygaśnięcie skutków cywilnych małżeństwa.
n szczególności, co jest istotne w niniejszej sprawie, należy zauważyć, że zgodnie z pkt 7 art. 4 ustawy n. 898 z 1970 roku, w wyniku preparat zmian w sztuce. 2 dl 14 marca 2005, n. 3, konw., Przy zmianie., W ustawie z 14 maja 2005, n. 80, natomiast w przypadku, gdy wnioskodawca nie jest obecny na rozprawie ustalonej dla wyglądu przez prezydenta, w którym musi Sięgnął do pogodzenia małżonków, wniosek rozwodu nie ma wpływu, czy to aby nie pojawiać się pozwany, to do Prezydent rozważy, czy przewiduje utworzenie nowej publiczności: wykonywanie tych uprawnień muszą być wyraźnie wykonane z uwzględnieniem przyczyn niestawiennictwa.
W niniejszej sprawie, sąd wskazał, że pani P. nie miał uzasadnione powody niestawienia się na rozprawie w wyznaczonym przez Prezesa Sądu do wszczęcia próbę pojednawczą, ale nawet nie wyraziły zamiar pogodzić się ze współmałżonkiem, przeciwstawiając się rozwód za pośrednictwem swoich adwokatów, a nie z woli, aby wznowić współżycie z DA, ale tylko ze względów etycznych, religijnych.

W tej sytuacji sąd terytorialnego właściwych powodów i odpornościowy do wad logiczno-prawnych, uznał za konieczne ustalenie nowego słuch, P. mając wyraźnie widać z jego zachowania, że nie zamierza się pogodzić ze swoim współmałżonkiem ale do prowadzenia postępowania sprzeciwiać się rozwodu.
Ostatecznie, odwołanie należy oddalić. Stosując kryterium niekorzystnego wyniku, koszty tych postępowań, oddalił się od urządzenia, należy obciążyć wnioskodawcę.
Sąd Najwyższy

sekcja I

Wyrokiem z dnia 14 marca 2014, n. 6016

fakty

– W wyroku z dnia 8 listopada 2007 roku Sąd w Rzymie ogłosił zakończenie skutków cywilnych małżeństwa odprawianych w konkordatu (ZANIECHANIA) pomiędzy DAF i PR.
Ten ostatni zaproponował odwołanie od tego wyroku, twierdząc, że Prezes Sądu, a nie jej początkiem zestaw słuchu przed nim, nie postawił kolejną rozprawę na bardzo przeżywa próbę polubownego załatwienia sprawy, naruszając w ten sposób, jest sformułowanie, że uzasadnienie artykułu. 4 ustawy n. 898 z 1970 r.

– Sąd apelacyjny w Rzymie, Izby Osoby i rodziny z wyroku z dnia 28 stycznia 2009 roku oddalił apelację. Wspomniany sąd odwoławczy, że pani P. nie było pojawienie prezydenckie na rozprawie i jego prawników, którzy byli obecni, nie prosił o ustanowienie nowej rozprawy powołując utrudnienia z klientem, ale złożył pisemne oświadczenie, z którym przeciwstawiali wniosek o rozwód z powodów etycznych i religijnych, chcąc więc, że proces należy postępować, aby twierdzić, że sprzeciw. Słusznie zatem w Sądzie Kapitolu, prezydent nie udało się ustawić inną rozprawę przed nim i dlatego nie doszło do naruszenia art. 4 ustawy n. 898 z 1970 r.
– Do kasacji wyroku używa P. opiera się na trzech powodów. Odporny na skargę DA.
Postępowanie sądowe

– Przez pierwszy zarzut jest jasne “naruszenie i błędne zastosowanie art. 2 ustawy nr. 898 z 1970 roku, w związku z art. 360 n. 3. Unieważnienie postępowania oraz wyrok z braku pojednania, w związku z art. 360 n. 4. Unieważnienie wyroku o stwierdzenie poprawnie szukać uzupełnianie możliwością jednostki rodzinnej z naruszeniem art. 29 i 3 Konstytucji, Kodeksu postępowania cywilnego i 2 113 L. 898/1970, w związku z art. 360 n. 4 i 5 “. Obserwuje się, że próba pojednania może zostać pominięty zgodnie z prawem tylko wtedy, gdy istnieje wyraźna manifestacja ze strony nieobecnego oskarżonego chcemy osiągnąć równy drugiej strony, zakończenie skutków cywilnych małżeństwa. Orzeczenie jest wadliwy za naruszenie oceny niemożności odtworzenia unię, wymykał się z nieustalenia nową rozprawę do wniesienia próba pojednania.
Ilustracja cenzury zakończyła się sformułowaniem następującym pytaniem prawnym, zgodnie z art. 366A cod.proc.civ, zastosowanie w niniejszej sprawie doczesnej. “Na temat rozwodu, próba pojednania przez prezesa Trybunału jest skonfigurowany jako akt niezbędnych do badania nieodwracalności duchowe i materiału stosunku złamania między małżonkami, ale jednocześnie nie jest to warunek niezawodnej wyroku rozwiązania lub wygaśnięcia skutków cywilnych małżeństwa w przypadkach, gdy nie pojawienie się na rozprawie w prezydenckich zostanie utworzonych w środku obrony objawiających wolę osiągnięcia zaprzestania cywilnych skutków małżeństwa, w przypadku, zamiast w których najsilniejsza część nie stawienia się na rozprawie, ale obie prezydenckie włączony do niej w drodze do obrony, wyrażając całkowity sprzeciw wobec ustania skutków cywilnych małżeństwa, próba pojednania, jednak trzeba działać, staje się niezniszczalna, poprzez zobowiązanie Trybunału do przeprowadzenia dochodzenia w sprawie nieodwracalności duchowego i materialnego złamania relacji między małżonkami. W przypadku braku takiej próbie, w istocie Trybunał, który przekazał sprawę w częściowym decyzji w sprawie rozwodu bez dochodzenia i bez pism końcowych zgodnie z art. 190 kodeksu postępowania cywilnego, pierwszej rozprawie przed instruktorem, jest stwierdzenie, że nieodwracalność duchowego złamań i materialnej relacji między małżonkami, nie ponosząc żadnej oceny, a przede wszystkim to, paradoksalnie, w celu ustalenia hipotetycznej nieodwracalne złamanie przeciwko osobie, która, zamiast ciągle manifestuje swej woli wbrew ustaniu skutków cywilnych małżeństwa. ”

– Drugim powodem wypowiedzenia “Niepowodzenie w imadle, nieadekwatne lub sprzeczne uzasadnienie w kluczowym momencie, z naruszeniem i niewłaściwego zastosowania art. 2:04 pkt 7 ustawy 898 z 1970 roku, 113 CPC, 29 i 3 Konstytucji w związku z art. 360 n. 5 kodeksu postępowania cywilnego “. Sąd nie daje dostatecznego uzasadnienia co do przyczyn nieustalenia nową rozprawę w fazie prezydenckich, ponieważ brak wyglądem prezydenckich P. rozprawie i jego opozycji do rozwodu, objawiający się w trakcie rozprawy przez jego adwokata, powinno skłonić prezydenta do ustalenia nowej słuch, a dopiero w przypadku braku pojawienia się nowego odporne, dzięki czemu niemożliwe dla niektórych odtworzenia jednostki rodzinnej. Wypowiedź godzić w wyroku wygaśnięcia skutków cywilnych małżeństwa obserwowane wnioskodawcy – nie należy do prokuratora, ale tylko do małżonka.
Ilustracja z powodu kończy się sformułowaniem następującym pytaniem prawnym: “jest dotknięta brakiem lub niewystarczające lub sprzeczne uzasadnienie wyroku, że w przypadku wygaśnięcia skutków cywilnych małżeństwa, w którym pozwany nie osobiście pojawić się w prezydenta, ale stanowiły środek obrony i bez żadnych wyraził silny i stały sprzeciw wobec rozwiązania uważa ustalić nieodwracalne duchowe i materialne naruszenie relacji między małżonkami, nie doszło do próby pojednania, że ​​nie doszło do dochodzenia nawet przyznanie pisma na podstawie art. 190 kodeksu postępowania cywilnego, na podstawie tego, że obrońcy niestawiennictwa nie wnioskować o powołanie nowej rozprawy obowiązkowego postępowania pojednawczego i nie-rzeczywistości opartej na próbie, że obrońcy oskarżonego w sposób oczywisty sprzeczne z wypowiedzeniem, nie deklarowanych że pozwany chciał się pogodzić, a tym samym wprowadzenie: brak uzasadnienia w rzeczywistych badań, jak również pominięty, co doprowadziłoby do powstania nieodwracalnych duchowego złamania i materiału dla pozwanego, stwierdził z powodów duchowych, najwyraźniej nie nieodwracalne; niewystarczające podstawy do podjęcia decyzji do oparcia dwóch wyżej wymienionych negatywnych okoliczności (brak nowego wniosku kontakt z obrońców istniejącego zestawienia obrońców, że ich klient chciał się pogodzić), pozbawiona jakiegokolwiek znaczenia dowodowej na nieodwracalności złamania; sprzecznych powodów, dla których uznaje za element, na rzecz zaprzestania nie istnieje (nie powiedział, że chce się pogodzić), w przeciwieństwie do precyzyjnego, jednoznacznego i nieprzerwanej wyrażania woli jest sprzeczne z rozwiązaniem skutków cywilnych małżeństwa. ”

– Trzeci zarzut dotyczy “niewłaściwe zastosowanie oraz na naruszeniu art. 1, 2 i 4, akapit siódmy, ustawy 898/1970 w odniesieniu do art. 03:29 Konstytucja, z wystarczającą sztuce rozumowania. 360 n. 3 i n. 5 “. Apodictically sąd byłaby zawarta na nieodwracalności materialnego i duchowego rozłamu między małżonkami w świetle przebiegu P., powodując zbędności pojednania, gdzie wyboru procedury braku ponowne powołanie pozwanego nieobecny w urzędzie prezydenckim okażą uzasadniony tylko wtedy, gdy trwała będzie jasne i niepodważalne także zakaz wygląd osiągnięcia zaprzestania skutków cywilnych małżeństwa. Niniejszy wnioskodawca jednak nigdy stosowane do przyjęcia wniosku, ale ograniczyła się przeciwstawić z powodów etycznych i religijnych do rozwodu, w wyniku abstrakcyjnego konfigurowalność odtworzenia rodziny, a zatem konieczność kolejna próba pojednania. Którego uzasadnienie wynika z równej godności małżonków i wartości małżeństwa jako podstawowej jednostki gospodarczej i społecznej, a także równości obywateli wobec prawa.
Ilustracja reklamacji kończy się sformułowaniem następującym pytaniem prawnym: “Stosowanie art. 4 pkt 7 L. 12/01/1970, n. 898, w aktualnym tekście, musi odbywać się w taki sposób, że na podstawie art. 29 Konstytucji, który ustanawia prawny i moralny równości małżonków, nie tylko powinien obejmować (de jure condendo) zniesienie zasady, jeżeli wnioskodawca nie pojawia się w prezydenckich, nie pozwala pozwanemu, który także chce rozwodu , aby go pielęgnować, ale również (w ramach stosowania Konstytucji), jak w tym przypadku, że jeżeli wnioskodawca pojawia i trwałe, a stanowiące, nie pojawi się, ale w przeciwieństwie do rozwodu, dyskrecjonalne kompetencje Prezesa musi znaleźć swój limit obowiązek dokonania próba pojednania ustawiając nową rozprawę na ten cel przez to, że podczas gdy równą godność małżonków wymaga od nich usłyszeć zarówno w celu przeciwstawienie wytrzymałego małżonka nie pozwala na stwierdzenie, ustanowiony i upewnieniu nieodwracalność złamanie duchowe i materialne relacje między małżonkami. Jeśli więc nowy zgromadzenie nie jest przygotowany, pozwany został ranny w jego prawa do obowiązku i mocy, aby wyrazić swoją wolę w sprawie możliwości lub niemożliwości odtworzenia rodziny w nowym uniwersalnym Konsorcjum ustalonej rozprawie, nadchodzących tak naruszone, natomiast To musiało być zagwarantowana równość małżonków i równej godności w procesie zakończenia skutków cywilnych małżeństwa w świetle art. 03:29 konstytucji, co powoduje nieważność wyroku. ”

– Skargi być rozpatrywane wspólnie uwagę na ścisły związek logiczny i prawny, który wiąże – czasami są afirmacją prawa odpornej wyrazić swoją wolę co do ewentualnego odtworzenia jedności rodziny poprzez uczestnictwo w próbie małżonka pojednawcze, podczas gdy nie pojawił się na rozprawie ustalonej dla tego celu, zgodnie z art. 4 ustawy n. 898 z 1970 roku, przez Prezesa Sądu, poprzez ustanowienie nowego słuch – to zasługują akceptacji.
4.1. – Na temat rozwodu, próba pojednania przez prezesa sądu, gdy nabiera kształtu jako akt niezbędnych do dochodzenia w sprawie nieodwracalności duchowego złamania i materialnej relacji między małżonkami, nie jest jednak warunkiem koniecznym niezawodna wyrok z dnia rozwiązania lub wygaśnięcia skutków cywilnych małżeństwa.

W szczególności to, co jest istotne w niniejszej sprawie, należy zauważyć, że zgodnie z pkt 7 art. 4 ustawy n. 898 z 1970 roku, w wyniku preparat zmian w sztuce. 2 dl 14 marca 2005, n. 3, konw., Przy zmianie., W ustawie z 14 maja 2005, n. 80, natomiast w przypadku, gdy wnioskodawca nie jest obecny na rozprawie ustalonej dla wyglądu przez prezydenta, w którym musi Sięgnął do pogodzenia małżonków, wniosek rozwodu nie ma wpływu, czy to aby nie pojawiać się pozwany, to do Prezydent rozważy, czy przewiduje utworzenie nowej publiczności: wykonywanie tych uprawnień muszą być wyraźnie wykonane z uwzględnieniem przyczyn niestawiennictwa.

4.2. – W niniejszej sprawie, sąd wskazał, że pani P. nie miał uzasadnione powody niestawienia się na rozprawie w wyznaczonym przez Prezesa Sądu do wszczęcia próbę pojednawczą, ale nawet nie wyraziły zamiar pogodzić się ze współmałżonkiem, przeciwstawiając rozwodu, za pośrednictwem swoich adwokatów, a nie z woli, aby wznowić współżycie z DA, ale tylko ze względów etycznych, religijnych.

W tej sytuacji sąd terytorialnego właściwych powodów i odpornościowy do wad logiczno-prawnych, uznał za konieczne ustalenie nowego słuch, P. mając wyraźnie widać z jego zachowania, że nie zamierza się pogodzić ze swoim współmałżonkiem ale do prowadzenia postępowania sprzeciwiać się rozwodu.

– Ostatecznie, odwołanie należy oddalić. Stosując kryterium niekorzystnego wyniku, koszty tych postępowań, oddalił się od urządzenia, należy obciążyć wnioskodawcę.
PQM

Sąd odrzuca odwołanie. To obciążył skarżącego kosztami niniejszego postępowania, płyn w sumie 2700,00 €, z czego 200,00 € wypłat, jak również akcesoria do prawa. Stanowi ona, że ​​w przypadku rozpowszechniania tego przepisu zostały pominięte dane identyfikacyjne i inne określenie na podstawie dekretu. N. 196 z 2003 roku, art. 52.

Separacja i rozwód i przeniesienie własności

Na temat rozwodu, próba pojednania przez prezesa sądu, gdy nabiera kształtu jako akt niezbędnych do dochodzenia w sprawie nieodwracalności duchowego złamania i materialnej relacji między małżonkami, nie jest jednak niezawodną warunkiem wyroku rozwiązanie lub wygaśnięcie skutków cywilnych małżeństwa.
W szczególności to, co jest istotne w niniejszej sprawie, należy zauważyć, że zgodnie z pkt 7 art. 4 ustawy n. 898 z 1970 roku, w wyniku preparat zmian w sztuce. 2 dl 14 marca 2005, n. 3, konw., Przy zmianie., W ustawie z 14 maja 2005, n. 80, natomiast w przypadku, gdy wnioskodawca nie jest obecny na rozprawie ustalonej dla wyglądu przez prezydenta, w którym musi Sięgnął do pogodzenia małżonków, wniosek rozwodu nie ma wpływu, czy to aby nie pojawiać się pozwany, to do Prezydent rozważy, czy przewiduje utworzenie nowej publiczności: wykonywanie tych uprawnień muszą być wyraźnie wykonane z uwzględnieniem przyczyn niestawiennictwa.
W niniejszej sprawie, sąd wskazał, że pani P. nie miał uzasadnione powody niestawienia się na rozprawie w wyznaczonym przez Prezesa Sądu do wszczęcia próbę pojednawczą, ale nawet nie wyraziły zamiar pogodzić się ze współmałżonkiem, przeciwstawiając się rozwód za pośrednictwem swoich adwokatów, a nie z woli, aby wznowić współżycie z DA, ale tylko ze względów etycznych, religijnych.

W tej sytuacji sąd terytorialnego właściwych powodów i odpornościowy do wad logiczno-prawnych, uznał za konieczne ustalenie nowego słuch, P. mając wyraźnie widać z jego zachowania, że nie zamierza się pogodzić ze swoim współmałżonkiem ale do prowadzenia postępowania sprzeciwiać się rozwodu.
Ostatecznie, odwołanie należy oddalić. Stosując kryterium niekorzystnego wyniku, koszty tych postępowań, oddalił się od urządzenia, należy obciążyć wnioskodawcę.

SUPREME Sądu Apelacyjnego

SEKCJA I

WYROK 22 lipca 2015, n.15367

Postępowanie sądowe

Z trzech pierwszych zarzutów, które – ze względu na ich oczywistą kontekście należy rozpatrywać łącznie – CAL i BC wypowiedzieć naruszenie i błędne zastosowanie art. 6, co. 6, 9, CO. 1 ustawy nr. 898, 1970, 1599 cc i 155 cc, 112 kodeksu postępowania cywilnego w związku z art. 360, co. 1, nr. 03:04 CPC.

1.1. La Corte di Appello di Roma avrebbe, invero, fondato la decisione – a parere delle ricorrenti – sull’erroneo presupposto che il riconoscimento, in sede di divorzio, di un assegno di mantenimento a favore della figlia della coppia, BC , costituisse la ‘condicio iuris’ della permanenza degli effetti dell’assegnazione della casa coniugale, di proprietà del padre BM , alla madre CAL . Sicché, la revoca di tale assegno, comportando il venir meno della condizione per l’assegnazione di detto bene al coniuge non titolare, costituita dalla convivenza con il medesimo di figli minori o maggiorenni non economicamente autosufficienti, avrebbe imposto, a giudizio della Corte territoriale, la revoca anche del provvedimento di assegnazione.

Per converso, ad avviso delle istanti, il diritto della madre assegnataria e della figlia, con lei convivente, di abitare nell’immobile in parola non verrebbe automaticamente meno – contrariamente a quanto infondatamente ritenuto dal giudice di seconde cure – per effetto della revoca dell’assegno di mantenimento per la figlia convivente, bensì esclusivamente a seguito di una specifica richiesta in tal senso da parte del proprietario del bene, ed in forza di una pronuncia giudiziale che rivaluti le condizioni poste a fondamento del provvedimento di assegnazione, alla luce del prioritario interesse della figlia.

1.2. La decisione impugnata avrebbe, peraltro, disposto il rilascio dell’immobile in discussione, senza che una specifica richiesta di revoca del menzionato provvedimento di assegnazione della casa coniugale fosse stata proposta – oltre che dall’originario proprietario BM , nel corso del procedimento ex art. 9 della L. 898 del 1970 – dal successivo acquirente del bene, nel successivo giudizio incardinato dinanzi al Tribunale di Roma. Per il che la Corte di Appello sarebbe, altresì, incorsa – a parere delle ricorrenti – nel vizio di ultrapetizione ex art. 112 cpc, avendo disposto la revoca di detto provvedimento in totale assenza di una specifica domanda al riguardo.

1.3. Ad ogni buon conto, quand’anche la richiesta di revoca dell’assegnazione della casa coniugale dovesse intendersi – in via di mera ipotesi – implicita nella domanda di accertamento dell’insussistenza del diritto della B. e della C. ad abitarla, secondo le istanti il giudizio incardinato dal L. e la sentenza che lo ha concluso, sarebbero pur sempre affetti da nullità, per non essere stata l’azione di rilascio proposta nelle forme e con la procedura prevista dall’art. 9 della L. n. 898 del 1970, ossia con domanda di revoca dell’originario provvedimento di assegnazione del bene.

1.4. Le censure suesposte sono infondate.

1.4.1. Va osservato, al riguardo, che – sia in sede di separazione che di divorzio – gli artt. 155 quater cc (applicabile alla fattispecie concreta ratione temporis) e 6, co. 6, della L. n. 898 del 1970, come modificato dall’art. 11 della L. n. 74 del 1987, consentono al giudice di assegnare l’abitazione al coniuge non titolare di un diritto di godimento (reale o personale) sull’immobile, solo se a lui risultino affidati figli minori, ovvero con lui risultino conviventi figli maggiorenni non autosufficienti. Tale ‘ratio’ protettiva, che tutela l’interesse dei figli a permanere nell’ambiente domestico in cui sono cresciuti, non è configurabile, invece, in presenza di figli economicamente autosufficienti, sebbene ancora conviventi, verso i quali non sussiste, invero, proprio in ragione della loro acquisita autonomia ed indipendenza economica, esigenza alcuna di spedale protezione (cfr., ex plurimis, Cass. 5857/2002; 25010/2007; 21334/2013). Devesi – per il vero – considerare, in proposito, che l’assegnazione della casa familiare al coniuge affidatario risponde all’esigenza di tutela degli interessi dei figli, con particolare riferimento alla conservazione del loro ‘habitat’ domestico inteso come centro della vita e degli affetti dei medesimi, con la conseguenza che detta assegnazione non ha più ragion d’essere soltanto se, per vicende sopravvenute, la casa non sia più idonea a svolgere tale essenziale funzione. (Cass. 6706/2000).

1.4.2. Come per tutti i provvedimenti conseguenti alla pronuncia di separazione o di divorzio, dunque, anche per l’assegnazione della casa familiare vale il principio generale della modificabilità in ogni tempo per fatti sopravvenuti. E tuttavia, tale intrinseca provvisorietà dei provvedimenti in parola non incide sulla natura e sulla funzione della misura, posta ad esclusiva tutela della prole, con la conseguenza che anche in sede di revisione – come in qualsiasi altra sede nella quale, come nel presente giudizio, sia in discussione il permanere delle condizioni che avevano giustificato l’originaria assegnazione – resta imprescindibile il requisito dell’affidamento di figli minori o della convivenza con figli maggiorenni non autosufficienti.

Ne discende che, se è vero che la concessione del beneficio ha anche riflessi economici, particolarmente valorizzati dall’art. 6, co. 6, della legge sul divorzio, nondimeno l’assegnazione in questione non può essere disposta al fine di sopperire alle esigenze economiche del coniuge più debole, a garanzia delle quali è unicamente destinato l’assegno di divorzio (Cass. 13736/2003; 10994/2007; 18440/2013).

1.4.3. Ebbene, non può revocarsi in dubbio che i principi di diritto suesposti debbano costituire le linee guida per risolvere anche il caso – ricorrente nella specie – in cui (a casa adibita a residenza coniugale sia stata alienata, dopo l’assegnazione all’altro coniuge (affidatario di figli minori o convivente con figli maggiorenni non auto-sufficienti), dal coniuge proprietario dell’immobile.

1.4.3.1. Ed invero, ai sensi dell’art. 6, co. 6, della legge n. 898 del 1970 (nel testo sostituito dall’art. 11 della ln 74 del 1987), applicabile anche in tema di separazione personale, il provvedimento giudiziale di assegnazione della casa familiare al coniuge affidatario, avendo per definizione data certa, è opponibile, ancorché non trascritto, al terzo acquirente in data successiva per nove anni dalla data dell’assegnazione, ovvero – ma solo ove il titolo sia stato in precedenza trascritto – anche oltre i nove anni.

Tale opponibilità conserva, beninteso, il suo valore finché perduri l’efficacia della pronuncia giudiziale, costituente il titolo in forza del quale il coniuge, che non sia titolare di un diritto reale o personale di godimento dell’immobile, acquisisce il diritto di occuparlo, in quanto affidatario di figli minori o convivente con figli maggiorenni non economicamente autosufficienti (cfr. Cass. SU 11096/2002, in motivazione; Cass. 5067/2003; 9181/2004; 12296/2005; 4719/2006). È fin troppo evidente, infatti, che il perdurare sine die dell’occupazione dell’immobile – perfino quando ne siano venuti meno i presupposti, per essere i figli divenuti ormai autonomi economicamente – si risolverebbe in un ingiustificato, durevole, pregiudizio al diritto del proprietario terzo di godere e disporre del bene, ai sensi degli artt. 42 Cost. e 832 cc Una siffatta lettura delle succitate norme che regolano l’assegnazione della casa coniugale (v. ora l’art. 337 sexies cc), del resto, presterebbe certamente il fianco a facili censure di incostituzionalità.

1.4.3.2. Ciò posto, va rilevato che l’efficacia della pronuncia giudiziale del provvedimento di assegnazione in parola può essere messa in discussione tra i coniugi, circa il perdurare dell’interesse dei figli, nelle forme del procedimento di revisione previsto all’art. 9 della L. n. 898 del 1970, attraverso la richiesta di revoca del provvedimento di assegnazione, per il sopravvenuto venir meno dei presupposti che ne avevano giustificato l’emissione.

Per converso, deve ritenersi che il terzo acquirente – non legittimato ad attivare il procedimento suindicato – non possa che proporre, instaurando un ordinario giudizio di cognizione, una domanda di accertamento dell’insussistenza delle condizioni per il mantenimento del diritto personale di godimento a favore del coniuge assegnatario della casa coniugale, per essere venuta meno la presenza di figli minorenni o di figli maggiorenni non economicamente autosufficienti, con il medesimo conviventi. E ciò al fine di conseguire una declaratoria di inefficacia del titolo che legittima l’occupazione della casa coniugale da parte del coniuge assegnatario, a tutela della pienezza delle facoltà connesse al diritto dominicale acquisito, non più recessive rispetto alle esigenze di tutela dei figli della coppia separata o divorziata (cfr. Cass. 18440/2013, secondo cui ogni questione relativa al diritto di proprietà della casa coniugale o al diritto di abitazione sull’immobile esula dalla competenza funzionale del giudice della separazione o del divorzio, e va proposta con il giudizio di cognizione ordinaria). In mancanza, il terzo – non potendo attivare il procedimento, riservato ai coniugi, di cui all’art. 9 della legge sul divorzio – resterebbe, per il vero, del tutto privo di tutela, in violazione del disposto dell’art. 24 Cost..

1.4.4. Ebbene, nel caso di specie, la Corte di Appello, sul presupposto del venir meno dell’assegno di mantenimento a favore della figlia divenuta economicamente autosufficiente, ha ritenuto non sussistere le condizioni per conservare l’assegnazione della casa coniugale alla C. , essendo, in tal caso, le esigenze patrimoniali dell’acquirente dell’immobile divenute prevalenti rispetto alle esigenze di tutela della prole, ormai del tutto venute meno. La pronuncia impugnata si palesa, in forza delle considerazioni che precedono, del tutto condivisibile.

1.4.4.1. In assenza di figli minori o maggiorenni non autosufficienti, non giova, difatti, alle ricorrente invocare il principio, più volte affermato da questa Corte e posto a fondamento della decisione della Corte Costituzionale n. 308/2008, secondo cui la revoca dell’assegnazione della casa coniugale non può essere disposta se non all’esito di una valutazione di conformità di tale pronuncia all’interesse del minore (o del maggiorenne economicamente non autosufficiente). È, invero, di tutta evidenza, che la mancanza di una prole da tutelare con l’assegnazione del bene in questione, rende improponibile un giudizio di comparazione tra le esigenze della proprietà (nella specie del terzo) e quelle di tutela dei figli della coppia separata o divorziata.

1.4.4.2. Né la giustificazione del protrarsi dell’occupazione dell’immobile da parte della C. potrebbe essere ancorata, nella specie, alla tutela del preteso coniuge economicamente più debole, atteso che – come dianzi detto – il diritto personale di godimento in questione esula dal tema dei diritti patrimoniali conseguenziali alla pronuncia di divorzio.

1.5. Per tutte le ragioni esposte, pertanto, i motivi in esame non possono che essere disattesi.

Con il quarto motivo di ricorso, CAL e BC denunciano la violazione e falsa applicazione degli artt. 1218, 1219, 1223, 1226, 1227, 2043, 2056, 155 quater cc, 6, co. 6 e 9, co. 1, della L. n. 898 del 1970, in relazione all’art. 360, co. 1, n. 3 cpc.

2.1. Avrebbe, invero, errato la Corte di Appello nel ritenere che le ricorrenti fossero da considerarsi occupanti abusive dell’immobile fin dal dicembre del 2005, in conseguenza della diffida effettuata dai L. , in via stragiudiziale, con missiva del 15.11.2005. La sussistenza, all’epoca di tale diffida, di un titolo giudiziale – regolarmente trascritto – di assegnazione dell’immobile in questione alla Caiano comporterebbe, infatti, ad avviso delle ricorrenti, che l’abitazione delle medesime nella casa coniugale non potrebbe considerarsi illegittima, fino all’emissione di un successivo provvedimento di revoca dell’originaria assegnazione.

2.2. Il motivo è fondato.

2.2.1. Non può revocarsi in dubbio, infatti che, finché perdura il titolo in forza del quale il coniuge assegnatario della casa coniugale occupa l’immobile, è escluso qualsiasi obbligo di pagamento da parte del beneficiario per tale godimento. Ed invero, ogni forma di corrispettivo verrebbe a snaturare la funzione stessa dell’istituto, in quanto incompatibile con la sua finalità esclusiva di tutela della prole, fintantoché siffatta finalità non venga ritenuta insussistente con provvedimento giudiziale che revochi o dichiari inefficace detta assegnazione (Cass. 12705/2003; 18754/2004).

2.2.2. Ed è, del pari, indubitabile che tale conclusione si attagli pienamente anche al caso – ricorrente nella specie – in cui sia un terzo, e non il coniuge originario proprietario dell’immobile, a richiederne il rilascio, mediante l’esperimento di un’apposita azione di accertamento dell’insussistenza dei presupposti per il perdurare dell’occupazione dell’ex casa coniugale da parte del coniuge non proprietario della stessa, nonché da parte della prole divenuta economicamente autosufficiente. È di chiara evidenza, infatti, che la sussistenza di un provvedimento di assegnazione di detto immobile, regolarmente trascritto, obbliga il terzo – divenutone proprietario – al rispetto della destinazione dal provvedimento stesso impressa al bene, fino a che, con una successiva pronuncia giudiziale, il suddetto vincolo non venga ad essere caducato.

2.2.3. Orbene, nel caso di specie, la Corte territoriale ha condannato la C. a corrispondere al L. un’indennità di occupazione fin dal dicembre 2005, quando ancora l’occupazione del bene de quo da parte della medesima era giustificata dalla pronuncia di divorzio, che aveva confermato l’assegnazione della casa coniugale alla madre – convivente con la figlia, all’epoca minore – disposta in sede di separazione. Il provvedimento in parola, pertanto, per le considerazioni in precedenza svolte non può essere considerato legittimo, dovendo il diritto di abitazione delle due donne ritenersi venuto meno solo per effetto della sentenza impugnata, con la quale è stato accertato il venir meno delle condizioni che avevano legittimato l’assegnazione della casa coniugale alla G. .

2.3. Il mezzo in esame va, di conseguenza, accolto.

L’accoglimento della suindicata censura comporta la cassazione della sentenza impugnata, restandone assorbito il quinto motivo di ricorso, concernente le spese del giudizio di appello. Non essendo necessari ulteriori accertamenti di fatto la Corte, nell’esercizio del potere di decisione nel merito di cui all’art. 384, co. 2, cpc, dichiara cessato il diritto di godimento dell’immobile per cui è causa in capo alle ricorrenti a far tempo dal 18.6.2013, data di deposito della sentenza di appello che ha accertato l’illegittimità del perdurare dell’occupazione del bene in parola. Di conseguenza, dalla stessa data dovrà essere corrisposta dalle ricorrenti la relativa indennità di occupazione.

Concorrono giusti motivi – tenuto conto della peculiarità e delicatezza della materia del contendere e della novità delle questioni trattate – per dichiarare interamente compensate fra le parti le spese di tutti i gradi del giudizio.

PQM

La Corte Suprema di Cassazione;

accoglie il quarto motivo di ricorso, rigetta i primi tre e dichiara assorbito il quinto; cassa l’impugnata sentenza in relazione al motivo accolto e, decidendo nel merito, dichiara cessato il diritto di godimento dell’immobile per cui è causa in capo alle ricorrenti a far tempo dal 18.6.2013, data dalla quale sarà dovuta la relativa indennità di occupazione; dichiara compensate tra le parti le spese di tutti i gradi del giudizio. Zgodnie z art. 13, co. 1 quater, del dPRn 115 del 2002, da atto della non sussistenza dei presupposti per il versamento, da parte delle ricorrenti, dell’ulteriore importo a titolo di contributo unificato, pari a quello dovuto per il ricorso, a norma del co. 1 bis dello stesso art. 13.

I primi due motivi possono essere esaminati congiuntamente e sono fondati.
Com’e’ noto, nell’accordo tra le parti, in sede di separazione e di divorzio, si ravvisa un contenuto necessario (attinente all’affidamento dei figli, al regime di visita dei genitori, ai modi di contributo al mantenimento dei figli, all’assegnazione della casa coniugale, alla misura e al modo di mantenimento, ovvero alla determinazione di un assegno divorziale per il coniuge economicamente piu’ debole) ed uno eventuale (la regolamentazione di ogni altra questione patrimoniale o personale tra i coniugi stessi).

Tradizionalmente gli accordi “negoziali” in materia familiare, erano ritenuti del tutto estranei alla materia e alla logica contrattuale, affermandosi che si perseguiva un interesse della famiglia trascendente quello delle parti, e l’elemento patrimoniale, ancorche’ presente, era strettamente collegato e subordinato a quello personale.

Oggi, escludendosi in genere che l’interesse della famiglia sia superiore e trascendente rispetto alla somma di quelli, coordinati e collegati, dei singoli componenti, si ammette sempre piu’ frequentemente un’ampia autonomia negoziale, e la logica contrattuale, seppur con qualche cautela, la’ dove essa non contrasti con l’esigenza di protezione dei minori o comunque dei soggetti piu’ deboli, si afferma con maggior convinzione.

Questa Corte da tempo ritiene che la clausola di trasferimento di immobile tra i coniugi, contenuta nei verbali di separazione o recepita dalla sentenza di divorzio congiunto o magari, come nella specie, sulla base di conclusioni uniformi, e’ valida tra le parti e nei confronti dei terzi, essendo soddisfatta l’esigenza della forma scritta (tra le prime pronunce al riguardo, Cass. 11 novembre 1992, n.12110 e, ancora recentemente, Cass. n. 2263 del 2014), cosi come il trasferimento o la promessa di trasferimento di immobili, mobili o somme di denaro, quale adempimento dell’obbligazione di mantenimento (o assistenziale) da parte di un coniuge nei confronti dell’altro (tra le altre, Cass. 17 giugno 1992 n. 7470). Va altresi’ precisato che gli accordi omologati non esauriscono necessariamente ogni rapporto tra i coniugi. Si potrebbero ipotizzare (e nella prassi cio’ accade frequentemente) accordi anteriori, contemporanei o magari successivi alla separazione o al divorzio, nella forma della scrittura privata o dell’atto pubblico.

Al riguardo, la giurisprudenza di questa Corte e’ variamente intervenuta, con particolare riferimento agli accordi extragiudiziali, in occasione della separazione, attraverso una complessa evoluzione verso una piu’ ampia autonomia negoziale dei coniugi. Dapprima si affermava che tutti i patti intercorsi tra i coniugi, in vista della separazione, anteriori, coevi o successivi, indipendentemente dal loro contenuto, dovevano essere sottoposti al controllo del giudice che, con il suo decreto di omologa, conferiva ad essi valore ed efficacia giuridica. Successivamente si comincio’ ad effettuare distinzione sul contenuto necessario ed eventuale delle separazioni consensuali, sui rapporti tra i genitori e figli, riservati al controllo del giudice, e tra coniugi, che, almeno tendenzialmente, rimanevano nell’ambito della loro discrezionale ed autonoma determinazione, in base alla valutazione delle rispettive convenienze, fino a sostenere successivamente l’autonomia negoziale dei genitori, anche nel rapporto con i figli, purche’ si pervenga ad un miglioramento degli assetti concordati davanti al giudice (tra le altre, Cass. n. 657/1994; Cass. n. 23801/2006).

Al contrario, la giurisprudenza di questa Corte e’ rimasta, per lungo tempo, tradizionalmente orientata a ritenere gli accordi assunti prima del matrimonio o magari in sede di separazione consensuale, in vista del futuro divorzio, nulli per illiceita’ della causa, perche’ in contrasto con i principi di indisponibilita’ degli status e dello stesso assegno di divorzio (tra le altre Cass. n. 6857/1992). Giurisprudenza piu’ recente ha sostenuto che tali accordi non sarebbero di per se’ contrari all’ordine pubblico.

Come si e’ detto, l’accordo delle parti in sede di separazione o di divorzio (e magari quale oggetto di precisazioni comuni in un procedimento originariamente contenzioso) ha natura sicuramente negoziale, e talora da vita ad un vero e proprio contratto (Cass. n. 18066/2014; Cass. n. 19304/2013; Cass. n. 23713/2012). Ma, anche se esso non si configurasse come contratto, all’accordo stesso sarebbero sicuramente applicabili alcuni principi generali dell’ordinamento come quelli attinenti alla nullita’ dell’atto o alla capacita’ delle parti, ma pure alcuni piu’ specifici (ad es. relativi ai vizi di volonta’).

La corte territoriale, facendo proprio un principio applicabile pero’ alla ipotesi di separazione consensuale (Cass. 9 aprile 2008 n. 9174), ha dunque errato nel ritenere che le parti non potessero validamente regolamentare interessi di carattere patrimoniale ai margini del giudizio di separazione, pendente appunto in grado di appello e proprio in relazione alla composizione del relativo contrasto; e che quindi fosse privo di effetti l’accordo transattivo raggiunto nel corso del giudizio stesso, abbandonato a seguito di questo.

Il ricorso va quindi accolto in relazione ai primi due motivi, restando assorbiti gli altri, compreso il terzo, a prescindere dalle peraltro significative censure di extrapetizione in relazione ad una invalidita’ mai rilevata dalle parti.

La corte d’appello avrebbe dovuto, provvedendovi ora in sede di rinvio, esaminare nel merito le doglianze proposte dal (OMISSIS) contro la sentenza di primo grado con riferimento all’accordo transattivo utilmente raggiunto tra le parti in corso di causa e idoneo a produrre autonomi effetti obbligatoli.
1. Il giudice di rinvio provvedera’ inoltre in ordine alle spese dell’intero giudizio, comprese quelle di cassazione
Suprema Corte di Cassazione

sezione III

sentenza 3 dicembre 2015, n. 24621

REPUBBLICA ITALIANA

IN NOME DEL POPOLO ITALIANO

LA CORTE SUPREMA DI CASSAZIONE

SEZIONE TERZA CIVILE

Composta dagli Ill.mi Sigg.ri Magistrati:

Dott. RUSSO Libertino Alberto – Presidente

Dott. PETTI Giovanni Battista – Consigliere

Dott. ARMANO Uliana – Consigliere

Dott. ROSSETTI Marco – Consigliere

Dott. PELLECCHIA Antonella – rel. doradca

ha pronunciato la seguente:

SENTENZA

sul ricorso 3863/2013 proposto da:

(OMISSIS) (OMISSIS), domiciliato ex lege in ROMA presso la CANCELLERIA DELLA CORTE DI CASSAZIONE, rappresentato e difeso dell’avvocato (OMISSIS), giusta procura a margine del ricorso;

– ricorrente –

przeciwko

(OMISSIS), elettivamente domiciliata in (OMISSIS), presso lo studio dell’avvocato (OMISSIS), rappresentata e difesa dall’avvocato (OMISSIS), giusta procura speciale in calce al controricorso;

– controricorrente –

e contro

(OMISSIS);

– intimato –

avverso la sentenza n. 558/2012 della CORTE D’APPELLO di ANCONA, depositata il 25/09/2012, RGN 725/2007;

udita la relazione della causa svolta nella pubblica udienza del 23/09/2015 dal Consigliere Dott. ANTONELLA PELLECCHIA;

udito l’Avvocato (OMISSIS);

udito il PM in persona del Sostituto Procuratore Generale Dott. FINOCCHI GHERSI Renato, che ha concluso per il rigetto del ricorso.

SVOLGIMENTO DEL PROCESSO

La presente controversia trae origine da una transazione sottoscritta nel gennaio 2002 da due coniugi, (OMISSIS) e (OMISSIS), nelle more del giudizio d’appello della separazione.
Era infatti accaduto che nel 1999 lo stesso tribunale di Ancona aveva pronunciato la separazione personale dei coniugi, provvedendo anche per le attribuzioni patrimoniali richieste dalle parti. Impugnata la decisione per il dissenso in ordine a queste ultime, nel corso del giudizio di appello le parti erano addivenute ad un accordo transattivo, mettendo a punto un dettagliato piano di assegnazioni di beni. Il giudizio di appello era stato quindi abbandonato.

Nel 2005, la (OMISSIS) convenne in giudizio l’ex marito per far dichiarare la risoluzione dell’accordo transattivo concluso tra le parti per inadempimento e colpa esclusiva del (OMISSIS).

Bronił pozwanej, wnosząc o odrzucenie przeciwnego zastrzeżenia i wzajemnego który rządził właściwości wyłącznej towarów wskazanych w wyglądzie i rekompensaty za szkody wszystkim do transkrypcji cytowania szkodzące i utrudnić do ewentualnego dochodzenia swoich praw na szkoda egzystencjalne. Przedmiotem wzajemne zapytała aktorka potępia zwrotu wszystkich wpłaconych przez prowadzenie prywatnych i uznawania własności ‘z’ Property meta miejscu (zaniechania) ilościach.

Trybunał Ancona zdanie no. 1117 09 czerwca 2006 przyjął roszczenie powoda, oświadczam ‘rozdzielczość ugody między stronami do wyłącznego niewykonania dużym znaczeniu dla respondenta i potępiać “kosztów.

Decyzja “został zreformowany przez Sąd Apelacyjny w Ankonie, a orzeczenie nie. 558 z dnia 25 września 2012 roku Sąd Terytorialny został uznany za niedopuszczalny wniosek o rozliczenia projektu uchwały (zaniechania) i (opuszczenie), spadkobiercy (ZANIECHANIA) Oczekując zmarłego.
Sąd zauważył, że porozumienie między stronami w odniesieniu do regulacji warunków separacji małżonków nie ma znaczenia, jeśli nie przetoczono w akt przedłożonych sędziego do zatwierdzenia. Nie mając stronom w tej sprawie prowadził transakcję rozpatrywany przez odwołań wniesionych do sądu, a to “określił decyzję sądu przejście w pierwszej instancji, po zakończeniu postępowania odwoławczego za nieaktywność” stron i wykluczenia popyt na rozmiar.

Przeciwko tej decyzji (pominięcie) wniesie skargę do Sądu Najwyższego na podstawie pięciu powodów.
3.1 Resists z obrony (zaniechania), zilustrowany pamięci.

4.1. W ramach pierwszego zarzutu skarżąca podnosi “naruszenie i błędne zastosowanie przepisów prawa, art 360 kpk, n. 3, w stosunku do 1322 artykułów 158 i 160 cc i artykułów 710 i 711 kodeksu postępowania cywilnego “.

4.2. W drugim zarzucie, że potępia “naruszenie lub błędne zastosowanie prawa artykułu 360 kpk, n. 3, w stosunku do 1362 artykułów, 1363, 1367 cc, a także “naruszenie i błędne zastosowanie przepisów prawa, art 360 kpk, N. 3, w stosunku do 1322 artykułów, 158 i 160 ml, a articoli710 i 711 kpk i / lub alternatywnie, nie badając o jeden istotny fakt dla zaskarżonego dyskusji między stronami. ”

Skarży się (zaniechania) z dwóch powodów, że orzeczenie sędziów zasług i “złym kiedy stosowanych zasad Sądu odnoszące się do wcześniejszych umów między małżonkami lub współczesnych dobrowolnych separacji i, w konsekwencji, w umowach podpisanych przez małżonków uznawanych za nieważne z pisania w 2002 roku, ponieważ “nie spłukiwane wnioski z wyroku Apelacyjnego.

4.3. W zarzucie trzecim skarżąca zarzuca o “nieważności” w Ankonie wyroku Sądu Apelacyjnego lub przystąpieniem do extrapetizione lub ultrapetizione dawny artykuł 112 Kodeksu postępowania cywilnego (art 160 kpk, n. 4), a także “naruszenie artykułu 100 kpk (Artykuł 360 kpk, n. 3) do błędnej interpretacji pytań i zarzutów, które prowadzi sędzia wyjść poza granice takie same, jak w treści i będzie “propozycje i sprzeczne z interesem danego deducente oraz naruszenie art 1421 cc”.

Wnoszący odwołanie podnosi, że Sąd Apelacyjny błędnie, ponieważ “nigdy nie zapytał, że pismo zostało uznane za nieważne, ale dokładnie odwrotnie, jak to widać przez popytu autonomicznego głównego wzajemnego założone bezpośrednio na ważność” prywatnej umowy. Zażalenie altresi “, że Sąd Apelacyjny w wyniku dell’accoglimento niedopuszczalności” Powodem uważane wchłania inne skargi.

4.4. W zarzucie czwartym, że potępia “naruszenie lub błędne zastosowanie prawa artykułu 360 kpk, n. 3, w odniesieniu do art 1242 cc i articolo112 CPC.

4.5. W zarzucie piątym, że potępia “naruszenie i błędne zastosowanie art 1242 kc oraz artykuły 112 i 115 kpk, art 94 dacpc (art 360 kpk, n. 3, a także” pominięto badanie decydujący fakt (art 360 kpk, n = 5). “:

W ciągu ostatnich dwóch powodów zarzuca, że ​​Sąd Apelacyjny w stosunku do wniosku o zwrot niektórych kwot odszkodowania dokonane w przypadku braku popytu lub wyjątku. Następnie, jeśli chodzi o zwrot mienia dzierżawionego do kanonów aptecznych uważali, że “nic i” dano wiedzieć nieruchomości lub opłaty “. Ten “wbrew sobie został zidentyfikowany tam, od wnioskodawcy, jego odwołania.

Dwa pierwsze zarzuty mogą być rozpatrywane razem i są uzasadnione.
Jak “wiadomo, w umowie między stronami w trakcie separacji i rozwodu, stanowi niezbędną zawartość (odnoszące się do opieki nad dzieckiem, system dostępu rodziców do sposobów przyczynia się do utrzymania dzieci, przydział małżeńskiego domu, w zakresie i na trybie konserwacji lub przy ustalaniu kontroli divorziale dla najbardziej ekonomicznie “słabszego małżonka) i jednym z możliwych (regulacji niż każdej innej kwestii gospodarczych lub osobistych między samymi małżonkami). Tradycyjnie, “negocjacje” umów w sprawach rodzinnych, zostały uznane za całkowicie niezwiązane z materii i logiki umownego, twierdząc, że prowadziła interes w transcendentnej rodziny, która ze stron, a element kapitałowy samego “To było ściśle powiązane i zależne do pracowników. Dziś, na ogół wyklucza, że interesy rodziny jest większy i transcendentny niż suma tych, skoordynowane i połączone, poszczególne elementy, jest coraz bardziej konsensus “często szerokie negocjacje autonomii i logika umowne, choć z pewną ostrożnością The “jeżeli nie jest to sprzeczne z koniecznością ochrony osób małoletnich lub przynajmniej większość” słabych obiektów, stwierdza z większym przekonaniem.

Sąd ten od dawna uważa, że przeniesienie majątku między małżonkami klauzuli zawartej w protokole separacji lub rozwodzie realizowanego przez Wspólne lub nawet, jak w tym przypadku, na podstawie jednolitych wyników i ‘ważnej między stronami i przeciw po trzecie, że spełniony wymóg formy pisemnej (pomiędzy początkowych orzeczeń w tej sprawie, Cass. 11 listopada 1992, n.12110 i do niedawna Cass. n. 2263 z 2014 roku), a także przekazanie lub obietnica przeniesienie własności, meble lub sum pieniędzy, takich jak zobowiązania do utrzymania (lub opieki) przez jednego małżonka wobec drugiego (między innymi, Cass. 17 czerwca 1992 n. 7470). Należy również “wyjaśnić, że zatwierdzone umowy nie muszą wyczerpać wszystkie relacje między małżonkami. można wyobrazić (i praktykować to co dzieje się częściej) wcześniejsze umowy, nowoczesne, a nawet późniejszych do separacji lub rozwodu w postaci prywatnej umowy lub autentyczny. W tym względzie orzecznictwo Sądu i “różnie interweniował, ze szczególnym odniesieniem do pozasądowych porozumień, podczas oddzielania, za pomocą skomplikowanego rozwoju w kierunku bardziej” kompleksowego autonomii negocjacji z małżonków. Początkowo stwierdzono, że wszystkie umowy pomiędzy małżonkami, w związku z przodu separacji, współczesna czy później, niezależnie od ich treści, miały być poddane kontroli sądowej, która z homologicznego dekret dał im wartość i skuteczność prawnym. Potem zaczynają “zrobić różnicę w zawartości niezbędnych i możliwych dobrowolnych separacji, na temat relacji między rodzicami i dziećmi, zastrzeżonych dla sądów, a między małżonkami, które, przynajmniej w tendencji, pozostawały w ich uznaniowy i autonomicznego określania, na podstawie oceny ich wygody, do tej pory wspierać negocjacyjną autonomię rodziców, nawet w relacjach z dziećmi, tak długo, jak “jego przyjście do poprawy uzgodnionych w sądzie (między innymi, Cass. n. 657 / 1994;. Cass n 23801/2006)..

Wręcz przeciwnie, z orzecznictwa Sądu i pozostawały przez długi czas, tradycyjnie zorientowanych wierzyć ich zgodę przed ślubem lub nawet w trakcie umowy separacji, w ​​świetle przyszłego rozwodu, zerowej do nielegalności “przyczynę, bo sprzeczne z zasadami niedostępności “tego samego dodatku stanu i rozwód (między innymi Cass. n. 6857/1992). Prawo bardziej “niedawno twierdził, że umowy te nie są per se” sprzeczne z porządkiem publicznym.

Jak już powiedział, porozumienie stron w trakcie separacji lub rozwodu (i być może jako przedmiot wspólnych specyfikacji w postępowaniu spornym pierwotnie) zdecydowanie negocjuje naturę, a czasami życie daje prawdziwy umowy (Cass. n 18066/2014;… Cass n 19304/2013;. Cass n 23713/2012).. Ale nawet jeśli nie to było w istocie umowa, sama umowa pewno stosują pewne ogólne zasady, jak te odnoszące się do nieważności “instrumentu lub studentów zdolności stron, ale także niektóre bardziej” konkretne (np. odnoszącą się do wad woli “).

Sąd terytorialna, robiąc tylko zastosowanie zasady ale “kompromisowy separacji hipotezę (Cass. 9 kwietnia 2008 n. 9174), w związku z tym źle, uznając, że strony nie mogły skutecznie regulują zakresie dziedziczenia interesy skraju postępowania rozwodowego, odchodzących właśnie na odwołania i precyzyjnie w odniesieniu do składu jego kontrast; a zatem było nieskuteczne w ugoda osiągnięty w trakcie samego działania, opuszczone w wyniku tego.

Odwołanie musi zostać uwzględniony w stosunku do dwóch pierwszych powodów, pozostając wchłaniane innych, w tym trzecim, niezależnie od zarzutów extrapetizione również istotna w odniesieniu do niepełnosprawności “nie uznanego przez strony.
Sąd apelacyjny powinien mieć, provvedendovi teraz w sądzie, bada zasadność skarg kierowanych przez (ZANIECHANIA) od wyroku w pierwszej instancji w odniesieniu do ugody między stronami użytecznie w trakcie postępowania i odpowiednie do produkcji autonomiczne efekty obbligatoli.

6.1. Sąd krajowy zapewni “także w odniesieniu do kosztów całego postępowania, w tym kasacyjnego.

PQM

Trybunał z zadowoleniem przyjmuje pierwsze dwa zarzuty z mocy prawa, uważa wchłaniane inni odnoszą się nawet do wydatków do Sądu Apelacyjnego w Ankonie w innej formacji.

Tagi: opieki nad dzieckiem , cheque divorzile oddzielenie prawnik stan separacje bologna , prawnicy bolonia , bologna prawnik , prawnik cywilne bologna , bologna prawnik matrimonialista , prawnik dla rozwodów bolonia , separacje prawnik bolonii , bologna separacji adwokata , koszty , koszty i czas rozwodu , prawo rodzinne , prawo rodzinne adwokat , odszkodowania z tytułu wypadków śmiertelnych , śmiertelnych wypadków drogowych odszkodowania , rekompensaty wypadków drogowych , odszkodowania wypadki drogowe , odszkodowania wypadku samochodowego , wypadku samochodowego odszkodowania śmierci , malasanità.risarcimento , odszkodowanie wypadek drogowy śmierć , odszkodowania za wypadek drogowy śmierć , homologiczne separacja , wypadki uszkodzenia dróg , kompensacja wypadki drogowe , odszkodowania za śmiertelnego ubezpieczenia wypadek drogowy , odszkodowania wypadkowe dla uszkodzeń fizycznych , odszkodowania wypadkowe za szkody , odszkodowania za śmiertelne szkody wypadków , odszkodowania wypadków drogowych śmiertelne , szkody do śmiertelnego wypadku drogowego , odszkodowania za szkody wyrządzone w lewo , kompensacja lewej śmiertelne obrażenia , odszkodowanie w lewo zabójcze drogowych , śmiertelny odszkodowania wypadkowe , tabele kompensacji śmiertelny wypadek , samochód odszkodowanie wypadek , śmiertelny odszkodowanie wypadek samochodowy , wypadek samochodowy odszkodowania śmierci , odszkodowanie za wypadek drogowy , odszkodowania za wypadki drogowe , odszkodowania wypadkowego ruchu , separację za obopólną zgodą , de facto separacja , separacja separacja -avvocato bolonia , kompensacja wypadki drogowe , odszkodowania wypadek drogowy , samochód wypadek tabeli kompensacji śmierć , razem wspólne rozwodu , hologram
Prawnik separacje Bolonia, Bologna prawnik separacje, rozwody adwokat Bologna, Bolonia prawnika cywilnego, Prawnik matrimonialista Bologna, Bolonia prawnik, prawnicy Bolonia, roszczeń nadużyć, holograficznych, ustawę prawnik rodziny, odszkodowania za śmiertelnych wypadków drogowych, fatalnym odszkodowania wypadkowe, śmiertelnego wypadku kompensacji, odszkodowanie za śmiertelnego uszkodzenia wypadków, śmiertelnych uszkodzeń wypadku drogowego śmierć przez rekompensaty wypadków drogowych, kompensacja lewej śmiertelne uszkodzenie samochodu, odszkodowania wypadkowe za szkody, odszkodowanie po uszkodzeniu śmiertelny, odszkodowanie wypadek samochodowy, rekompensaty dla śmiertelnego ubezpieczenia wypadkowego ruchu, odszkodowanie wypadek drogowy, wypadek śmierć uszkodzenia drogowe, odszkodowania za wypadek samochodowy śmierci, odszkodowanie wypadek samochodowy, odszkodowania za śmiertelnego wypadku drogowego, odszkodowania za wypadki drogowe, śmiertelnych tabelach kompensacji wypadek, odszkodowania tabeli wypadku samochodowym śmierć, odszkodowania wypadków drogowych, odszkodowania za wypadek drogowy, ruch wypadków szkody, śmierć kompensacyjnej wypadek drogowy, odszkodowania wypadki drogowe, odszkodowania wypadek drogowy, odszkodowania za szkody śmiertelnych wypadków ruchu, kompensacja lewej obrażenia, uszkodzenia fizyczne odszkodowania wypadkowe, odszkodowanie wypadek samochodowy, odszkodowanie wypadek drogowy

Tag:, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
Avvocato separazioni Bologna, Avvocato per separazioni Bologna, Avvocato per divorzi Bologna, Avvocato civilista Bologna , Avvocato matrimonialista Bologna , Avvocato Bologna , Avvocati Bologna , malasanità risarcimento, Testamento olografo, diritto di famiglia avvocato, risarcimento incidente stradale mortale, risarcimento incidente mortale, incidente mortale risarcimento, risarcimento danni incidente mortale, incidente stradale mortale risarcimento danni, morte per incidente stradale risarcimento, risarcimento danni sinistro stradale mortale, risarcimento danni incidente, risarcimento danni sinistro mortale, incidente stradale risarcimento, risarcimento assicurazione incidente stradale mortale, risarcimenti incidenti stradali, morte incidente stradale risarcimento, risarcimento morte incidente stradale, risarcimento incidente stradale, risarcimento danni per incidente stradale mortale, risarcimento sinistri stradali, risarcimento incidente mortale tabelle, tabella risarcimento morte incidente stradale, incidenti stradali risarcimento, risarcimento per incidente stradale, risarcimenti danni incidenti stradali, indennizzo morte incidente stradale, sinistri stradali risarcimento, risarcimento sinistro stradale, risarcimento danni incidente stradale mortale, risarcimento danni sinistro, risarcimento danni fisici incidente, indennizzo incidente stradale, sinistro stradale risarcimento

Contattami subito!

Avrai una risposta in tempi brevissimi

Nome e Cognome *

Telefono *

E-mail

Oggetto

Messaggio *

Con l'invio del presente modulo acconsento al trattamento dei dati unicamente per la richiesta in oggetto.
Consenso esplicito secondo il D.Lgs 196/2003.
Leggi l'informativa sulla Privacy

Articoli Correlati

» AVVOCATO PENALISTA BOLOGNA ESTORSIONE Marito verso la sussistenza dell’elemento materiale del reato, cosi’ come le finalita’ della condotta contestata, proprio dall’analisi puntuale dei fatti, correttamente inquadrandoli, pero’, nell’abituale condotta di vita del (OMISSIS) e nel contesto abituale dei rapporti familiari dello stesso. Si tratta di una valutazione degli elementi di fatto posti a fondamento della decisione, che e’ riservata in via esclusiva al giudice di merito, senza che, nel difetto di illogicita’ evidenti, possa integrare il vizio di legittimita’ la mera prospettazione di una diversa, e per il ricorrente piu’ adeguata, valutazione delle risultanze processuali (Sez. U., n. 6402 del 30/4/1997, rv. 207944; Sez. 4, n. 4842 del 02/12/2003, Rv. 229369).

» FAMIGLIA DI FATTO CONVIVENZE BOLOGNA SOMME VERSATE AL COMPAGNO VANNO RESTITUITE? AVVOCATO FAMIGLIARISTA BOLOGNA ad essere esenti dall’obbligo di restituzione sono, secondo la giurisprudenza, solo i versamenti effettuati per far fronte alle esigenze di vita quotidiana, indipendentemente dalle modalità di versamento (una tantum, mensili, ecc.) (Cass. n. 1277/2014).

» MALASANITA’ Sei stato vittima di un errore medico? AVVOCATO MALASANITA’ FORLI CESENA BOLOGNA Sei stato vittima di un errore medico? La legge Italiana tutela il diritto alla salute. La pratica e la realtà non sempre ci riescono. Se vuoi ottenere un equo risarcimento danni perché vittima di un errore medico, l’· interventi chirurgici dannosi malattie insorte durante la degenza e a causa di essa terapie mediche sbagliate consenso informato senza una vera informazione omessa informazione al paziente

» BOLOGNA DIVORZIO CON MOGLIE STRANIERA ALL’ESTERO COME DIVORZIARE DALLA MOGLIE STRANIERA CHE RiSIEDE ALL’ESTERO?

» E’ stata effettuata una diagnosi errata BOLOGNA RAVENNA RIMINI FORLI CESENA ROVIGO VICENZA TREVISO BELLUNO C’è stato un errato o eccessivo dosaggio di farmaci BOLOGNA RAVENNA RIMINI FORLI CESENA ROVIGO VICENZA TREVISO BELLUNO L’intervento chirurgico è stato eseguito in maniera errata BOLOGNA RAVENNA RIMINI FORLI CESENA ROVIGO VICENZA TREVISO BELLUNO Infezioni contratte in strutture ospedaliere BOLOGNA RAVENNA RIMINI FORLI CESENA ROVIGO VICENZA TREVISO BELLUNO Errata diagnosi prenatale e nascita indesiderata BOLOGNA RAVENNA RIMINI FORLI CESENA ROVIGO VICENZA TREVISO BELLUNO Errore in sala parto e gravi danni neurologici al neonato BOLOGNA RAVENNA RIMINI FORLI CESENA ROVIGO VICENZA TREVISO BELLUNO Ritardata diagnosi di tumore alla mammella BOLOGNA RAVENNA RIMINI FORLI CESENA ROVIGO VICENZA TREVISO BELLUNO Colpa dell’anestesista BOLOGNA RAVENNA RIMINI FORLI CESENA ROVIGO VICENZA TREVISO BELLUNO Carenza di consenso informato BOLOGNA RAVENNA RIMINI FORLI CESENA ROVIGO VICENZA TREVISO BELLUNO

» DANNO ALL’IMMAGINE AVVOCATO RISARCIMENTO BOLOGNA Il danno alla reputazione e all’immagine, per pacifica giurisprudenza di questa Corte, è un danno-conseguenza che richiede, pertanto, specifica prova da parte di chi ne chiede il risarcimento (v., tra le altre, le sentenze 13 maggio 2011, n. 10527, 21 giugno 2011, n. 13614, e 14 maggio 2012, n. 7471); prova che il giudice di merito, con accertamento non sindacabile in questa sede, ha ritenuto non essere stata fornita dall’avv. C.. E, d’altra parte, mancando il carattere dell’antigiuridicità del comportamento della dott.ssa C., non vi sarebbe comunque spazio per un danno risarcibile.

» Successione ereditaria Bologna erede pretermesso Bologna , testamento, azione di riduzione Con la sentenza n. 24755 del 4 dicembre 2015, la Corte di Cassazione adita con ricorso dalle figlie, ha affermato che “il principio di intangibilità della legittima comporta che i diritti del legittimario debbano essere soddisfatti con beni o denaro provenienti dall’asse ereditario, con la conseguenza che l’eventuale divisione operata dal testatore contenente la disposizione per la quale le ragioni ereditarie di un riservatario debbano essere soddisfatte dagli eredi tra cui è divisa l’eredità’ mediante corresponsione di somma di denaro non compresa nel relictum è’ affetta da nullità ex art. 735, primo comma, cod. civ.”

» QUOTA DI LEGITTIMA EREDE AVVOCATO SUCCESSIONI BOLOGNA FAENZA LUGO IMOLA Le persone che hanno diritto alla riserva sono : CONIUGE, FIGLI, GENITORI il coniuge i figli (o i loro discendenti, se i figli sono premorti)

» EREDE QUOTA PRELAZIONE AVVOCATO SUCCESSIONI BOLOGNA PADOVA, RAVENNA RIMINI CESENA FORLI QUOTA DI LEGITTIMA EREDE Le persone che hanno diritto alla riserva sono : CONIUGE, FIGLI, GENITORI il coniuge i figli (o i loro discendenti, se i figli sono premorti) i genitori (solo in assenza di figli)

» TRIB ROVIGO CONCORDATO PREVENTIVO COLLABORAZIONE TRA IMPRENDITORE E COMMISSARI –AVVOCATO PER CONCORDATO PREVENTIVO osservato come l’orientamento espresso dalla Suprema Corte in altra sede conforti il principio espresso di necessaria collaborazione tra l’imprenditore e i commissari (“il termine fissato dal tribunale, ai sensi dell’art. 163 l.fall., per il deposito della somma che si presume necessaria per l’intera procedura ha carattere perentorio, atteso che la prosecuzione di quest’ultima richiede la piena disponibilità, da parte del commissario, dell’importo a tal fine destinato e questa esigenza può essere soddisfatta soltanto con la preventiva costituzione del fondo nel rispetto del predetto termine, da considerarsi quindi improrogabile, con conseguente inefficacia del deposito tardivamente effettuato” Cass. 21 aprile 2016, n. 8100; conf. Cass., 23 settembre 2016, n. 18704, Cass., 22 novembre 2012, n. 20667)

avvocato a bologna

Articoli Recenti

» L’accertamento del diritto all’assegno divorzile si articola in due fasi, nella prima delle quali il giudice verifica l’esistenza del diritto in astratto, in relazione all’inadeguatezza dei mezzi del coniuge richiedente, raffrontati ad un tenore di vita analogo a quello avuto in costanza di matrimonio e che sarebbe presumibilmente proseguito in caso di continuazione dello stesso o quale poteva legittimamente e ragionevolmente configurarsi sulla base di aspettative maturate nel corso del rapporto, mentre nella seconda procede alla determinazione in concreto dell’ammontare dell’assegno, che va compiuta tenendo conto delle condizioni dei coniugi, delle ragioni della decisione e del contributo personale ed economico dato da ciascuno alla conduzione familiare e alla formazione del patrimonio di ognuno e di quello comune, nonché del reddito di entrambi, valutandosi tali elementi anche in rapporto alla durata del matrimonio. Nell’ambito di questo duplice accertamento assumono rilievo, sotto il profilo dell’onere probatorio, le risorse reddituali e patrimoniali di ciascuno dei coniugi, quelle effettivamente destinate al soddisfacimento dei bisogni personali e familiari, nonché le rispettive potenzialità economiche

» AVVOCATO PENALISTA BOLOGNA ESTORSIONE Marito verso la sussistenza dell’elemento materiale del reato, cosi’ come le finalita’ della condotta contestata, proprio dall’analisi puntuale dei fatti, correttamente inquadrandoli, pero’, nell’abituale condotta di vita del (OMISSIS) e nel contesto abituale dei rapporti familiari dello stesso. Si tratta di una valutazione degli elementi di fatto posti a fondamento della decisione, che e’ riservata in via esclusiva al giudice di merito, senza che, nel difetto di illogicita’ evidenti, possa integrare il vizio di legittimita’ la mera prospettazione di una diversa, e per il ricorrente piu’ adeguata, valutazione delle risultanze processuali (Sez. U., n. 6402 del 30/4/1997, rv. 207944; Sez. 4, n. 4842 del 02/12/2003, Rv. 229369).

» ASSEGNO DIVORZIO BOLOGNA FORLI CESENA RAVENNA AVVOCATO ESPERTO Questa Corte ha già avuto modo di chiarire che in tema di diritto alla corresponsione dell’assegno di divorzio in caso di cessazione degli effetti civili del matrimonio, il parametro dell’adeguatezza dei mezzi rispetto al tenore di vita goduto durante la convivenza matrimoniale da uno dei coniugi viene meno di fronte alla instaurazione, da parte di questi, di una famiglia, ancorché di fatto, costituita da uno stabile modello di vita in comune, con la nascita di figli ed il trasferimento del nuovo nucleo in una abitazione messa a disposizione dal convivente. Da ciò consegue la cessazione del diritto all’assegno divorzile, a carico dell’altro coniuge, (Cass. 17195/11; 3923/12; 25845/13;Cass 6855/15).

» PEDONE INVESTIMENTO RESPONSABILITA’ AVVOCATO BOLOGNA RAVENNA FORLI CESENA LUGO

» CURATORE FALLIMENTO POTERI AVVOCATO CIVILISTA BOLOGNA RAVENNA FORLI CESENA RIMINI

» AVVOCATO PER EREDITA’ BOLOGNA RAVENNA FORLI CESENA IMOLA Il testamento – olografo o pubblico che sia – non deve necessariamente contenere, a pena di nullita’, le indicazioni catastali e di configurazione degli immobili cui si riferisce, essendo invece sufficiente, per la validita’ dell’atto, che questi siano comunque identificabili senza possibilita’ di confusioni, salva la necessita, la quale peraltro non attiene ad un requisito di regolarita’ e validita’ del testamento, che gli eredi, in sede di denuncia di successione e di trascrizione del testamento medesimo, provvedano essi ad indicare specificamente gli immobili predetti, menzionandone dati catastali, confinazioni ecc..

» AVVOCATO ESPERTO DIVISIONE EREDITARIA BOLOGNA FORLI CESENA RAVENNA Nell’ipotesi di divisione ereditaria, va escluso che l’assegnazione dei beni oggetto della divisione sia subordinata al previo pagamento del conguaglio in denaro

» LUGO FAENZA RAVENNA MALASANITA’,AVVOCATO PER MALASANITA’ E DANNO DA COLPA MEDICA danno responsabilità medica danno responsabilità medica prescrizione danno da responsabilità medica risarcimento danno responsabilità medica danno biologico responsabilità medica danno differenziale responsabilità medica calcolo danno responsabilità medica danno da responsabilità medica prescrizione danno patrimoniale responsabilità medica danno esistenziale responsabilità medica danno biologico responsabilità medica tabelle responsabilità medica calcolo danno biologico danno biologico da responsabilità medica responsabilità medica e danno biologico danno biologico per responsabilità medica responsabilità medica contrattuale e danno biologico atto di citazione risarcimento danno biologico responsabilità medica quantificazione danno biologico responsabilità medica liquidazione danno biologico responsabilità RISARCIMENTO MALASANITA’

» FAMIGLIA DI FATTO CONVIVENZE BOLOGNA SOMME VERSATE AL COMPAGNO VANNO RESTITUITE? AVVOCATO FAMIGLIARISTA BOLOGNA ad essere esenti dall’obbligo di restituzione sono, secondo la giurisprudenza, solo i versamenti effettuati per far fronte alle esigenze di vita quotidiana, indipendentemente dalle modalità di versamento (una tantum, mensili, ecc.) (Cass. n. 1277/2014).

» BOLOGNA RAVENNA FORLI CESENA IMOLA successionedei legittimari e successione legittima successione necessariaquote successionetestamentaria quote eredità fratello deceduto senza figli chi sono gli ascendenti eredità legittima in presenza di testamento successionelegittima nipoti figli di fratelli successione obbligatoria

Contattami subito!

Avrai una risposta in tempi brevissimi

Nome e Cognome *

Telefono *

E-mail

Oggetto

Messaggio *

Con l'invio del presente modulo acconsento al trattamento dei dati unicamente per la richiesta in oggetto.
Consenso esplicito secondo il D.Lgs 196/2003.
Leggi l'informativa sulla Privacy

PUOI CONTATTARMI ANCHE VIA MAIL: avvsergioarmaroli@gmail.com
Avvocato Sergio Armaroli - Studio Legale Bologna